บทที่ 32
1ดังนั้น ชายทั้งสามคนนี้จึงหยุดตอบโยบ เพราะเขาเป็นคนชอบธรรมในสายตาของตนเอง
2การนี้ทำให้เอลีฮูบุตรบารัคเอลชาวบูซ จากตระกูลรามโกรธจัด เขาโกรธโยบที่อ้างว่าตนเองชอบธรรมแทนที่จะยอมรับว่าพระเจ้าทรงชอบธรรม
3และเขาก็โกรธสหายทั้งสามของโยบด้วย เพราะพวกเขาไม่สามารถโต้แย้งโยบได้ แต่กลับกล่าวโทษเขา
4เอลีฮูได้รอที่จะพูดกับโยบ เพราะคนอื่น ๆ มีอายุมากกว่าเขา
5แต่เมื่อเอลีฮูเห็นว่าชายทั้งสามไม่มีคำตอบอีกแล้ว เขาก็โกรธจัด
6เอลีฮูบุตรบารัคเอลชาวบูซจึงกล่าวว่า ‘ข้ายังอ่อนวัย ส่วนท่านทั้งหลายชราแล้ว เพราะฉะนั้นข้าจึงเกรงใจและไม่กล้าบอกสิ่งที่ข้ารู้แก่ท่าน
7ข้าคิดว่า ‘ผู้มีอายุควรเป็นผู้พูด และผู้มีปีมากควรสอนปัญญา’
8แต่มีวิญญาณอยู่ในมนุษย์ คือลมปราณจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ที่ประทานความเข้าใจให้แก่เขา
9มิใช่ผู้สูงวัยเท่านั้นที่มีปัญญา และมิใช่คนชราเท่านั้นที่เข้าใจความยุติธรรม
10เพราะฉะนั้นข้าจึงกล่าวว่า ‘จงฟังข้า ข้าก็จะบอกสิ่งที่ข้ารู้ด้วยเช่นกัน’
11ดูเถิด ข้าได้รอคอยขณะที่ท่านพูด ข้าตั้งใจฟังเหตุผลของท่าน ขณะที่ท่านค้นหาถ้อยคำ
12ข้าตั้งใจฟังท่านอย่างเต็มที่ แต่ดูเถิด ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าโยบผิด ไม่มีสักคนในพวกท่านที่หักล้างคำของเขาได้
13ฉะนั้นอย่าได้กล่าวว่า ‘เราได้พบปัญญาแล้ว ขอให้พระเจ้าเป็นผู้หักล้างเขา มิใช่มนุษย์’
14แต่โยบมิได้มุ่งถ้อยคำของเขามาที่ข้า และข้าจะไม่ตอบเขาด้วยข้อโต้แย้งของพวกท่าน
15สหายของโยบตกตะลึงพูดอะไรไม่ออกอีก ถ้อยคำได้หนีหายไปจากพวกเขา
16ข้าจะรอต่อไปหรือ ในเมื่อพวกเขาเงียบไปแล้ว ในเมื่อพวกเขายืนนิ่งและไม่ตอบอีก
17ข้าก็จะตอบด้วย ใช่แล้ว ข้าจะบอกสิ่งที่ข้ารู้ด้วยเช่นกัน
18เพราะข้าเต็มไปด้วยถ้อยคำ และจิตวิญญาณภายในตัวข้าก็บีบคั้นข้าให้พูด
19ดูเถิด ท้องของข้าเป็นเหมือนเหล้าองุ่นที่ไม่มีช่องระบาย พร้อมจะระเบิดดุจถุงหนังเหล้าใหม่
20ข้าต้องพูดเพื่อจะได้โล่งอก ข้าต้องเปิดริมฝีปากของข้าและตอบ
21ข้าจะไม่ลำเอียงเข้าข้างผู้ใด และจะไม่ประจบสอพลอใคร
22เพราะข้าไม่รู้จักการประจบสอพลอ มิฉะนั้นองค์ผู้ทรงสร้างข้าก็คงกำจัดข้าไปในพริบตา
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.