บทที่ 13

1ก่อนเทศกาลปัสกานั้น พระเยซูทรงทราบว่าเวลาของพระองค์มาถึงแล้ว ที่จะเสด็จออกจากโลกนี้ไปยังพระบิดา พระองค์ทรงรักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลก พระองค์ก็ทรงรักพวกเขาจนถึงที่สุด 2ขณะที่อาหารเย็นกำลังดำเนินอยู่ มารได้หยอดเข้าไปในใจของยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอทแล้วว่าให้ทรยศพระองค์ 3พระเยซูทรงทราบว่าพระบิดาได้ทรงมอบทุกสิ่งไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์แล้ว และทรงทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้าและกำลังจะเสด็จกลับไปยังพระเจ้า 4พระองค์ทรงลุกขึ้นจากอาหารเย็น ทรงถอดฉลองพระองค์ชั้นนอกออก แล้วทรงเอาผ้าเช็ดตัวคาดเอวของพระองค์ 5จากนั้นพระองค์ทรงเทน้ำลงในอ่างล้าง และเริ่มล้างเท้าของเหล่าสาวก เช็ดด้วยผ้าที่ทรงคาดอยู่ 6เมื่อพระองค์เสด็จมาถึงซีโมนเปโตร เขาทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะมาล้างเท้าของข้าพระองค์หรือ?” 7พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้น เจ้ายังไม่เข้าใจในขณะนี้ แต่ภายหลังเจ้าจะเข้าใจ” 8เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์จะไม่ทรงล้างเท้าของข้าพระองค์เลยตลอดไป” พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างเจ้า เจ้าก็ไม่มีส่วนกับเรา” 9ซีโมนเปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ไม่ใช่เพียงเท้าของข้าพระองค์เท่านั้น แต่มือและศีรษะของข้าพระองค์ด้วย” 10พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ผู้ที่อาบน้ำแล้วก็ไม่จำเป็นต้องล้างใดๆ อีก เว้นแต่เพียงเท้าเท่านั้น และผู้นั้นก็สะอาดทั้งกาย พวกเจ้าก็สะอาดด้วย แต่ไม่ใช่ทุกคน” 11เพราะพระองค์ทรงทราบว่าใครจะเป็นผู้ทรยศพระองค์ เพราะเหตุนี้พระองค์จึงตรัสว่า ‘ไม่ใช่ทุกคนที่สะอาด’ 12เมื่อพระองค์ทรงล้างเท้าของพวกเขาแล้ว และทรงสวมฉลองพระองค์ชั้นนอกอีกครั้ง ทรงประทับนั่งและตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านเข้าใจที่เราได้ทำกับพวกท่านหรือไม่? 13พวกท่านเรียกเราว่า ‘พระอาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกท่านเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้นจริง 14ถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ ได้ล้างเท้าของพวกท่านแล้ว พวกท่านก็ควรจะล้างเท้าซึ่งกันและกันด้วย 15เราได้ทำเป็นแบบอย่างให้แก่พวกท่าน เพื่อพวกท่านจะทำเช่นเดียวกับที่เราได้ทำแก่พวกท่าน 16อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า ทาสไม่ได้ใหญ่กว่านายของตน และผู้ที่ถูกใช้ไปก็ไม่ได้ใหญ่กว่าผู้ที่ใช้เขา 17ถ้าพวกท่านรู้สิ่งเหล่านี้แล้ว และทำตาม พวกท่านก็เป็นสุข 18เราไม่ได้พูดถึงพวกท่านทุกคน เรารู้จักผู้ที่เราได้เลือกไว้แล้ว แต่เพื่อให้เป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า ‘ผู้ที่กินขนมปังของเรา ได้ยกส้นเท้าของเขาทำการต่อต้านเรา’ 19เราบอกพวกท่านในเวลานี้ ก่อนที่เหตุการณ์จะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกท่านจะเชื่อว่าเราเป็น 20อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า ผู้ใดรับผู้ที่เราใช้ไป ก็รับเรา และผู้ใดรับเรา ก็รับผู้ทรงใช้เรามา” 21เมื่อพระเยซูตรัสเช่นนั้นแล้ว พระทัยของพระองค์เป็นทุกข์ และทรงเป็นพยานว่า “อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา” 22เหล่าสาวกมองหน้ากัน ไม่ทราบว่าพระองค์ทรงหมายถึงผู้ใด 23สาวกคนหนึ่งของพระองค์ ผู้ที่พระเยซูทรงรัก กำลังเอนกายอยู่ใกล้พระเยซู 24ซีโมนเปโตรจึงทำสัญญาณให้สาวกคนนั้น เพื่อถามว่าพระองค์ทรงหมายถึงผู้ใด 25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวลงพิงพระอุระของพระเยซู และทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ผู้นั้นคือใคร?” 26พระเยซูตรัสตอบว่า “คือผู้ที่เราจะจุ่มขนมปังชิ้นนี้แล้วยื่นให้” พระองค์จึงทรงจุ่มขนมปังชิ้นนั้นแล้วยื่นให้ยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท 27หลังจากยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว ซาตานก็เข้าสิงเขา พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “สิ่งที่เจ้าจะทำ จงรีบทำเสียเถิด” 28แต่ไม่มีผู้ใดที่ร่วมโต๊ะอาหารเข้าใจว่าทำไมพระองค์จึงตรัสเช่นนั้นกับเขา 29บางคนคิดว่า เพราะยูดาสเป็นคนถือถุงเงิน พระเยซูทรงสั่งเขาว่า ‘จงซื้อสิ่งที่เราต้องการสำหรับเทศกาล’ หรืออาจให้แจกสิ่งใดแก่คนยากจน 30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว เขาก็ออกไปทันที ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน 31เมื่อยูดาสออกไปแล้ว พระเยซูตรัสว่า “บัดนี้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าก็ได้รับพระสิริในพระองค์ 32ถ้าพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์ พระเจ้าก็จะทรงให้พระองค์ได้รับพระสิริในพระองค์เองด้วย และจะทรงทำเช่นนั้นในไม่ช้า 33ลูกๆ ทั้งหลาย เราจะอยู่กับพวกท่านอีกเพียงช่วงสั้นๆ พวกท่านจะแสวงหาเรา และเช่นที่เราได้บอกผู้นำชาวยิวไว้ว่า ‘ที่ที่เราจะไปนั้น พวกท่านมาไม่ได้’ บัดนี้เรากล่าวเช่นนั้นแก่พวกท่านด้วย 34เราให้พระบัญญัติใหม่แก่พวกท่านว่า ให้พวกท่านรักกันและกัน ดังที่เราได้รักพวกท่าน ก็ให้พวกท่านรักกันและกันเช่นนั้นด้วย 35ทุกคนจะรู้ได้ว่าพวกท่านเป็นสาวกของเราด้วยเหตุนี้ คือ ถ้าพวกท่านมีความรักต่อกันและกัน” 36ซีโมนเปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะเสด็จไปที่ไหน?” พระเยซูตรัสตอบว่า “ที่ที่เราจะไปนั้น เจ้าจะตามเราไปในขณะนี้ไม่ได้ แต่เจ้าจะตามมาในภายหลัง” 37เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ทำไมข้าพระองค์จึงตามพระองค์ไปไม่ได้ในขณะนี้? ข้าพระองค์จะวางชีวิตของข้าพระองค์เพื่อพระองค์” 38พระเยซูตรัสตอบว่า “เจ้าจะวางชีวิตของเจ้าเพื่อเราหรือ? อาเมน อาเมน เราบอกแก่เจ้าว่า ก่อนที่ไก่จะขัน เจ้าจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง”

2ขณะที่อาหารเย็นกำลังดำเนินอยู่ มารได้หยอดเข้าไปในใจของยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอทแล้วว่าให้ทรยศพระองค์

3พระเยซูทรงทราบว่าพระบิดาได้ทรงมอบทุกสิ่งไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์แล้ว และทรงทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้าและกำลังจะเสด็จกลับไปยังพระเจ้า

4พระองค์ทรงลุกขึ้นจากอาหารเย็น ทรงถอดฉลองพระองค์ชั้นนอกออก แล้วทรงเอาผ้าเช็ดตัวคาดเอวของพระองค์

5จากนั้นพระองค์ทรงเทน้ำลงในอ่างล้าง และเริ่มล้างเท้าของเหล่าสาวก เช็ดด้วยผ้าที่ทรงคาดอยู่

6เมื่อพระองค์เสด็จมาถึงซีโมนเปโตร เขาทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะมาล้างเท้าของข้าพระองค์หรือ?”

7พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้น เจ้ายังไม่เข้าใจในขณะนี้ แต่ภายหลังเจ้าจะเข้าใจ”

8เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์จะไม่ทรงล้างเท้าของข้าพระองค์เลยตลอดไป” พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างเจ้า เจ้าก็ไม่มีส่วนกับเรา”

9ซีโมนเปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ไม่ใช่เพียงเท้าของข้าพระองค์เท่านั้น แต่มือและศีรษะของข้าพระองค์ด้วย”

10พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ผู้ที่อาบน้ำแล้วก็ไม่จำเป็นต้องล้างใดๆ อีก เว้นแต่เพียงเท้าเท่านั้น และผู้นั้นก็สะอาดทั้งกาย พวกเจ้าก็สะอาดด้วย แต่ไม่ใช่ทุกคน”

บริบท: พระเยซูทรงใช้ภาพการอาบน้ำเทียบกับการล้างเท้า — ผู้ที่อาบน้ำแล้วก็สะอาดทั้งตัว ต้องการเพียงล้างเท้าจากความสกปรกของวันเท่านั้น เป็นภาพถึงการชำระเริ่มแรกของผู้เชื่อ (สัญลักษณ์ของบัพติศมาในการตีความของพระศาสนจักร) และการชำระประจำวันจากบาปต่างๆ — ทั้งสองรูปแบบจำเป็นต่อชีวิตผู้ติดตามพระคริสต์

11เพราะพระองค์ทรงทราบว่าใครจะเป็นผู้ทรยศพระองค์ เพราะเหตุนี้พระองค์จึงตรัสว่า ‘ไม่ใช่ทุกคนที่สะอาด’

12เมื่อพระองค์ทรงล้างเท้าของพวกเขาแล้ว และทรงสวมฉลองพระองค์ชั้นนอกอีกครั้ง ทรงประทับนั่งและตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านเข้าใจที่เราได้ทำกับพวกท่านหรือไม่?

13พวกท่านเรียกเราว่า ‘พระอาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกท่านเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้นจริง

14ถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ ได้ล้างเท้าของพวกท่านแล้ว พวกท่านก็ควรจะล้างเท้าซึ่งกันและกันด้วย

15เราได้ทำเป็นแบบอย่างให้แก่พวกท่าน เพื่อพวกท่านจะทำเช่นเดียวกับที่เราได้ทำแก่พวกท่าน

16อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า ทาสไม่ได้ใหญ่กว่านายของตน และผู้ที่ถูกใช้ไปก็ไม่ได้ใหญ่กว่าผู้ที่ใช้เขา

17ถ้าพวกท่านรู้สิ่งเหล่านี้แล้ว และทำตาม พวกท่านก็เป็นสุข

18เราไม่ได้พูดถึงพวกท่านทุกคน เรารู้จักผู้ที่เราได้เลือกไว้แล้ว แต่เพื่อให้เป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า ‘ผู้ที่กินขนมปังของเรา ได้ยกส้นเท้าของเขาทำการต่อต้านเรา’

บริบท: พระเยซูทรงอ้างสดุดี 41:9 ของกษัตริย์ดาวิด ที่บรรยายถึงเพื่อนสนิทผู้ทรยศ (อาจหมายถึงอาหิโธเฟลในเหตุการณ์อับซาโลมตามทัศนะดั้งเดิม) เพื่อแสดงว่าการที่ยูดาสซึ่งร่วมโต๊ะอาหารกับพระองค์จะทรยศพระองค์ ก็เป็นไปตามแบบที่พระคัมภีร์ทำนายไว้ — ไม่ใช่เป็นการล้มเหลวของพระคริสต์ แต่เป็นไปตามแผนการของพระเจ้า

19เราบอกพวกท่านในเวลานี้ ก่อนที่เหตุการณ์จะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกท่านจะเชื่อว่าเราเป็น

20อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า ผู้ใดรับผู้ที่เราใช้ไป ก็รับเรา และผู้ใดรับเรา ก็รับผู้ทรงใช้เรามา”

21เมื่อพระเยซูตรัสเช่นนั้นแล้ว พระทัยของพระองค์เป็นทุกข์ และทรงเป็นพยานว่า “อาเมน อาเมน เราบอกแก่พวกท่านว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา”

22เหล่าสาวกมองหน้ากัน ไม่ทราบว่าพระองค์ทรงหมายถึงผู้ใด

23สาวกคนหนึ่งของพระองค์ ผู้ที่พระเยซูทรงรัก กำลังเอนกายอยู่ใกล้พระเยซู

24ซีโมนเปโตรจึงทำสัญญาณให้สาวกคนนั้น เพื่อถามว่าพระองค์ทรงหมายถึงผู้ใด

25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวลงพิงพระอุระของพระเยซู และทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ผู้นั้นคือใคร?”

26พระเยซูตรัสตอบว่า “คือผู้ที่เราจะจุ่มขนมปังชิ้นนี้แล้วยื่นให้” พระองค์จึงทรงจุ่มขนมปังชิ้นนั้นแล้วยื่นให้ยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท

27หลังจากยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว ซาตานก็เข้าสิงเขา พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “สิ่งที่เจ้าจะทำ จงรีบทำเสียเถิด”

28แต่ไม่มีผู้ใดที่ร่วมโต๊ะอาหารเข้าใจว่าทำไมพระองค์จึงตรัสเช่นนั้นกับเขา

29บางคนคิดว่า เพราะยูดาสเป็นคนถือถุงเงิน พระเยซูทรงสั่งเขาว่า ‘จงซื้อสิ่งที่เราต้องการสำหรับเทศกาล’ หรืออาจให้แจกสิ่งใดแก่คนยากจน

30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว เขาก็ออกไปทันที ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน

31เมื่อยูดาสออกไปแล้ว พระเยซูตรัสว่า “บัดนี้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าก็ได้รับพระสิริในพระองค์

32ถ้าพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์ พระเจ้าก็จะทรงให้พระองค์ได้รับพระสิริในพระองค์เองด้วย และจะทรงทำเช่นนั้นในไม่ช้า

33ลูกๆ ทั้งหลาย เราจะอยู่กับพวกท่านอีกเพียงช่วงสั้นๆ พวกท่านจะแสวงหาเรา และเช่นที่เราได้บอกผู้นำชาวยิวไว้ว่า ‘ที่ที่เราจะไปนั้น พวกท่านมาไม่ได้’ บัดนี้เรากล่าวเช่นนั้นแก่พวกท่านด้วย

34เราให้พระบัญญัติใหม่แก่พวกท่านว่า ให้พวกท่านรักกันและกัน ดังที่เราได้รักพวกท่าน ก็ให้พวกท่านรักกันและกันเช่นนั้นด้วย

35ทุกคนจะรู้ได้ว่าพวกท่านเป็นสาวกของเราด้วยเหตุนี้ คือ ถ้าพวกท่านมีความรักต่อกันและกัน”

36ซีโมนเปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะเสด็จไปที่ไหน?” พระเยซูตรัสตอบว่า “ที่ที่เราจะไปนั้น เจ้าจะตามเราไปในขณะนี้ไม่ได้ แต่เจ้าจะตามมาในภายหลัง”

37เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ทำไมข้าพระองค์จึงตามพระองค์ไปไม่ได้ในขณะนี้? ข้าพระองค์จะวางชีวิตของข้าพระองค์เพื่อพระองค์”

38พระเยซูตรัสตอบว่า “เจ้าจะวางชีวิตของเจ้าเพื่อเราหรือ? อาเมน อาเมน เราบอกแก่เจ้าว่า ก่อนที่ไก่จะขัน เจ้าจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.