โยบ 29 · Eremos Thai Bible

1โยบกล่าวคำของเขาต่อไปอีกว่า 2‘ข้าโหยหาเดือนปีที่ผ่านพ้นไป วันคืนที่พระเจ้าทรงพิทักษ์ข้าไว้ 3เมื่อดวงประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะของข้า และข้าเดินฝ่าความมืดด้วยแสงสว่างของพระองค์ 4เมื่อข้าอยู่ในวัยรุ่งโรจน์ เมื่อมิตรไมตรีของพระเจ้าอยู่เหนือเต็นท์ของข้า 5เมื่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ยังทรงอยู่กับข้า และลูก ๆ ของข้าอยู่รอบตัวข้า 6เมื่อย่างก้าวของข้าชโลมด้วยนมข้น และศิลาก็หลั่งธารน้ำมันให้แก่ข้า 7เมื่อข้าออกไปยังประตูเมือง และนั่งประจำที่ของข้าในลานสาธารณะ 8คนหนุ่มเห็นข้าแล้วก็หลีกทางให้ และคนชราก็ลุกขึ้นยืน 9บรรดาเจ้านายหยุดพูด และเอามือปิดปากของตน 10เสียงของบรรดาขุนนางก็เงียบลง และลิ้นของพวกเขาก็ติดอยู่กับเพดานปาก 11เพราะหูที่ได้ยินก็เรียกข้าว่าผู้เป็นสุข และตาที่เห็นก็เป็นพยานยกย่องข้า 12เพราะข้าช่วยคนยากจนที่ร้องขอ และช่วยลูกกำพร้าที่ไม่มีผู้ใดช่วยเหลือ 13คนที่กำลังจะตายก็อวยพรข้า และข้าทำให้จิตใจของหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี 14ข้าสวมความชอบธรรมและมันก็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุติธรรมเป็นดุจเสื้อคลุมและผ้าโพกหัวของข้า 15ข้าเป็นดวงตาให้คนตาบอด และเป็นเท้าให้คนพิการ 16ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสืบคดีให้คนแปลกหน้าที่ข้าไม่รู้จัก 17ข้าหักเขี้ยวของคนอธรรม และกระชากเหยื่อออกจากปากของเขา 18ข้าจึงคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และจะทวีวันคืนของข้ามากดุจเม็ดทราย 19รากของข้าจะหยั่งลึกถึงน้ำ และน้ำค้างจะค้างคืนอยู่บนกิ่งของข้า 20เกียรติของข้าจะสดใหม่อยู่เสมอ และคันธนูในมือของข้าก็จะแข็งแกร่งขึ้นใหม่’ 21ผู้คนฟังข้าด้วยความคาดหวัง และเงียบรอคำปรึกษาของข้า 22หลังจากข้าพูดแล้ว พวกเขาก็ไม่พูดอีก และถ้อยคำของข้าก็หยาดลงบนพวกเขาดุจน้ำค้าง 23พวกเขารอคอยข้าดุจรอน้ำฝน และอ้าปากรับถ้อยคำของข้าดุจรอฝนปลายฤดู 24เมื่อข้ายิ้มให้พวกเขา พวกเขาแทบไม่เชื่อ และความผ่องใสจากใบหน้าของข้าก็ล้ำค่าสำหรับพวกเขา 25ข้าเลือกทางให้พวกเขาและนั่งเป็นหัวหน้า ข้าอยู่ดุจกษัตริย์ท่ามกลางกองทัพ ดุจผู้ปลอบโยนคนที่ไว้ทุกข์

บทที่ 29