บทที่ 36

1เอลีฮูกล่าวต่อไปอีกว่า 2‘ขอจงอดทนกับข้าอีกสักหน่อย แล้วข้าจะสำแดงแก่ท่านว่ายังมีถ้อยคำที่จะกล่าวแทนพระเจ้าอีก 3ข้าจะนำความรู้ของข้ามาจากที่ไกล และจะถวายความชอบธรรมแด่พระผู้สร้างของข้า 4เพราะแท้จริง ถ้อยคำของข้าไม่เป็นเท็จ ผู้ที่มีความรู้สมบูรณ์อยู่กับท่าน 5ดูเถิด พระเจ้าทรงเข้มแข็ง แต่ไม่ทรงดูหมิ่นผู้ใด พระองค์ทรงเข้มแข็งด้วยพลังแห่งพระปัญญา 6พระองค์ไม่ทรงให้คนชั่วมีชีวิตอยู่ แต่ทรงให้ความยุติธรรมแก่ผู้ตกทุกข์ 7พระองค์ทรงตั้งคนชอบธรรมไว้กับกษัตริย์บนบัลลังก์ ทรงเชิดชูพวกเขาขึ้นเป็นนิตย์ และไม่ทรงละสายพระเนตรจากพวกเขาเลย 8และหากผู้คนถูกล่ามด้วยโซ่ ถูกจับด้วยเชือกแห่งความทุกข์ 9แล้วพระองค์ทรงสำแดงแก่พวกเขาถึงการกระทำของตน และการล่วงละเมิดที่พวกเขาทำอย่างหยิ่งผยอง 10พระองค์ทรงเปิดหูของพวกเขาให้รับการตีสอน และทรงบัญชาให้พวกเขาหันจากความชั่ว 11หากพวกเขาเชื่อฟังและปรนนิบัติพระองค์ พวกเขาก็จะจบวันคืนของตนด้วยความรุ่งเรือง และจบปีเดือนด้วยความสุข 12แต่หากพวกเขาไม่เชื่อฟัง พวกเขาก็จะพินาศด้วยคมดาบ และตายไปโดยปราศจากความรู้ 13คนใจอธรรมสะสมความเคียดแค้น แม้เมื่อพระองค์ทรงผูกมัดพวกเขา พวกเขาก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ 14พวกเขาตายตั้งแต่วัยหนุ่ม ชีวิตจบลงในหมู่ชายโสเภณีประจำวิหาร 15พระเจ้าทรงช่วยกู้ผู้ทุกข์ยากผ่านความทุกข์ของเขา และทรงเปิดหูของเขาในยามถูกบีบคั้น 16แท้จริง พระองค์ทรงดึงท่านออกจากปากแห่งความทุกข์ มาสู่ที่กว้างขวางไร้ขอบเขต และสู่โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารอันอุดม 17แต่บัดนี้ท่านกลับเต็มไปด้วยการพิพากษาที่สมแก่คนชั่ว การพิพากษาและความยุติธรรมได้ยึดท่านไว้ 18จงระวัง อย่าให้ผู้ใดล่อลวงท่านด้วยทรัพย์สมบัติ และอย่าให้สินบนก้อนใหญ่ชักนำท่านให้หลงผิด 19ทรัพย์สมบัติหรือกำลังทั้งสิ้นของท่านจะช่วยให้ท่านพ้นจากความทุกข์ได้หรือ 20อย่าโหยหาค่ำคืน อันเป็นเวลาที่ผู้คนถูกพรากไปจากที่ของตน 21จงระวัง อย่าหันไปหาความชั่ว เพราะท่านดูเหมือนเลือกสิ่งนี้แทนที่จะทนความทุกข์ 22ดูเถิด พระเจ้าทรงสูงส่งด้วยฤทธิ์ของพระองค์ ใครเล่าเป็นครูเหมือนพระองค์ 23ใครเล่ากำหนดวิถีทางให้พระองค์ หรือกล่าวแก่พระองค์ว่า ‘พระองค์ได้ทรงทำผิดแล้ว’ 24จงระลึกที่จะยกย่องพระราชกิจของพระองค์ ซึ่งมนุษย์ได้ขับร้องสรรเสริญ 25มนุษย์ทั้งปวงได้เห็นพระราชกิจนั้น ผู้คนมองดูแต่ไกล 26ดูเถิด พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เราจะหยั่งรู้ จำนวนปีของพระองค์ก็เหลือคณานับ 27เพราะพระองค์ทรงดึงหยดน้ำขึ้นไป แล้วมันก็กลั่นตัวเป็นฝนจากหมอก 28ซึ่งเมฆเทลงมา และโปรยปรายลงบนมนุษย์อย่างอุดม 29ยิ่งกว่านั้น ใครจะเข้าใจได้ว่าเมฆแผ่ออกไปอย่างไร และเสียงฟ้าร้องจากพลับพลาของพระองค์เป็นอย่างไร 30ดูเถิด พระองค์ทรงกระจายแสงฟ้าแลบของพระองค์ไปรอบพระองค์ และทรงปกคลุมห้วงลึกของทะเล 31เพราะด้วยสิ่งเหล่านี้พระองค์ทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติ และประทานอาหารอย่างอุดม 32พระองค์ทรงกำสายฟ้าไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และบัญชาให้มันพุ่งไปยังเป้าหมาย 33เสียงฟ้าร้องประกาศการเสด็จมาของพระองค์ แม้แต่ฝูงสัตว์ก็รับรู้ถึงพายุที่กำลังก่อตัว

1เอลีฮูกล่าวต่อไปอีกว่า

2‘ขอจงอดทนกับข้าอีกสักหน่อย แล้วข้าจะสำแดงแก่ท่านว่ายังมีถ้อยคำที่จะกล่าวแทนพระเจ้าอีก

3ข้าจะนำความรู้ของข้ามาจากที่ไกล และจะถวายความชอบธรรมแด่พระผู้สร้างของข้า

4เพราะแท้จริง ถ้อยคำของข้าไม่เป็นเท็จ ผู้ที่มีความรู้สมบูรณ์อยู่กับท่าน

5ดูเถิด พระเจ้าทรงเข้มแข็ง แต่ไม่ทรงดูหมิ่นผู้ใด พระองค์ทรงเข้มแข็งด้วยพลังแห่งพระปัญญา

6พระองค์ไม่ทรงให้คนชั่วมีชีวิตอยู่ แต่ทรงให้ความยุติธรรมแก่ผู้ตกทุกข์

7พระองค์ทรงตั้งคนชอบธรรมไว้กับกษัตริย์บนบัลลังก์ ทรงเชิดชูพวกเขาขึ้นเป็นนิตย์ และไม่ทรงละสายพระเนตรจากพวกเขาเลย

8และหากผู้คนถูกล่ามด้วยโซ่ ถูกจับด้วยเชือกแห่งความทุกข์

9แล้วพระองค์ทรงสำแดงแก่พวกเขาถึงการกระทำของตน และการล่วงละเมิดที่พวกเขาทำอย่างหยิ่งผยอง

10พระองค์ทรงเปิดหูของพวกเขาให้รับการตีสอน และทรงบัญชาให้พวกเขาหันจากความชั่ว

11หากพวกเขาเชื่อฟังและปรนนิบัติพระองค์ พวกเขาก็จะจบวันคืนของตนด้วยความรุ่งเรือง และจบปีเดือนด้วยความสุข

12แต่หากพวกเขาไม่เชื่อฟัง พวกเขาก็จะพินาศด้วยคมดาบ และตายไปโดยปราศจากความรู้

13คนใจอธรรมสะสมความเคียดแค้น แม้เมื่อพระองค์ทรงผูกมัดพวกเขา พวกเขาก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ

14พวกเขาตายตั้งแต่วัยหนุ่ม ชีวิตจบลงในหมู่ชายโสเภณีประจำวิหาร

15พระเจ้าทรงช่วยกู้ผู้ทุกข์ยากผ่านความทุกข์ของเขา และทรงเปิดหูของเขาในยามถูกบีบคั้น

16แท้จริง พระองค์ทรงดึงท่านออกจากปากแห่งความทุกข์ มาสู่ที่กว้างขวางไร้ขอบเขต และสู่โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารอันอุดม

17แต่บัดนี้ท่านกลับเต็มไปด้วยการพิพากษาที่สมแก่คนชั่ว การพิพากษาและความยุติธรรมได้ยึดท่านไว้

18จงระวัง อย่าให้ผู้ใดล่อลวงท่านด้วยทรัพย์สมบัติ และอย่าให้สินบนก้อนใหญ่ชักนำท่านให้หลงผิด

19ทรัพย์สมบัติหรือกำลังทั้งสิ้นของท่านจะช่วยให้ท่านพ้นจากความทุกข์ได้หรือ

20อย่าโหยหาค่ำคืน อันเป็นเวลาที่ผู้คนถูกพรากไปจากที่ของตน

21จงระวัง อย่าหันไปหาความชั่ว เพราะท่านดูเหมือนเลือกสิ่งนี้แทนที่จะทนความทุกข์

22ดูเถิด พระเจ้าทรงสูงส่งด้วยฤทธิ์ของพระองค์ ใครเล่าเป็นครูเหมือนพระองค์

23ใครเล่ากำหนดวิถีทางให้พระองค์ หรือกล่าวแก่พระองค์ว่า ‘พระองค์ได้ทรงทำผิดแล้ว’

24จงระลึกที่จะยกย่องพระราชกิจของพระองค์ ซึ่งมนุษย์ได้ขับร้องสรรเสริญ

25มนุษย์ทั้งปวงได้เห็นพระราชกิจนั้น ผู้คนมองดูแต่ไกล

26ดูเถิด พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เราจะหยั่งรู้ จำนวนปีของพระองค์ก็เหลือคณานับ

27เพราะพระองค์ทรงดึงหยดน้ำขึ้นไป แล้วมันก็กลั่นตัวเป็นฝนจากหมอก

28ซึ่งเมฆเทลงมา และโปรยปรายลงบนมนุษย์อย่างอุดม

29ยิ่งกว่านั้น ใครจะเข้าใจได้ว่าเมฆแผ่ออกไปอย่างไร และเสียงฟ้าร้องจากพลับพลาของพระองค์เป็นอย่างไร

30ดูเถิด พระองค์ทรงกระจายแสงฟ้าแลบของพระองค์ไปรอบพระองค์ และทรงปกคลุมห้วงลึกของทะเล

31เพราะด้วยสิ่งเหล่านี้พระองค์ทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติ และประทานอาหารอย่างอุดม

32พระองค์ทรงกำสายฟ้าไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และบัญชาให้มันพุ่งไปยังเป้าหมาย

33เสียงฟ้าร้องประกาศการเสด็จมาของพระองค์ แม้แต่ฝูงสัตว์ก็รับรู้ถึงพายุที่กำลังก่อตัว

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.