บทที่ 38

1แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบโยบจากพายุหมุนว่า 2‘นี่ใครหนอที่ทำให้แผนการของเรามืดมนด้วยถ้อยคำที่ปราศจากความรู้ 3บัดนี้ จงคาดเอวของเจ้าอย่างชายชาตรี เราจะถามเจ้า และเจ้าจงบอกเรา 4เจ้าอยู่ที่ไหนเมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลก จงบอกมา หากเจ้ามีความเข้าใจ 5ใครเป็นผู้กำหนดขนาดของมัน เจ้าย่อมรู้แน่ หรือใครเป็นผู้ขึงเชือกวัดเหนือมัน 6ฐานของมันถูกตั้งไว้บนอะไร หรือใครเป็นผู้วางศิลามุมเอกของมัน 7ขณะที่ดาวประจำรุ่งร้องเพลงด้วยกัน และบรรดาบุตรของพระเจ้าโห่ร้องด้วยความยินดี 8ใครเป็นผู้ปิดกั้นทะเลไว้หลังประตู เมื่อมันพุ่งออกมาจากครรภ์ 9เมื่อเราให้เมฆเป็นเครื่องนุ่งห่มของมัน และให้ความมืดทึบเป็นผ้าพันของมัน 10เมื่อเรากำหนดขอบเขตให้แก่มัน และตั้งดาลและประตูไว้ 11และเราประกาศว่า ‘เจ้ามาได้เพียงเท่านี้ แต่ห้ามเลยไป คลื่นที่หยิ่งผยองของเจ้าต้องหยุดอยู่ที่นี่’ 12ตลอดวันเวลาของเจ้า เจ้าเคยบัญชาให้รุ่งอรุณมาถึง หรือกำหนดที่ของแสงเงินแสงทองหรือ 13เพื่อให้มันยึดชายขอบของแผ่นดินโลก และสลัดคนชั่วออกไปจากที่นั่น 14แผ่นดินโลกเปลี่ยนรูปดุจดินเหนียวใต้ตราประทับ และเนินเขาก็ปรากฏเด่นดุจรอยจีบของเสื้อผ้า 15แสงสว่างถูกยึดไปจากคนชั่ว และแขนที่ชูขึ้นของพวกเขาก็ถูกหักเสีย 16เจ้าเคยเดินทางไปถึงตาน้ำพุของทะเล หรือเดินในร่องลึกของห้วงสมุทรหรือ 17ประตูแห่งความตายถูกเปิดเผยแก่เจ้าหรือ เจ้าเคยเห็นประตูแห่งเงามัจจุราชหรือ 18เจ้าได้สำรวจความกว้างใหญ่ของแผ่นดินโลกหรือ จงบอกมา หากเจ้ารู้ทั้งหมดนี้ 19ทางไปสู่ที่พำนักของความสว่างอยู่ที่ไหน และความมืดอาศัยอยู่ที่ใด 20เพื่อเจ้าจะนำมันกลับไปยังเขตแดนของมัน และรู้จักทางไปสู่ที่อยู่ของมันหรือ 21เจ้าย่อมรู้แน่ เพราะเจ้าเกิดมาก่อนแล้ว และจำนวนวันของเจ้าก็มากมายนัก 22เจ้าเคยเข้าไปในคลังของหิมะ หรือเห็นคลังของลูกเห็บหรือ 23ซึ่งเราเก็บสำรองไว้เพื่อยามทุกข์ยาก เพื่อวันแห่งศึกสงครามและการรบ 24ทางที่ฟ้าแลบกระจายออกไปอยู่ที่ไหน หรือลมตะวันออกถูกพัดกระจายไปทั่วแผ่นดินอย่างไร 25ใครเป็นผู้ขุดร่องให้แก่สายฝน และเปิดทางให้แก่ฟ้าผ่า 26เพื่อให้ฝนตกบนแผ่นดินที่ไม่มีคนอยู่ บนถิ่นทุรกันดารที่ไม่มีมนุษย์อาศัย 27เพื่อให้ที่แห้งแล้งรกร้างได้อิ่ม และให้หญ้าอ่อนงอกขึ้น 28ฝนมีพ่อหรือ ใครให้กำเนิดหยาดน้ำค้าง 29น้ำแข็งออกมาจากครรภ์ของใคร และใครให้กำเนิดน้ำค้างแข็งจากฟ้าสวรรค์ 30เมื่อน้ำกลายเป็นของแข็งดุจหิน และผิวหน้าของห้วงลึกก็จับตัวแข็ง 31เจ้าผูกมัดโซ่ของกลุ่มดาวลูกไก่ได้หรือ หรือคลายเข็มขัดของกลุ่มดาวนายพรานได้หรือ 32เจ้านำหมู่ดาวตามฤดูกาลออกมาได้หรือ หรือนำกลุ่มดาวหมีพร้อมลูก ๆ ของมันได้หรือ 33เจ้ารู้กฎเกณฑ์ของฟ้าสวรรค์หรือ เจ้าตั้งอำนาจปกครองของมันเหนือแผ่นดินโลกได้หรือ 34เจ้าเปล่งเสียงสั่งเมฆ ให้กระแสน้ำท่วมมิดตัวเจ้าได้หรือ 35เจ้าส่งสายฟ้าแลบให้แล่นไปได้หรือ พวกมันรายงานต่อเจ้าหรือว่า ‘เราพร้อมแล้ว’ 36ใครให้ปัญญาแก่จิตใจ หรือให้ความเข้าใจแก่ความคิด 37ใครมีปัญญาพอจะนับเมฆได้ หรือใครจะเทไหน้ำแห่งฟ้าสวรรค์ได้ 38เมื่อฝุ่นจับตัวเป็นก้อนแข็ง และก้อนดินเกาะติดกัน 39เจ้าล่าเหยื่อให้แม่สิงโตได้หรือ หรือสนองความหิวของลูกสิงโตได้หรือ 40เมื่อพวกมันหมอบอยู่ในถ้ำ และซุ่มรออยู่ในพงไพร 41ใครจัดหาอาหารให้แก่กา เมื่อลูก ๆ ของมันร้องต่อพระเจ้า และระเหเร่ร่อนเพราะขาดอาหาร

1แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบโยบจากพายุหมุนว่า

2‘นี่ใครหนอที่ทำให้แผนการของเรามืดมนด้วยถ้อยคำที่ปราศจากความรู้

3บัดนี้ จงคาดเอวของเจ้าอย่างชายชาตรี เราจะถามเจ้า และเจ้าจงบอกเรา

4เจ้าอยู่ที่ไหนเมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลก จงบอกมา หากเจ้ามีความเข้าใจ

5ใครเป็นผู้กำหนดขนาดของมัน เจ้าย่อมรู้แน่ หรือใครเป็นผู้ขึงเชือกวัดเหนือมัน

6ฐานของมันถูกตั้งไว้บนอะไร หรือใครเป็นผู้วางศิลามุมเอกของมัน

7ขณะที่ดาวประจำรุ่งร้องเพลงด้วยกัน และบรรดาบุตรของพระเจ้าโห่ร้องด้วยความยินดี

8ใครเป็นผู้ปิดกั้นทะเลไว้หลังประตู เมื่อมันพุ่งออกมาจากครรภ์

9เมื่อเราให้เมฆเป็นเครื่องนุ่งห่มของมัน และให้ความมืดทึบเป็นผ้าพันของมัน

10เมื่อเรากำหนดขอบเขตให้แก่มัน และตั้งดาลและประตูไว้

11และเราประกาศว่า ‘เจ้ามาได้เพียงเท่านี้ แต่ห้ามเลยไป คลื่นที่หยิ่งผยองของเจ้าต้องหยุดอยู่ที่นี่’

12ตลอดวันเวลาของเจ้า เจ้าเคยบัญชาให้รุ่งอรุณมาถึง หรือกำหนดที่ของแสงเงินแสงทองหรือ

13เพื่อให้มันยึดชายขอบของแผ่นดินโลก และสลัดคนชั่วออกไปจากที่นั่น

14แผ่นดินโลกเปลี่ยนรูปดุจดินเหนียวใต้ตราประทับ และเนินเขาก็ปรากฏเด่นดุจรอยจีบของเสื้อผ้า

15แสงสว่างถูกยึดไปจากคนชั่ว และแขนที่ชูขึ้นของพวกเขาก็ถูกหักเสีย

16เจ้าเคยเดินทางไปถึงตาน้ำพุของทะเล หรือเดินในร่องลึกของห้วงสมุทรหรือ

17ประตูแห่งความตายถูกเปิดเผยแก่เจ้าหรือ เจ้าเคยเห็นประตูแห่งเงามัจจุราชหรือ

18เจ้าได้สำรวจความกว้างใหญ่ของแผ่นดินโลกหรือ จงบอกมา หากเจ้ารู้ทั้งหมดนี้

19ทางไปสู่ที่พำนักของความสว่างอยู่ที่ไหน และความมืดอาศัยอยู่ที่ใด

20เพื่อเจ้าจะนำมันกลับไปยังเขตแดนของมัน และรู้จักทางไปสู่ที่อยู่ของมันหรือ

21เจ้าย่อมรู้แน่ เพราะเจ้าเกิดมาก่อนแล้ว และจำนวนวันของเจ้าก็มากมายนัก

22เจ้าเคยเข้าไปในคลังของหิมะ หรือเห็นคลังของลูกเห็บหรือ

23ซึ่งเราเก็บสำรองไว้เพื่อยามทุกข์ยาก เพื่อวันแห่งศึกสงครามและการรบ

24ทางที่ฟ้าแลบกระจายออกไปอยู่ที่ไหน หรือลมตะวันออกถูกพัดกระจายไปทั่วแผ่นดินอย่างไร

25ใครเป็นผู้ขุดร่องให้แก่สายฝน และเปิดทางให้แก่ฟ้าผ่า

26เพื่อให้ฝนตกบนแผ่นดินที่ไม่มีคนอยู่ บนถิ่นทุรกันดารที่ไม่มีมนุษย์อาศัย

27เพื่อให้ที่แห้งแล้งรกร้างได้อิ่ม และให้หญ้าอ่อนงอกขึ้น

28ฝนมีพ่อหรือ ใครให้กำเนิดหยาดน้ำค้าง

29น้ำแข็งออกมาจากครรภ์ของใคร และใครให้กำเนิดน้ำค้างแข็งจากฟ้าสวรรค์

30เมื่อน้ำกลายเป็นของแข็งดุจหิน และผิวหน้าของห้วงลึกก็จับตัวแข็ง

31เจ้าผูกมัดโซ่ของกลุ่มดาวลูกไก่ได้หรือ หรือคลายเข็มขัดของกลุ่มดาวนายพรานได้หรือ

32เจ้านำหมู่ดาวตามฤดูกาลออกมาได้หรือ หรือนำกลุ่มดาวหมีพร้อมลูก ๆ ของมันได้หรือ

33เจ้ารู้กฎเกณฑ์ของฟ้าสวรรค์หรือ เจ้าตั้งอำนาจปกครองของมันเหนือแผ่นดินโลกได้หรือ

34เจ้าเปล่งเสียงสั่งเมฆ ให้กระแสน้ำท่วมมิดตัวเจ้าได้หรือ

35เจ้าส่งสายฟ้าแลบให้แล่นไปได้หรือ พวกมันรายงานต่อเจ้าหรือว่า ‘เราพร้อมแล้ว’

36ใครให้ปัญญาแก่จิตใจ หรือให้ความเข้าใจแก่ความคิด

37ใครมีปัญญาพอจะนับเมฆได้ หรือใครจะเทไหน้ำแห่งฟ้าสวรรค์ได้

38เมื่อฝุ่นจับตัวเป็นก้อนแข็ง และก้อนดินเกาะติดกัน

39เจ้าล่าเหยื่อให้แม่สิงโตได้หรือ หรือสนองความหิวของลูกสิงโตได้หรือ

40เมื่อพวกมันหมอบอยู่ในถ้ำ และซุ่มรออยู่ในพงไพร

41ใครจัดหาอาหารให้แก่กา เมื่อลูก ๆ ของมันร้องต่อพระเจ้า และระเหเร่ร่อนเพราะขาดอาหาร

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.