ผู้วินิจฉัย 21

1และชายของอิสราเอลได้สาบานที่มิสปาห์ว่า "พวกเราไม่มีใครเลยจะให้บุตรสาวของเขาแก่เบนยามินเป็นภรรยา" 2และประชาชนมาที่เบธเอล และนั่งที่นั่นต่อพระพักตร์ของพระเจ้าจนถึงเวลาเย็น และพวกเขายกเสียงของพวกเขาขึ้นและร้องไห้อย่างมากมาย 3และพวกเขาพูดว่า "ทำไม โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งอิสราเอล สิ่งนี้จึงเกิดขึ้นในอิสราเอลที่วันนี้เผ่าหนึ่งถูกตัดออกจากอิสราเอล" 4และเป็นไปในวันรุ่งขึ้น ประชาชนตื่นแต่เช้าและสร้างที่นั่นแท่นบูชา และถวายเครื่องเผาบูชาและศานติบูชา 5และลูกหลานอิสราเอลพูดว่า "ใครเป็นผู้ที่ไม่ได้ขึ้นไปในที่ประชุมจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า" เพราะคำสาบานใหญ่ได้สาบานไว้ต่อผู้ที่ไม่ได้ขึ้นไปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าที่มิสปาห์ พูดว่า "เขาจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน" 6และลูกหลานอิสราเอลรู้สึกสงสารต่อเบนยามินพี่น้องของพวกเขา และพวกเขาพูดว่า "วันนี้เผ่าหนึ่งถูกตัดออกจากอิสราเอล 7พวกเราจะทำอย่างไรเกี่ยวกับภรรยาสำหรับผู้ที่ยังเหลืออยู่ ขณะที่พวกเราเองได้สาบานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าไว้แล้วว่าจะไม่ให้บุตรสาวของเราแก่พวกเขาเป็นภรรยา" 8และพวกเขาพูดว่า "มีคนใดในเผ่าทั้งหลายของอิสราเอลที่ไม่ได้ขึ้นไปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าที่มิสปาห์" และดูเถิด ไม่มีคนใดมาจากยาเบช-กิเลอาดสู่ค่ายของที่ประชุม 9และประชาชนถูกตรวจสอบ และดูเถิด ไม่มีคนใดที่นั่นจากชาวเมืองยาเบช-กิเลอาด 10และที่ประชุมส่งหนึ่งหมื่นสองพันชายจากบรรดาบุตรของกำลัง และพวกเขาสั่งพวกเขาพูดว่า "จงไปและตีชาวเมืองยาเบช-กิเลอาดด้วยคมดาบ และผู้หญิงและเด็ก 11และนี่คือสิ่งที่พวกเจ้าจะทำ — ทุกผู้ชายและทุกผู้หญิงที่รู้จักการนอนกับผู้ชาย พวกเจ้าจงทำลายเสีย" 12และพวกเขาพบในชาวเมืองยาเบช-กิเลอาดสี่ร้อยหญิงสาวพรหมจารีที่ไม่รู้จักผู้ชายในการนอนกับผู้ชาย และพวกเขานำพวกนางไปสู่ค่ายที่ชิโลห์ ในแผ่นดินคานาอัน 13และที่ประชุมทั้งหมดส่งและพูดต่อลูกหลานเบนยามินที่อยู่ในหินริมโมน และประกาศสันติสุขต่อพวกเขา 14และเบนยามินกลับมาในเวลานั้น และพวกเขาให้แก่พวกเขาผู้หญิงที่พวกเขาทำให้รอดจากผู้หญิงทั้งหลายของยาเบช-กิเลอาด และพวกเขาก็ยังไม่พบเพียงพอแก่พวกเขา 15และประชาชนรู้สึกสงสารต่อเบนยามิน เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทำให้มีช่องว่างในเผ่าทั้งหลายของอิสราเอล 16และผู้อาวุโสของที่ประชุมพูดว่า "พวกเราจะทำอย่างไรกับผู้ที่ยังเหลืออยู่เกี่ยวกับภรรยา เพราะผู้หญิงในเบนยามินถูกทำลายไปแล้ว" 17และพวกเขาพูดว่า "มรดกแห่งการรอดต้องอยู่กับเบนยามิน และเผ่าหนึ่งจะไม่ถูกลบออกจากอิสราเอล 18แต่พวกเราไม่อาจให้บุตรสาวของเราแก่พวกเขาเป็นภรรยาได้ เพราะลูกหลานอิสราเอลได้สาบานพูดว่า "ผู้ที่ให้ภรรยาแก่เบนยามินถูกสาปแช่ง" 19และพวกเขาพูดว่า "ดูเถิด มีงานฉลองขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ชิโลห์ทุกปี ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของเบธเอล ทิศตะวันออกของถนนที่ขึ้นไปจากเบธเอลถึงเชเคม และทิศใต้ของเลโบนาห์" 20และพวกเขาสั่งลูกหลานเบนยามินว่า "จงไปและซุ่มอยู่ในไร่องุ่น 21และจงดูเถิด เมื่อบุตรสาวของชาวชิโลห์ออกมาเต้นรำในวงเต้น พวกเจ้าจงออกมาจากไร่องุ่นและจับให้พวกเจ้าทุกคนซึ่งภรรยาของเขาจากบุตรสาวของชิโลห์ และจงไปสู่แผ่นดินของเบนยามิน 22และเป็นไปว่าเมื่อบิดาของพวกนางหรือพี่น้องของพวกนางมาเพื่อร้องเรียนต่อพวกเรา พวกเราจะพูดต่อพวกเขาว่า 'จงให้แก่พวกเราเพื่อพวกเขา เพราะพวกเราไม่ได้รับภรรยาให้แต่ละคนในการสงคราม เพราะพวกท่านเองไม่ได้ให้พวกเขาแก่พวกเขา — ขณะนี้พวกท่านจะมีความผิด'" 23และลูกหลานเบนยามินทำเช่นนั้น และพวกเขาเอาภรรยาทั้งหลายตามจำนวนของพวกเขาจากผู้เต้นรำที่พวกเขาฉก และพวกเขาไปและกลับสู่มรดกของพวกเขา และพวกเขาสร้างเมืองทั้งหลายและอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหลาย 24และลูกหลานอิสราเอลเดินจากที่นั่นในเวลานั้น แต่ละคนสู่เผ่าของเขาและสู่ตระกูลของเขา และแต่ละคนออกจากที่นั่นสู่มรดกของเขา 25ในวันเหล่านั้นไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล แต่ละคนทำสิ่งที่ถูกต้องในตาของตนเอง

บทที่ 21