บทที่ 28

1‘แท้จริงมีเหมืองสำหรับแร่เงิน และมีที่สำหรับถลุงทองคำ 2เหล็กถูกขุดขึ้นจากดิน และทองแดงถูกถลุงออกจากแร่ 3มนุษย์ยุติความมืดได้ และค้นหาแร่ไปจนถึงซอกลึกที่สุดในความมืดมิด 4เขาขุดปล่องลึกห่างไกลจากที่อยู่ของผู้คน ในที่ซึ่งเท้ามนุษย์ลืมเลือน เขาห้อยตัวแกว่งไกวอยู่ห่างไกลจากผู้คน 5แผ่นดินที่ให้อาหารงอกขึ้นมา เบื้องล่างของมันกลับถูกพลิกคว่ำดุจถูกไฟเผา 6หินของมันเป็นแหล่งของไพลิน และมีผงทองคำปะปนอยู่ 7ไม่มีนกล่าเหยื่อใดรู้จักเส้นทางนั้น และไม่มีตาของเหยี่ยวตัวใดเคยเห็น 8สัตว์ป่าที่ผยองไม่เคยเหยียบย่ำที่นั่น และไม่มีสิงโตตัวใดเคยเดินผ่าน 9คนงานเหมืองตีหินเหล็กไฟ และพลิกภูเขาขึ้นจากราก 10เขาเจาะช่องในศิลา และตาของเขาก็เห็นสมบัติล้ำค่าทุกอย่าง 11เขาสกัดกั้นต้นน้ำของลำธาร และนำสิ่งที่ซ่อนเร้นออกมาสู่ความสว่าง 12แต่จะพบปัญญาได้จากที่ใด และความเข้าใจอยู่ที่ไหน 13ไม่มีมนุษย์คนใดรู้คุณค่าของมัน และไม่อาจพบมันได้ในแผ่นดินของคนเป็น 14มหาสมุทรลึกกล่าวว่า ‘ปัญญาไม่ได้อยู่ในข้า’ และทะเลก็กล่าวว่า ‘ไม่ได้อยู่กับข้า’ 15ปัญญาซื้อด้วยทองคำไม่ได้ และตีราคาเป็นเงินก็ไม่ได้ 16ตีราคาเป็นทองคำแห่งโอฟีร์ก็ไม่ได้ หรือเป็นโกเมนล้ำค่าหรือไพลินก็ไม่ได้ 17ทองคำและแก้วผลึกก็เทียบปัญญาไม่ได้ และจะแลกมันด้วยเครื่องประดับทองเนื้อดีก็ไม่ได้ 18ปะการังและแก้วผลึกไม่คู่ควรแม้แต่จะเอ่ยถึง ราคาของปัญญาสูงกว่าทับทิม 19บุษราคัมจากคูชก็เทียบปัญญาไม่ได้ และตีราคาเป็นทองคำบริสุทธิ์ก็ไม่ได้ 20ดังนั้น ปัญญามาจากที่ใด และความเข้าใจอยู่ที่ไหน 21ปัญญาถูกซ่อนเร้นจากตาของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง และถูกปิดบังจากนกในอากาศ 22แดนพินาศและความตายกล่าวว่า ‘เราเพียงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับมันด้วยหูของเรา’ 23แต่พระเจ้าทรงหยั่งรู้ทางไปสู่ปัญญา และพระองค์ทรงทราบที่อยู่ของมัน 24เพราะพระองค์ทรงมองไปยังสุดปลายแผ่นดินโลก และทรงเห็นทุกสิ่งที่อยู่ใต้ฟ้าสวรรค์ 25เมื่อพระองค์ทรงกำหนดน้ำหนักให้แก่ลม และทรงตวงน้ำด้วยมาตรา 26เมื่อพระองค์ทรงกำหนดขอบเขตให้แก่ฝน และทรงวางเส้นทางให้แก่สายฟ้า 27แล้วพระองค์ทรงพินิจปัญญาและทรงประเมินค่ามัน พระองค์ทรงสถาปนามันและทรงตรวจสอบมัน 28และพระองค์ตรัสแก่มนุษย์ว่า ‘ดูเถิด ความยำเกรงองค์เจ้านายนั่นแหละคือปัญญา และการหันจากความชั่วคือความเข้าใจ’

1‘แท้จริงมีเหมืองสำหรับแร่เงิน และมีที่สำหรับถลุงทองคำ

2เหล็กถูกขุดขึ้นจากดิน และทองแดงถูกถลุงออกจากแร่

3มนุษย์ยุติความมืดได้ และค้นหาแร่ไปจนถึงซอกลึกที่สุดในความมืดมิด

4เขาขุดปล่องลึกห่างไกลจากที่อยู่ของผู้คน ในที่ซึ่งเท้ามนุษย์ลืมเลือน เขาห้อยตัวแกว่งไกวอยู่ห่างไกลจากผู้คน

5แผ่นดินที่ให้อาหารงอกขึ้นมา เบื้องล่างของมันกลับถูกพลิกคว่ำดุจถูกไฟเผา

6หินของมันเป็นแหล่งของไพลิน และมีผงทองคำปะปนอยู่

7ไม่มีนกล่าเหยื่อใดรู้จักเส้นทางนั้น และไม่มีตาของเหยี่ยวตัวใดเคยเห็น

8สัตว์ป่าที่ผยองไม่เคยเหยียบย่ำที่นั่น และไม่มีสิงโตตัวใดเคยเดินผ่าน

9คนงานเหมืองตีหินเหล็กไฟ และพลิกภูเขาขึ้นจากราก

10เขาเจาะช่องในศิลา และตาของเขาก็เห็นสมบัติล้ำค่าทุกอย่าง

11เขาสกัดกั้นต้นน้ำของลำธาร และนำสิ่งที่ซ่อนเร้นออกมาสู่ความสว่าง

12แต่จะพบปัญญาได้จากที่ใด และความเข้าใจอยู่ที่ไหน

13ไม่มีมนุษย์คนใดรู้คุณค่าของมัน และไม่อาจพบมันได้ในแผ่นดินของคนเป็น

14มหาสมุทรลึกกล่าวว่า ‘ปัญญาไม่ได้อยู่ในข้า’ และทะเลก็กล่าวว่า ‘ไม่ได้อยู่กับข้า’

15ปัญญาซื้อด้วยทองคำไม่ได้ และตีราคาเป็นเงินก็ไม่ได้

16ตีราคาเป็นทองคำแห่งโอฟีร์ก็ไม่ได้ หรือเป็นโกเมนล้ำค่าหรือไพลินก็ไม่ได้

17ทองคำและแก้วผลึกก็เทียบปัญญาไม่ได้ และจะแลกมันด้วยเครื่องประดับทองเนื้อดีก็ไม่ได้

18ปะการังและแก้วผลึกไม่คู่ควรแม้แต่จะเอ่ยถึง ราคาของปัญญาสูงกว่าทับทิม

19บุษราคัมจากคูชก็เทียบปัญญาไม่ได้ และตีราคาเป็นทองคำบริสุทธิ์ก็ไม่ได้

20ดังนั้น ปัญญามาจากที่ใด และความเข้าใจอยู่ที่ไหน

21ปัญญาถูกซ่อนเร้นจากตาของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง และถูกปิดบังจากนกในอากาศ

22แดนพินาศและความตายกล่าวว่า ‘เราเพียงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับมันด้วยหูของเรา’

23แต่พระเจ้าทรงหยั่งรู้ทางไปสู่ปัญญา และพระองค์ทรงทราบที่อยู่ของมัน

24เพราะพระองค์ทรงมองไปยังสุดปลายแผ่นดินโลก และทรงเห็นทุกสิ่งที่อยู่ใต้ฟ้าสวรรค์

25เมื่อพระองค์ทรงกำหนดน้ำหนักให้แก่ลม และทรงตวงน้ำด้วยมาตรา

26เมื่อพระองค์ทรงกำหนดขอบเขตให้แก่ฝน และทรงวางเส้นทางให้แก่สายฟ้า

27แล้วพระองค์ทรงพินิจปัญญาและทรงประเมินค่ามัน พระองค์ทรงสถาปนามันและทรงตรวจสอบมัน

28และพระองค์ตรัสแก่มนุษย์ว่า ‘ดูเถิด ความยำเกรงองค์เจ้านายนั่นแหละคือปัญญา และการหันจากความชั่วคือความเข้าใจ’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.