บทที่ 19

1ในวันเหล่านั้นเมื่อยังไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล มีชายเลวีคนหนึ่งอาศัยอยู่ที่ส่วนลึกของแดนเทือกเขาเอฟราอิม เขาได้นางสนมคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในยูดาห์มาเป็นของตน 2แต่นางได้ขายตัวออกห่างจากเขา และจากเขาไปที่บ้านของบิดาที่เบธเลเฮมในยูดาห์ และอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสี่เดือน 3สามีของนางจึงลุกขึ้นและตามนางไป เพื่อจะพูดต่อหัวใจของนางและพานางกลับมา และคนรับใช้ของเขาก็อยู่กับเขาพร้อมกับลาคู่หนึ่ง และนางก็พาเขาเข้าไปในบ้านของบิดาของนาง และเมื่อบิดาของหญิงสาวเห็นเขา เขาก็ดีใจที่จะพบเขา 4พ่อตาของเขา คือบิดาของหญิงสาว ได้ยึดเขาไว้ และเขาก็อยู่กับเขาเป็นเวลาสามวัน และเขาทั้งหลายกินดื่ม และพักค้างคืนที่นั่น 5และเป็นไปในวันที่สี่ พวกเขาตื่นแต่เช้าและเตรียมจะไป แต่บิดาของหญิงสาวพูดกับลูกเขยของเขาว่า "จงเสริมหัวใจของเจ้าด้วยขนมปังสักหน่อย ภายหลังพวกเจ้าจึงค่อยไป" 6ดังนั้นทั้งสองก็นั่งลงและกินดื่มด้วยกัน และบิดาของหญิงสาวพูดกับชายนั้นว่า "ขอจงตกลงค้างคืนอีกสักคืนหนึ่ง และให้หัวใจของเจ้าเป็นที่พอใจ" 7และชายนั้นลุกขึ้นเพื่อจะไป แต่พ่อตาของเขายื้อเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงพักค้างคืนที่นั่นอีก 8และในวันที่ห้า เขาตื่นแต่เช้าเพื่อจะไป และบิดาของหญิงสาวพูดว่า "ขอจงเสริมหัวใจของเจ้าและรอจนตะวันบ่าย" และทั้งสองก็กิน 9และเมื่อชายนั้นลุกขึ้นเพื่อจะไปพร้อมกับนางสนมและคนรับใช้ของเขา พ่อตาของเขา คือบิดาของหญิงสาว พูดกับเขาว่า "ดูเถิด วันได้อ่อนกำลังลงสู่เวลาเย็นแล้ว ขอจงค้างคืนเถิด ดูสิ วันใกล้ค่ำ จงพักค้างที่นี่ และให้หัวใจของเจ้าดี และพรุ่งนี้พวกเจ้าจะตื่นแต่เช้าเพื่อเดินทางของเจ้า และเจ้าจะกลับไปสู่เต็นท์ของเจ้า" 10แต่ชายนั้นไม่ยอมค้างคืน เขาจึงลุกขึ้นและไป และมาถึงตรงข้ามเยบุส (ซึ่งคือกรุงเยรูซาเล็ม) พร้อมกับลาทั้งสองตัวที่ผูกอานแล้วและนางสนมของเขาอยู่กับเขา 11เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้เยบุส และวันได้อ่อนกำลังลงมาก คนรับใช้พูดต่อนายของเขาว่า "ขอเถิด ขอให้เราหันเข้าสู่เมืองของชนเยบุสนี้และพักค้างคืนในเมืองนี้" 12แต่นายของเขาตอบเขาว่า "เราจะไม่หันเข้าสู่เมืองของคนต่างชาติที่ไม่ใช่ลูกหลานอิสราเอล แต่เราจะข้ามไปยังกิเบอาห์" 13และเขาพูดกับคนรับใช้ของเขาว่า "มาเถิด ให้เราเข้าใกล้สถานที่หนึ่งจากสถานที่เหล่านี้ และเราจะพักค้างคืนในกิเบอาห์หรือในรามาห์" 14ดังนั้นเขาทั้งหลายก็ข้ามไปและเดินทางต่อไป และตะวันได้ตกขณะที่พวกเขาอยู่ใกล้กิเบอาห์ของเผ่าเบนยามิน 15พวกเขาจึงหันเข้าไปเพื่อจะพักค้างคืนในกิเบอาห์ และเขาก็เข้าไปนั่งในจัตุรัสของเมือง แต่ไม่มีคนใดรับเขาเข้าบ้านเพื่อพักค้างคืน 16เย็นวันนั้น มีชายชราคนหนึ่งจากแดนเทือกเขาเอฟราอิม ผู้พักอาศัยอยู่ในกิเบอาห์ (ส่วนชาวเมืองนั้นเป็นเผ่าเบนยามิน) กำลังกลับจากงานในทุ่งนาในเวลาเย็น 17เมื่อเขาเงยตาขึ้น เขาก็เห็นชายผู้เดินทางในจัตุรัสของเมือง ชายชราจึงพูดว่า "ท่านจะไปที่ไหน และท่านมาจากไหน" 18เลวีตอบเขาว่า "พวกเราเดินทางผ่านจากเบธเลเฮมในยูดาห์ไปสู่ส่วนลึกของแดนเทือกเขาเอฟราอิม ข้าพเจ้ามาจากที่นั่น และข้าพเจ้าไปจนถึงเบธเลเฮมในยูดาห์ และข้าพเจ้ากำลังไปสู่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ไม่มีคนใดเก็บข้าพเจ้าเข้าสู่บ้าน 19อย่างไรก็ตาม มีทั้งฟางและอาหารสำหรับลาของเรา และขนมปังและน้ำองุ่นสำหรับข้าพเจ้าและคนใช้หญิงของท่านและคนหนุ่มที่อยู่กับผู้รับใช้ของท่าน เราไม่ขาดสิ่งใดเลย" 20ชายชราพูดว่า "สันติสุขจงมีแก่ท่าน เพียงแต่ความต้องการทั้งหมดของท่านจงตกอยู่บนข้าพเจ้า เพียงแต่อย่าพักค้างคืนในจัตุรัส" 21ดังนั้นเขาจึงพาเขาเข้าสู่บ้านของเขา และให้อาหารแก่ลา และพวกเขาล้างเท้าและกินดื่ม 22เมื่อพวกเขากำลังให้หัวใจของตนชื่นชม ดูเถิด พวกคนของเมือง คือพวกบุตรของเบลีอัล ได้ล้อมบ้านไว้ ตีประตูและพูดต่อชายเจ้าของบ้าน ชายชราว่า "จงนำชายผู้ที่เข้ามาในบ้านของเจ้าออกมา เพื่อพวกเราจะรู้จักเขา" 23และเจ้าของบ้านออกไปหาพวกเขา และพูดต่อพวกเขาว่า "อย่าเลย พี่น้องของข้าพเจ้า ขออย่ากระทำการชั่วนี้เลย หลังจากที่ชายผู้นี้ได้เข้ามาในบ้านของข้าพเจ้าแล้ว อย่าทำสิ่งโง่เขลานี้เลย" 24ดูเถิด นี่บุตรสาวของข้าพเจ้าที่เป็นพรหมจารี และนางสนมของเขา ขอข้าพเจ้านำพวกนางออกมา และพวกท่านจงทำให้พวกนางถ่อมลง และจงกระทำกับพวกนางตามที่ดีในตาของท่าน แต่กับชายผู้นี้อย่ากระทำสิ่งของความโง่เขลานี้ 25แต่พวกคนนั้นไม่ยอมฟังเขา ดังนั้นชายผู้นั้นจึงจับนางสนมของเขาและส่งนางออกไปข้างนอกให้แก่พวกเขา และพวกเขารู้จักนางและทารุณนางตลอดคืนจนถึงรุ่งเช้า และเมื่อรุ่งสว่างพวกเขาก็ปล่อยนางไป 26ในตอนรุ่งเช้า หญิงนั้นก็มาและล้มลงที่ประตูบ้านของชายผู้ที่นายของนางอยู่ จนกระทั่งสว่าง 27และเมื่อนายของนางลุกขึ้นในตอนเช้า เปิดประตูบ้านและออกไปเพื่อเดินทางต่อ ดูเถิด นางสนมของเขา หญิงนั้น ได้ล้มลงที่ประตูบ้าน และมือของนางอยู่บนธรณีประตู 28และเขาพูดต่อนางว่า "จงลุกขึ้น ให้เราไปกันเถิด" แต่ไม่มีคำตอบ ดังนั้นชายผู้นั้นจึงยกนางขึ้นบนลา และเขาก็ลุกขึ้นและไปสู่ที่ของเขา 29และเมื่อเขามาถึงบ้านของเขา เขาก็จับมีด ยึดนางสนมของเขา และตัดนางทีละข้อกระดูกเป็นสิบสองชิ้น และส่งนางออกไปทั่วทุกเขตแดนของอิสราเอล 30และเป็นไปว่าทุกคนที่เห็นพูดว่า "ไม่เคยมีสิ่งเช่นนี้เกิดขึ้นและไม่เคยมีการเห็นเช่นนี้ ตั้งแต่วันที่ลูกหลานอิสราเอลขึ้นจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ จงพิจารณาเรื่องนี้ จงปรึกษาหารือ และพูดเถิด"

2แต่นางได้ขายตัวออกห่างจากเขา และจากเขาไปที่บ้านของบิดาที่เบธเลเฮมในยูดาห์ และอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสี่เดือน

3สามีของนางจึงลุกขึ้นและตามนางไป เพื่อจะพูดต่อหัวใจของนางและพานางกลับมา และคนรับใช้ของเขาก็อยู่กับเขาพร้อมกับลาคู่หนึ่ง และนางก็พาเขาเข้าไปในบ้านของบิดาของนาง และเมื่อบิดาของหญิงสาวเห็นเขา เขาก็ดีใจที่จะพบเขา

4พ่อตาของเขา คือบิดาของหญิงสาว ได้ยึดเขาไว้ และเขาก็อยู่กับเขาเป็นเวลาสามวัน และเขาทั้งหลายกินดื่ม และพักค้างคืนที่นั่น

5และเป็นไปในวันที่สี่ พวกเขาตื่นแต่เช้าและเตรียมจะไป แต่บิดาของหญิงสาวพูดกับลูกเขยของเขาว่า "จงเสริมหัวใจของเจ้าด้วยขนมปังสักหน่อย ภายหลังพวกเจ้าจึงค่อยไป"

6ดังนั้นทั้งสองก็นั่งลงและกินดื่มด้วยกัน และบิดาของหญิงสาวพูดกับชายนั้นว่า "ขอจงตกลงค้างคืนอีกสักคืนหนึ่ง และให้หัวใจของเจ้าเป็นที่พอใจ"

7และชายนั้นลุกขึ้นเพื่อจะไป แต่พ่อตาของเขายื้อเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงพักค้างคืนที่นั่นอีก

8และในวันที่ห้า เขาตื่นแต่เช้าเพื่อจะไป และบิดาของหญิงสาวพูดว่า "ขอจงเสริมหัวใจของเจ้าและรอจนตะวันบ่าย" และทั้งสองก็กิน

9และเมื่อชายนั้นลุกขึ้นเพื่อจะไปพร้อมกับนางสนมและคนรับใช้ของเขา พ่อตาของเขา คือบิดาของหญิงสาว พูดกับเขาว่า "ดูเถิด วันได้อ่อนกำลังลงสู่เวลาเย็นแล้ว ขอจงค้างคืนเถิด ดูสิ วันใกล้ค่ำ จงพักค้างที่นี่ และให้หัวใจของเจ้าดี และพรุ่งนี้พวกเจ้าจะตื่นแต่เช้าเพื่อเดินทางของเจ้า และเจ้าจะกลับไปสู่เต็นท์ของเจ้า"

10แต่ชายนั้นไม่ยอมค้างคืน เขาจึงลุกขึ้นและไป และมาถึงตรงข้ามเยบุส (ซึ่งคือกรุงเยรูซาเล็ม) พร้อมกับลาทั้งสองตัวที่ผูกอานแล้วและนางสนมของเขาอยู่กับเขา

11เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้เยบุส และวันได้อ่อนกำลังลงมาก คนรับใช้พูดต่อนายของเขาว่า "ขอเถิด ขอให้เราหันเข้าสู่เมืองของชนเยบุสนี้และพักค้างคืนในเมืองนี้"

12แต่นายของเขาตอบเขาว่า "เราจะไม่หันเข้าสู่เมืองของคนต่างชาติที่ไม่ใช่ลูกหลานอิสราเอล แต่เราจะข้ามไปยังกิเบอาห์"

13และเขาพูดกับคนรับใช้ของเขาว่า "มาเถิด ให้เราเข้าใกล้สถานที่หนึ่งจากสถานที่เหล่านี้ และเราจะพักค้างคืนในกิเบอาห์หรือในรามาห์"

14ดังนั้นเขาทั้งหลายก็ข้ามไปและเดินทางต่อไป และตะวันได้ตกขณะที่พวกเขาอยู่ใกล้กิเบอาห์ของเผ่าเบนยามิน

15พวกเขาจึงหันเข้าไปเพื่อจะพักค้างคืนในกิเบอาห์ และเขาก็เข้าไปนั่งในจัตุรัสของเมือง แต่ไม่มีคนใดรับเขาเข้าบ้านเพื่อพักค้างคืน

16เย็นวันนั้น มีชายชราคนหนึ่งจากแดนเทือกเขาเอฟราอิม ผู้พักอาศัยอยู่ในกิเบอาห์ (ส่วนชาวเมืองนั้นเป็นเผ่าเบนยามิน) กำลังกลับจากงานในทุ่งนาในเวลาเย็น

17เมื่อเขาเงยตาขึ้น เขาก็เห็นชายผู้เดินทางในจัตุรัสของเมือง ชายชราจึงพูดว่า "ท่านจะไปที่ไหน และท่านมาจากไหน"

18เลวีตอบเขาว่า "พวกเราเดินทางผ่านจากเบธเลเฮมในยูดาห์ไปสู่ส่วนลึกของแดนเทือกเขาเอฟราอิม ข้าพเจ้ามาจากที่นั่น และข้าพเจ้าไปจนถึงเบธเลเฮมในยูดาห์ และข้าพเจ้ากำลังไปสู่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ไม่มีคนใดเก็บข้าพเจ้าเข้าสู่บ้าน

19อย่างไรก็ตาม มีทั้งฟางและอาหารสำหรับลาของเรา และขนมปังและน้ำองุ่นสำหรับข้าพเจ้าและคนใช้หญิงของท่านและคนหนุ่มที่อยู่กับผู้รับใช้ของท่าน เราไม่ขาดสิ่งใดเลย"

20ชายชราพูดว่า "สันติสุขจงมีแก่ท่าน เพียงแต่ความต้องการทั้งหมดของท่านจงตกอยู่บนข้าพเจ้า เพียงแต่อย่าพักค้างคืนในจัตุรัส"

21ดังนั้นเขาจึงพาเขาเข้าสู่บ้านของเขา และให้อาหารแก่ลา และพวกเขาล้างเท้าและกินดื่ม

22เมื่อพวกเขากำลังให้หัวใจของตนชื่นชม ดูเถิด พวกคนของเมือง คือพวกบุตรของเบลีอัล ได้ล้อมบ้านไว้ ตีประตูและพูดต่อชายเจ้าของบ้าน ชายชราว่า "จงนำชายผู้ที่เข้ามาในบ้านของเจ้าออกมา เพื่อพวกเราจะรู้จักเขา"

23และเจ้าของบ้านออกไปหาพวกเขา และพูดต่อพวกเขาว่า "อย่าเลย พี่น้องของข้าพเจ้า ขออย่ากระทำการชั่วนี้เลย หลังจากที่ชายผู้นี้ได้เข้ามาในบ้านของข้าพเจ้าแล้ว อย่าทำสิ่งโง่เขลานี้เลย"

24ดูเถิด นี่บุตรสาวของข้าพเจ้าที่เป็นพรหมจารี และนางสนมของเขา ขอข้าพเจ้านำพวกนางออกมา และพวกท่านจงทำให้พวกนางถ่อมลง และจงกระทำกับพวกนางตามที่ดีในตาของท่าน แต่กับชายผู้นี้อย่ากระทำสิ่งของความโง่เขลานี้

25แต่พวกคนนั้นไม่ยอมฟังเขา ดังนั้นชายผู้นั้นจึงจับนางสนมของเขาและส่งนางออกไปข้างนอกให้แก่พวกเขา และพวกเขารู้จักนางและทารุณนางตลอดคืนจนถึงรุ่งเช้า และเมื่อรุ่งสว่างพวกเขาก็ปล่อยนางไป

26ในตอนรุ่งเช้า หญิงนั้นก็มาและล้มลงที่ประตูบ้านของชายผู้ที่นายของนางอยู่ จนกระทั่งสว่าง

27และเมื่อนายของนางลุกขึ้นในตอนเช้า เปิดประตูบ้านและออกไปเพื่อเดินทางต่อ ดูเถิด นางสนมของเขา หญิงนั้น ได้ล้มลงที่ประตูบ้าน และมือของนางอยู่บนธรณีประตู

28และเขาพูดต่อนางว่า "จงลุกขึ้น ให้เราไปกันเถิด" แต่ไม่มีคำตอบ ดังนั้นชายผู้นั้นจึงยกนางขึ้นบนลา และเขาก็ลุกขึ้นและไปสู่ที่ของเขา

29และเมื่อเขามาถึงบ้านของเขา เขาก็จับมีด ยึดนางสนมของเขา และตัดนางทีละข้อกระดูกเป็นสิบสองชิ้น และส่งนางออกไปทั่วทุกเขตแดนของอิสราเอล

30และเป็นไปว่าทุกคนที่เห็นพูดว่า "ไม่เคยมีสิ่งเช่นนี้เกิดขึ้นและไม่เคยมีการเห็นเช่นนี้ ตั้งแต่วันที่ลูกหลานอิสราเอลขึ้นจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ จงพิจารณาเรื่องนี้ จงปรึกษาหารือ และพูดเถิด"

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.