โยนาห์หนีจากองค์พระผู้เป็นเจ้าJonah Flees from the LORD
1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงโยนาห์บุตรอามิทัยว่า 2“จงลุกขึ้น ไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และร้องประกาศกล่าวโทษเมืองนั้น เพราะความชั่วของพวกเขาได้ขึ้นมาต่อหน้าเรา”
3แต่โยนาห์ลุกขึ้นเพื่อหนีไปยังเมืองทารชิช ให้พ้นจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านลงไปที่เมืองยัฟโฟและพบเรือลำหนึ่งกำลังจะไปยังเมืองทารชิช ท่านจึงเสียค่าโดยสารและลงเรือไปกับลูกเรือ มุ่งหน้าสู่เมืองทารชิช ให้พ้นจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า
พายุใหญ่The Great Storm
4แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบันดาลให้ลมพายุใหญ่พัดมายังทะเล เกิดพายุร้ายแรงในทะเล จนเรือเกือบจะแตก 5พวกลูกเรือก็กลัวและร้องเรียกแต่ละคนต่อพระของตน เขาทั้งหลายโยนสินค้าในเรือลงทะเลเพื่อให้เรือเบาขึ้น แต่โยนาห์ได้ลงไปในส่วนล่างสุดของเรือ นอนหลับสนิท
6นายเรือเข้ามาหาท่านและกล่าวว่า “ท่านนอนหลับอยู่ได้อย่างไร จงลุกขึ้น ร้องเรียกพระของท่านเถิด บางทีเทพเจ้านั้นจะคำนึงถึงเราและเราจะไม่พินาศ”
7พวกเขาจึงพูดต่อกันว่า “มาเถิด ให้พวกเราจับสลากเพื่อจะได้รู้ว่าเหตุร้ายนี้เกิดขึ้นกับเราเพราะใคร” พวกเขาจึงจับสลาก และสลากตกที่โยนาห์
8พวกเขาจึงถามท่านว่า “จงบอกพวกเราเถิดว่า เหตุร้ายนี้เกิดขึ้นกับเราเพราะใคร อาชีพของท่านคืออะไร ท่านมาจากที่ไหน บ้านเมืองของท่านอยู่ที่ใด และท่านมาจากชนชาติใด”
9ท่านตอบพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู ข้าพเจ้านับถือองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง”
10พวกลูกเรือกลัวอย่างยิ่ง และกล่าวกับท่านว่า “ทำไมท่านทำเช่นนี้” พวกเขารู้แล้วว่าท่านกำลังหนีจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะท่านได้บอกพวกเขาเอง
โยนาห์ถูกโยนลงทะเลJonah Cast into the Sea
11พวกเขาจึงถามท่านว่า “เราจะทำอย่างไรกับท่าน เพื่อทะเลจะสงบลงให้พวกเรา” เพราะทะเลกำลังคลั่งหนักขึ้นเรื่อยๆ
12ท่านตอบเขาว่า “จงจับข้าพเจ้าโยนลงในทะเล แล้วทะเลจะสงบลงให้พวกท่าน เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า พายุใหญ่นี้ที่เกิดขึ้นกับพวกท่านเป็นเพราะข้าพเจ้า”
13ถึงกระนั้นพวกลูกเรือก็พายเรืออย่างสุดกำลังเพื่อจะกลับสู่ฝั่ง แต่พวกเขาทำไม่ได้ เพราะทะเลกำลังคลั่งหนักขึ้นเรื่อยๆ ต่อพวกเขา
14ดังนั้น พวกเขาจึงร้องเรียกองค์พระผู้เป็นเจ้าและกล่าวว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออย่าให้พวกข้าพระองค์ต้องพินาศเพราะชีวิตของชายผู้นี้เลย และขออย่าทรงให้โทษโลหิตอันไร้ผิดตกอยู่กับพวกข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงกระทำตามที่ทรงพอพระทัย”
15แล้วพวกเขาก็จับโยนาห์ขึ้นและโยนท่านลงในทะเล และทะเลก็หยุดคลั่ง
16แล้วลูกเรือเหล่านั้นก็เกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่ง พวกเขาจึงถวายเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า และทำการบนต่อพระองค์
17องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดเตรียมปลาใหญ่ตัวหนึ่งให้กลืนโยนาห์ และโยนาห์อยู่ในท้องปลานั้นสามวันสามคืน
โยนาห์หนีจากองค์พระผู้เป็นเจ้าJonah Flees from the LORD
1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงโยนาห์บุตรอามิทัยว่า
2“จงลุกขึ้น ไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และร้องประกาศกล่าวโทษเมืองนั้น เพราะความชั่วของพวกเขาได้ขึ้นมาต่อหน้าเรา”
3แต่โยนาห์ลุกขึ้นเพื่อหนีไปยังเมืองทารชิช ให้พ้นจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านลงไปที่เมืองยัฟโฟและพบเรือลำหนึ่งกำลังจะไปยังเมืองทารชิช ท่านจึงเสียค่าโดยสารและลงเรือไปกับลูกเรือ มุ่งหน้าสู่เมืองทารชิช ให้พ้นจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า
พายุใหญ่The Great Storm
4แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบันดาลให้ลมพายุใหญ่พัดมายังทะเล เกิดพายุร้ายแรงในทะเล จนเรือเกือบจะแตก
5พวกลูกเรือก็กลัวและร้องเรียกแต่ละคนต่อพระของตน เขาทั้งหลายโยนสินค้าในเรือลงทะเลเพื่อให้เรือเบาขึ้น แต่โยนาห์ได้ลงไปในส่วนล่างสุดของเรือ นอนหลับสนิท
6นายเรือเข้ามาหาท่านและกล่าวว่า “ท่านนอนหลับอยู่ได้อย่างไร จงลุกขึ้น ร้องเรียกพระของท่านเถิด บางทีเทพเจ้านั้นจะคำนึงถึงเราและเราจะไม่พินาศ”
7พวกเขาจึงพูดต่อกันว่า “มาเถิด ให้พวกเราจับสลากเพื่อจะได้รู้ว่าเหตุร้ายนี้เกิดขึ้นกับเราเพราะใคร” พวกเขาจึงจับสลาก และสลากตกที่โยนาห์
8พวกเขาจึงถามท่านว่า “จงบอกพวกเราเถิดว่า เหตุร้ายนี้เกิดขึ้นกับเราเพราะใคร อาชีพของท่านคืออะไร ท่านมาจากที่ไหน บ้านเมืองของท่านอยู่ที่ใด และท่านมาจากชนชาติใด”
9ท่านตอบพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู ข้าพเจ้านับถือองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง”
10พวกลูกเรือกลัวอย่างยิ่ง และกล่าวกับท่านว่า “ทำไมท่านทำเช่นนี้” พวกเขารู้แล้วว่าท่านกำลังหนีจากเบื้องพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะท่านได้บอกพวกเขาเอง
โยนาห์ถูกโยนลงทะเลJonah Cast into the Sea
11พวกเขาจึงถามท่านว่า “เราจะทำอย่างไรกับท่าน เพื่อทะเลจะสงบลงให้พวกเรา” เพราะทะเลกำลังคลั่งหนักขึ้นเรื่อยๆ
12ท่านตอบเขาว่า “จงจับข้าพเจ้าโยนลงในทะเล แล้วทะเลจะสงบลงให้พวกท่าน เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า พายุใหญ่นี้ที่เกิดขึ้นกับพวกท่านเป็นเพราะข้าพเจ้า”
13ถึงกระนั้นพวกลูกเรือก็พายเรืออย่างสุดกำลังเพื่อจะกลับสู่ฝั่ง แต่พวกเขาทำไม่ได้ เพราะทะเลกำลังคลั่งหนักขึ้นเรื่อยๆ ต่อพวกเขา
14ดังนั้น พวกเขาจึงร้องเรียกองค์พระผู้เป็นเจ้าและกล่าวว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออย่าให้พวกข้าพระองค์ต้องพินาศเพราะชีวิตของชายผู้นี้เลย และขออย่าทรงให้โทษโลหิตอันไร้ผิดตกอยู่กับพวกข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงกระทำตามที่ทรงพอพระทัย”
15แล้วพวกเขาก็จับโยนาห์ขึ้นและโยนท่านลงในทะเล และทะเลก็หยุดคลั่ง
16แล้วลูกเรือเหล่านั้นก็เกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่ง พวกเขาจึงถวายเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า และทำการบนต่อพระองค์
17องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดเตรียมปลาใหญ่ตัวหนึ่งให้กลืนโยนาห์ และโยนาห์อยู่ในท้องปลานั้นสามวันสามคืน
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.