บทที่ 18

1ในสมัยนั้นไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล และเผ่าของชาวดานก็แสวงหาดินแดนให้เป็นมรดกที่จะอาศัย เพราะจนถึงเวลานั้น พวกเขายังไม่ได้รับมรดกในท่ามกลางเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล 2ดังนั้นชาวดานก็ส่งคนห้าคนจากตระกูลของตน เป็นคนกล้าหาญจากเศราห์และเอชทาโอล ไปสอดแนมและสำรวจแผ่นดิน “จงไปสำรวจแผ่นดิน” พวกเขาบอก เมื่อพวกเขามาถึงแถบภูเขาเอฟราอิม ก็มาถึงบ้านของมีคาห์ และพวกเขาก็พักที่นั่น 3เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้บ้านของมีคาห์ พวกเขาก็จำเสียงของชายหนุ่มเลวีได้ จึงเข้าไปและถามเขาว่า “ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรในที่นี้? และอะไรที่ท่านมีในที่นี้?” 4“มีคาห์ได้ทำสิ่งนี้และสิ่งนั้นแก่ข้าพเจ้า” เลวีตอบ “และเขาจ้างข้าพเจ้าให้เป็นปุโรหิตของเขา” 5แล้วพวกเขากล่าวกับเขาว่า “ขอท่านทูลถามพระเจ้าให้เรา เพื่อเราจะรู้ว่าการเดินทางของเราจะสำเร็จหรือไม่” 6ปุโรหิตก็บอกพวกเขาว่า “จงไปด้วยสันติ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเฝ้าดูการเดินทางของพวกท่าน” 7ห้าคนนั้นก็จากไปและมาถึงเมืองลายิช ซึ่งพวกเขาเห็นว่าประชาชนอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย เหมือนชาวซีโดน เงียบสงบและไม่หวาดระแวง ไม่มีผู้ใดในแผ่นดินที่จะทำให้พวกเขาขายหน้าในเรื่องใด ๆ และอยู่ไกลจากชาวซีโดน และไม่มีพันธมิตรกับผู้ใด 8เมื่อห้าคนนั้นกลับมายังเศราห์และเอชทาโอล พี่น้องของพวกเขาก็ถามว่า “พวกท่านพบอะไรบ้าง?” 9พวกเขาตอบว่า “จงลุกขึ้น เราจงขึ้นไปต่อสู้กับพวกเขา เพราะเราได้เห็นแผ่นดินแล้ว และมันดีมาก พวกท่านจะนั่งอยู่เฉย ๆ ทำไม? อย่ารีรอที่จะไปและเข้ายึดครองแผ่นดินนั้น 10เมื่อพวกท่านเข้าไป พวกท่านจะมาถึงประชาชนที่ไม่หวาดระแวง และมีแผ่นดินกว้างขวาง เพราะพระเจ้าได้ทรงมอบไว้ในมือของพวกท่านแล้ว เป็นที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดบนแผ่นดิน” 11ดังนั้นชาวดานหกร้อยคนก็จากเศราห์และเอชทาโอลไป พร้อมอาวุธของสงคราม 12พวกเขาขึ้นไปและตั้งค่ายที่คีริยาท-เยอาริมในยูดาห์ ดังนั้นที่นั้นทางตะวันตกของคีริยาท-เยอาริมจึงเรียกว่า มาหะเนห์-ดาน จนถึงทุกวันนี้ 13จากที่นั่นพวกเขาเดินทางไปยังแถบภูเขาเอฟราอิม และมาถึงบ้านของมีคาห์ 14แล้วห้าคนนั้นที่ได้ไปสอดแนมแผ่นดินของลายิช พูดกับพี่น้องของพวกเขาว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าในบ้านเหล่านี้มีเอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน รูปสลัก และรูปหล่อ? บัดนี้พิจารณาว่าพวกท่านจะทำอะไร” 15พวกเขาก็แวะที่นั่นและไปที่บ้านของชายหนุ่มเลวี บ้านของมีคาห์ และทักทายเขา 16ส่วนชาวดานหกร้อยคนที่ติดอาวุธของสงครามก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าของประตู 17ห้าคนที่ได้ไปสอดแนมแผ่นดินก็เข้าไปข้างใน และเอารูปสลัก เอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปหล่อ ในขณะที่ปุโรหิตยืนอยู่ที่ทางเข้าของประตูกับชายหกร้อยคนที่ติดอาวุธของสงคราม 18เมื่อพวกเขาเข้าไปในบ้านของมีคาห์และเอารูปสลัก เอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปหล่อ ปุโรหิตก็กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร?” 19“จงเงียบเสีย” พวกเขาบอกเขา “จงเอามือปิดปากของท่าน และมากับเรา และเป็นบิดาและปุโรหิตของเรา จะดีกว่าหรือไม่ที่ท่านจะเป็นปุโรหิตของบ้านชายคนเดียว หรือเป็นปุโรหิตของเผ่าหนึ่งและตระกูลหนึ่งในอิสราเอล?” 20ปุโรหิตก็ดีใจและเอาเอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปสลัก ไปกับประชาชน 21พวกเขาวางเด็กเล็ก ปศุสัตว์ และทรัพย์สินของพวกเขาไว้ข้างหน้า แล้วก็หันกลับและออกเดินทาง 22เมื่อพวกเขาไปได้ระยะหนึ่งจากบ้านของมีคาห์ คนที่อยู่ในบ้านใกล้บ้านของมีคาห์ก็รวมตัวกันและไล่ตามชาวดาน 23เมื่อพวกเขาตะโกนเรียกชาวดาน ชาวดานก็หันมาเผชิญและกล่าวกับมีคาห์ว่า “ท่านมีเรื่องอะไรที่ท่านได้รวบรวมคนของท่าน?” 24เขาตอบว่า “พวกท่านได้เอาพระที่ข้าทำขึ้นไป และปุโรหิตของข้า แล้วก็จากไป ข้ายังมีอะไรเหลืออีก? พวกท่านพูดกับข้าได้อย่างไรว่า ‘ท่านมีเรื่องอะไร?’” 25ชาวดานกล่าวกับเขาว่า “อย่ายกเสียงต่อสู้กับเรา มิฉะนั้นคนใจร้ายจะโจมตีท่าน ท่านและครอบครัวของท่านจะเสียชีวิต” 26ชาวดานก็ออกเดินทางของพวกเขาต่อไป มีคาห์ก็หันกลับไปบ้าน เพราะเขาเห็นว่าพวกเขาแข็งแกร่งเกินไปสำหรับเขา 27หลังจากที่พวกเขาเอารูปเคารพของมีคาห์และปุโรหิตของเขาไป พวกเขาก็ไปยังลายิช ไปยังประชาชนที่เงียบสงบและไม่หวาดระแวง และฆ่าฟันพวกเขาด้วยคมดาบ และเผาเมืองนั้นด้วยไฟ 28ไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้พวกเขา เพราะเมืองนั้นอยู่ไกลจากซีโดน และไม่มีพันธมิตรกับผู้ใด เมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เบธ-เรโหบ ชาวดานก็สร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ที่นั่น 29พวกเขาตั้งชื่อเมืองว่า ดาน ตามชื่อบรรพบุรุษของพวกเขาคือดานผู้เป็นบุตรของอิสราเอล แต่ก่อนเมืองนั้นชื่อลายิช 30ชาวดานก็ตั้งรูปสลักให้แก่ตน และโยนาธานบุตรของเกอร์โชม บุตรของโมเสส และบุตรของเขาเป็นปุโรหิตของเผ่าดานจนถึงวันที่แผ่นดินถูกจับเป็นเชลย 31พวกเขาตั้งรูปสลักของมีคาห์ที่เขาทำไว้ และตั้งอยู่ที่นั่นตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าอยู่ที่ชิโลห์

2ดังนั้นชาวดานก็ส่งคนห้าคนจากตระกูลของตน เป็นคนกล้าหาญจากเศราห์และเอชทาโอล ไปสอดแนมและสำรวจแผ่นดิน “จงไปสำรวจแผ่นดิน” พวกเขาบอก เมื่อพวกเขามาถึงแถบภูเขาเอฟราอิม ก็มาถึงบ้านของมีคาห์ และพวกเขาก็พักที่นั่น

3เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้บ้านของมีคาห์ พวกเขาก็จำเสียงของชายหนุ่มเลวีได้ จึงเข้าไปและถามเขาว่า “ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรในที่นี้? และอะไรที่ท่านมีในที่นี้?”

4“มีคาห์ได้ทำสิ่งนี้และสิ่งนั้นแก่ข้าพเจ้า” เลวีตอบ “และเขาจ้างข้าพเจ้าให้เป็นปุโรหิตของเขา”

5แล้วพวกเขากล่าวกับเขาว่า “ขอท่านทูลถามพระเจ้าให้เรา เพื่อเราจะรู้ว่าการเดินทางของเราจะสำเร็จหรือไม่”

6ปุโรหิตก็บอกพวกเขาว่า “จงไปด้วยสันติ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเฝ้าดูการเดินทางของพวกท่าน”

7ห้าคนนั้นก็จากไปและมาถึงเมืองลายิช ซึ่งพวกเขาเห็นว่าประชาชนอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย เหมือนชาวซีโดน เงียบสงบและไม่หวาดระแวง ไม่มีผู้ใดในแผ่นดินที่จะทำให้พวกเขาขายหน้าในเรื่องใด ๆ และอยู่ไกลจากชาวซีโดน และไม่มีพันธมิตรกับผู้ใด

8เมื่อห้าคนนั้นกลับมายังเศราห์และเอชทาโอล พี่น้องของพวกเขาก็ถามว่า “พวกท่านพบอะไรบ้าง?”

9พวกเขาตอบว่า “จงลุกขึ้น เราจงขึ้นไปต่อสู้กับพวกเขา เพราะเราได้เห็นแผ่นดินแล้ว และมันดีมาก พวกท่านจะนั่งอยู่เฉย ๆ ทำไม? อย่ารีรอที่จะไปและเข้ายึดครองแผ่นดินนั้น

10เมื่อพวกท่านเข้าไป พวกท่านจะมาถึงประชาชนที่ไม่หวาดระแวง และมีแผ่นดินกว้างขวาง เพราะพระเจ้าได้ทรงมอบไว้ในมือของพวกท่านแล้ว เป็นที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดบนแผ่นดิน”

11ดังนั้นชาวดานหกร้อยคนก็จากเศราห์และเอชทาโอลไป พร้อมอาวุธของสงคราม

12พวกเขาขึ้นไปและตั้งค่ายที่คีริยาท-เยอาริมในยูดาห์ ดังนั้นที่นั้นทางตะวันตกของคีริยาท-เยอาริมจึงเรียกว่า มาหะเนห์-ดาน จนถึงทุกวันนี้

13จากที่นั่นพวกเขาเดินทางไปยังแถบภูเขาเอฟราอิม และมาถึงบ้านของมีคาห์

14แล้วห้าคนนั้นที่ได้ไปสอดแนมแผ่นดินของลายิช พูดกับพี่น้องของพวกเขาว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าในบ้านเหล่านี้มีเอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน รูปสลัก และรูปหล่อ? บัดนี้พิจารณาว่าพวกท่านจะทำอะไร”

15พวกเขาก็แวะที่นั่นและไปที่บ้านของชายหนุ่มเลวี บ้านของมีคาห์ และทักทายเขา

16ส่วนชาวดานหกร้อยคนที่ติดอาวุธของสงครามก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าของประตู

17ห้าคนที่ได้ไปสอดแนมแผ่นดินก็เข้าไปข้างใน และเอารูปสลัก เอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปหล่อ ในขณะที่ปุโรหิตยืนอยู่ที่ทางเข้าของประตูกับชายหกร้อยคนที่ติดอาวุธของสงคราม

18เมื่อพวกเขาเข้าไปในบ้านของมีคาห์และเอารูปสลัก เอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปหล่อ ปุโรหิตก็กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร?”

19“จงเงียบเสีย” พวกเขาบอกเขา “จงเอามือปิดปากของท่าน และมากับเรา และเป็นบิดาและปุโรหิตของเรา จะดีกว่าหรือไม่ที่ท่านจะเป็นปุโรหิตของบ้านชายคนเดียว หรือเป็นปุโรหิตของเผ่าหนึ่งและตระกูลหนึ่งในอิสราเอล?”

20ปุโรหิตก็ดีใจและเอาเอโฟด รูปเคารพประจำบ้าน และรูปสลัก ไปกับประชาชน

21พวกเขาวางเด็กเล็ก ปศุสัตว์ และทรัพย์สินของพวกเขาไว้ข้างหน้า แล้วก็หันกลับและออกเดินทาง

22เมื่อพวกเขาไปได้ระยะหนึ่งจากบ้านของมีคาห์ คนที่อยู่ในบ้านใกล้บ้านของมีคาห์ก็รวมตัวกันและไล่ตามชาวดาน

23เมื่อพวกเขาตะโกนเรียกชาวดาน ชาวดานก็หันมาเผชิญและกล่าวกับมีคาห์ว่า “ท่านมีเรื่องอะไรที่ท่านได้รวบรวมคนของท่าน?”

24เขาตอบว่า “พวกท่านได้เอาพระที่ข้าทำขึ้นไป และปุโรหิตของข้า แล้วก็จากไป ข้ายังมีอะไรเหลืออีก? พวกท่านพูดกับข้าได้อย่างไรว่า ‘ท่านมีเรื่องอะไร?’”

25ชาวดานกล่าวกับเขาว่า “อย่ายกเสียงต่อสู้กับเรา มิฉะนั้นคนใจร้ายจะโจมตีท่าน ท่านและครอบครัวของท่านจะเสียชีวิต”

26ชาวดานก็ออกเดินทางของพวกเขาต่อไป มีคาห์ก็หันกลับไปบ้าน เพราะเขาเห็นว่าพวกเขาแข็งแกร่งเกินไปสำหรับเขา

27หลังจากที่พวกเขาเอารูปเคารพของมีคาห์และปุโรหิตของเขาไป พวกเขาก็ไปยังลายิช ไปยังประชาชนที่เงียบสงบและไม่หวาดระแวง และฆ่าฟันพวกเขาด้วยคมดาบ และเผาเมืองนั้นด้วยไฟ

28ไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้พวกเขา เพราะเมืองนั้นอยู่ไกลจากซีโดน และไม่มีพันธมิตรกับผู้ใด เมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เบธ-เรโหบ ชาวดานก็สร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ที่นั่น

29พวกเขาตั้งชื่อเมืองว่า ดาน ตามชื่อบรรพบุรุษของพวกเขาคือดานผู้เป็นบุตรของอิสราเอล แต่ก่อนเมืองนั้นชื่อลายิช

30ชาวดานก็ตั้งรูปสลักให้แก่ตน และโยนาธานบุตรของเกอร์โชม บุตรของโมเสส และบุตรของเขาเป็นปุโรหิตของเผ่าดานจนถึงวันที่แผ่นดินถูกจับเป็นเชลย

31พวกเขาตั้งรูปสลักของมีคาห์ที่เขาทำไว้ และตั้งอยู่ที่นั่นตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าอยู่ที่ชิโลห์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.