บทที่ 27

1โยบกล่าวคำของเขาต่อไปอีกว่า

2‘ตราบที่พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ ผู้ทรงปฏิเสธความยุติธรรมแก่ข้า และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ผู้ทรงทำให้จิตใจของข้าขมขื่น

3ตราบที่ลมหายใจยังอยู่ในตัวข้า และลมปราณจากพระเจ้ายังอยู่ในจมูกของข้า

4ริมฝีปากของข้าจะไม่พูดความชั่ว และลิ้นของข้าจะไม่กล่าวคำหลอกลวง

5ข้าจะไม่มีวันยอมรับว่าพวกท่านถูก ข้าจะยึดมั่นความสุจริตของข้าไว้จนกว่าจะตาย

6ข้าจะยึดความชอบธรรมของข้าไว้มั่นและไม่ยอมปล่อย ตราบที่ข้ายังมีชีวิต มโนธรรมของข้าจะไม่กล่าวโทษข้า

7ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว และผู้ต่อต้านข้าเป็นเหมือนคนอธรรม

8เพราะคนอธรรมจะมีความหวังอะไรเมื่อเขาถูกตัดขาด เมื่อพระเจ้าทรงริบเอาชีวิตของเขาไป

9พระเจ้าจะทรงสดับฟังเสียงร้องของเขาหรือ เมื่อความทุกข์มาถึงเขา

10เขาจะปีติยินดีในองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์หรือ เขาจะร้องทูลพระเจ้าทุกเวลาหรือ

11ข้าจะสอนท่านถึงฤทธิ์แห่งพระหัตถ์ของพระเจ้า ข้าจะไม่ปิดบังทางขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

12ดูเถิด พวกท่านทุกคนก็เห็นด้วยตาตนเองแล้ว เหตุใดท่านจึงพูดเหลวไหลเช่นนี้

13นี่คือส่วนของคนชั่วจากพระเจ้า เป็นมรดกที่คนทารุณได้รับจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

14แม้บุตรของเขาจะมีมากมาย ก็ถูกกำหนดไว้ให้แก่คมดาบ และเชื้อสายของเขาจะไม่มีอาหารพอกิน

15ผู้ที่รอดชีวิตของเขาจะถูกฝังด้วยโรคระบาด และบรรดาหญิงม่ายของพวกเขาก็จะไม่ร้องไห้คร่ำครวญ

16แม้เขาจะกองเงินไว้ดุจผงคลีดิน และสะสมเสื้อผ้าไว้ดุจดินเหนียว

17สิ่งที่เขาสะสมไว้ คนชอบธรรมจะได้สวมใส่ และเงินของเขาคนบริสุทธิ์จะได้แบ่งกัน

18บ้านที่เขาสร้างก็เป็นดุจรังของมอด เหมือนเพิงที่ยามสร้างขึ้นชั่วคราว

19เขาเข้านอนอย่างมั่งมี แต่จะไม่ได้ทำเช่นนั้นอีก เมื่อเขาลืมตาขึ้น ทุกอย่างก็สูญสิ้นไป

20ความหวาดกลัวจู่โจมเขาดุจกระแสน้ำท่วม ในยามค่ำคืนพายุก็กวาดเขาไป

21ลมตะวันออกพัดพาเขาไป และเขาก็จากไป มันกวาดเขาออกไปจากที่ของเขา

22มันพุ่งเข้าใส่เขาอย่างไม่ปรานี ขณะที่เขาพยายามหนีจากอำนาจของมันสุดกำลัง

23มันปรบมือเยาะเย้ยเขา และส่งเสียงขับไล่เขาออกไปจากที่ของเขา’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.