เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ผู้วินิจฉัย · Judges

บทที่ 20

1ลูกหลานอิสราเอลทั้งหมดออกมาตั้งแต่ดานจนถึงเบเออร์เชบา และแผ่นดินกิเลอาด และชุมนุมประชาชนได้รวมตัวกันเป็นใจเดียวต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มิสปาห์ 2ผู้นำของประชาชนทั้งหมด เผ่าทั้งหมดของอิสราเอล ก็เข้ามาในที่ประชุมของประชาชนของพระเจ้า สี่แสนคนเดินเท้าที่ชักดาบ 3และลูกหลานเบนยามินได้ยินว่าลูกหลานอิสราเอลขึ้นไปที่มิสปาห์แล้ว และลูกหลานอิสราเอลพูดว่า "จงพูดเถิด เรื่องชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร" 4และชายเลวี สามีของหญิงที่ถูกฆ่า ได้ตอบและพูดว่า "ข้าพเจ้ามาที่กิเบอาห์ซึ่งเป็นของเผ่าเบนยามินพร้อมกับนางสนมของข้าพเจ้าเพื่อพักค้างคืน 5และเจ้าของเมืองกิเบอาห์ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และพวกเขาล้อมบ้านไว้ในยามค่ำคืนเพราะข้าพเจ้า พวกเขาตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้า และนางสนมของข้าพเจ้าพวกเขาก็ทำให้ถ่อมจนนางตาย 6และข้าพเจ้าจึงจับนางสนมของข้าพเจ้าและตัดนางเป็นชิ้น ๆ และส่งนางออกไปทั่วเขตแดนของมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาได้กระทำเรื่องน่าเกลียดน่ารังเกียจในอิสราเอล 7ดูเถิด พวกท่านลูกหลานอิสราเอลทั้งหมด ขอท่านจงให้คำของท่านและคำปรึกษาของท่านที่นี่และเดี๋ยวนี้" 8และประชาชนทั้งหมดลุกขึ้นเป็นชายคนเดียวพูดว่า "พวกเราไม่มีใครเลยจะกลับสู่เต็นท์ของเขา และพวกเราไม่มีใครเลยจะหันไปสู่บ้านของเขา 9และบัดนี้นี่คือสิ่งที่เราจะทำต่อกิเบอาห์ — เราจะขึ้นไปต่อนางตามฉลาก 10เราจะเอาชายสิบคนจากร้อยจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล และร้อยจากพัน และพันจากหมื่น เพื่อจัดเสบียงสำหรับประชาชน เพื่อเขาทั้งหลายจะกระทำต่อกิเบอาห์ของเบนยามิน ตามการกระทำความโง่เขลาทั้งหมดที่เขาได้กระทำในอิสราเอล" 11และชายทั้งหมดของอิสราเอลก็มารวมตัวต่อเมือง เป็นชายคนเดียว ผูกพันกัน 12และเผ่าทั้งหลายของอิสราเอลส่งคนไปทั่วเผ่าเบนยามินทั้งหมด พูดว่า "ความชั่วอันใดที่เกิดขึ้นในพวกท่าน 13และบัดนี้จงมอบชายทั้งหลายผู้เป็นบุตรของเบลีอัลซึ่งอยู่ในกิเบอาห์ และเราจะฆ่าพวกเขาและขจัดความชั่วออกจากอิสราเอล" แต่ลูกหลานเบนยามินไม่ยอมฟังเสียงของพี่น้องของพวกเขา ลูกหลานอิสราเอล 14และลูกหลานเบนยามินรวมตัวกันจากเมืองทั้งหลายของพวกเขามาที่กิเบอาห์ เพื่อออกไปทำสงครามกับลูกหลานอิสราเอล 15และลูกหลานเบนยามินถูกตรวจสอบในวันนั้นจากเมืองทั้งหลายเป็นจำนวนสองหมื่นหกพันคนที่ชักดาบ นอกเหนือจากเจ็ดร้อยคนที่ถูกเลือกของชาวเมืองกิเบอาห์ 16ในประชาชนทั้งหมดนี้มีเจ็ดร้อยคนถูกเลือกซึ่งถนัดมือซ้าย ทุกคนสามารถเหวี่ยงสลิงด้วยหินไปยังเส้นผมและไม่พลาด 17และชายทั้งหลายของอิสราเอลถูกตรวจสอบ นอกเหนือจากเบนยามิน เป็นจำนวนสี่แสนคนที่ชักดาบ ทุกคนเหล่านี้ล้วนเป็นนักรบ 18และพวกเขาลุกขึ้นและขึ้นไปเบธเอล และทูลถามพระเจ้า และลูกหลานอิสราเอลกล่าวว่า "ใครในพวกเราจะขึ้นไปเป็นคนแรกเพื่อต่อสู้กับลูกหลานเบนยามิน" และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า "ยูดาห์เป็นคนแรก" 19และลูกหลานอิสราเอลลุกขึ้นในเวลาเช้า และตั้งค่ายต่อกิเบอาห์ 20และชายทั้งหลายของอิสราเอลออกไปทำสงครามกับเบนยามิน และชายทั้งหลายของอิสราเอลจัดทัพต่อต้านพวกเขาในการสงครามที่กิเบอาห์ 21และลูกหลานเบนยามินออกมาจากกิเบอาห์ และพวกเขาทำให้สองหมื่นสองพันคนของอิสราเอลล้มลงสู่พื้นในวันนั้น 22และประชาชนชายแห่งอิสราเอลก็หนุนใจกัน และพวกเขาจัดทัพอีกครั้งในที่ซึ่งพวกเขาจัดทัพในวันแรก 23และลูกหลานอิสราเอลขึ้นไปและร้องไห้ต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจนถึงเวลาเย็น และพวกเขาทูลถามองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า "เราจะเข้าใกล้อีกครั้งเพื่อทำสงครามกับลูกหลานเบนยามิน พี่น้องของเรา หรือไม่" และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า "จงขึ้นไปต่อพวกเขา" 24และลูกหลานอิสราเอลเข้าใกล้กับลูกหลานเบนยามินในวันที่สอง 25และเบนยามินออกมาต้อนต่อพวกเขาจากกิเบอาห์ในวันที่สอง และทำให้ลูกหลานอิสราเอลล้มลงสู่พื้นอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเหล่านี้ล้วนชักดาบ 26และลูกหลานอิสราเอลทั้งหมดและประชาชนทั้งหมดขึ้นไปและมาที่เบธเอล พวกเขาร้องไห้และนั่งที่นั่นต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพวกเขาอดอาหารในวันนั้นจนถึงเวลาเย็น และพวกเขาถวายเครื่องเผาบูชาและศานติบูชาต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า 27และลูกหลานอิสราเอลทูลถามองค์พระผู้เป็นเจ้า (เพราะหีบพันธสัญญาของพระเจ้าอยู่ที่นั่นในวันเหล่านั้น 28และฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์บุตรอาโรนยืนต่อพระพักตร์หีบในวันเหล่านั้น) พูดว่า "ข้าพระองค์จะออกไปทำสงครามกับลูกหลานเบนยามิน พี่น้องของข้าพระองค์ อีกหรือ ข้าพระองค์ควรจะหยุดหรือไม่" และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า "จงขึ้นไปเถิด เพราะพรุ่งนี้เราจะมอบเขาในมือของเจ้า" 29และอิสราเอลตั้งคนซุ่มซ่อนต่อกิเบอาห์โดยรอบ 30และลูกหลานอิสราเอลขึ้นต่อลูกหลานเบนยามินในวันที่สาม และจัดทัพต่อกิเบอาห์เหมือนครั้งก่อน 31และลูกหลานเบนยามินออกมาต้อนต่อประชาชน พวกเขาถูกชักออกห่างจากเมือง และพวกเขาเริ่มฆ่าผู้บาดเจ็บในประชาชนเหมือนครั้งก่อนๆ ในทางทั้งหลาย ซึ่งทางหนึ่งขึ้นไปเบธเอล อีกทางหนึ่งไปกิเบอาห์ในทุ่ง ประมาณสามสิบคนในอิสราเอล 32และลูกหลานเบนยามินพูดว่า "พวกเขาถูกตีต่อพระพักตร์ของเราเหมือนครั้งก่อน" แต่ลูกหลานอิสราเอลพูดว่า "ให้พวกเราหนีและชักพวกเขาออกจากเมืองไปยังทางทั้งหลาย" 33และทั้งหมดของชายแห่งอิสราเอลลุกขึ้นจากที่ของพวกเขา และจัดทัพที่บาอัลทามาร์ และผู้ซุ่มของอิสราเอลก็ออกมาจากที่ของพวกเขาจากที่โล่งของกิเบอาห์ 34และมีหนึ่งหมื่นคนถูกเลือกจากอิสราเอลทั้งหมดมาต่อกิเบอาห์ และการสงครามก็หนักหน่วง และพวกเขา (เบนยามิน) ไม่รู้ว่าความหายนะกำลังจะมาถึงพวกเขา 35และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีเบนยามินต่อพระพักตร์อิสราเอล และลูกหลานอิสราเอลทำให้เบนยามินล้มลงสู่พื้นในวันนั้น สองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ทั้งสิ้นเหล่านี้ผู้ชักดาบ 36และลูกหลานเบนยามินเห็นว่าพวกเขาพ่ายแพ้แล้ว และชายของอิสราเอลถอยให้แก่เบนยามิน เพราะพวกเขาวางใจในผู้ซุ่มที่พวกเขาตั้งต่อกิเบอาห์ 37และผู้ซุ่มได้รีบเข้าและบุกต่อกิเบอาห์ และผู้ซุ่มก็ขยายและตีเมืองทั้งหมดด้วยคมดาบ 38และที่กำหนดไว้ระหว่างชายแห่งอิสราเอลกับผู้ซุ่มคือ การเพิ่มของพวกเขาให้ขึ้นไปสัญลักษณ์ของควันจากเมือง 39และชายของอิสราเอลก็หันกลับในการสงคราม และเบนยามินได้เริ่มฆ่าจากชายของอิสราเอลผู้บาดเจ็บประมาณสามสิบคน เพราะพวกเขาพูดว่า "แท้จริงพวกเขาถูกตีต่อพระพักตร์ของเราเหมือนในสงครามครั้งแรก" 40และเปลวเริ่มขึ้นจากเมืองเป็นเสาควัน และเบนยามินหันมาด้านหลังของเขา และดูเถิด ขึ้นไปทั้งเมืองสู่ฟ้าสวรรค์ 41และชายของอิสราเอลก็หันกลับ และชายของเบนยามินตกใจ เพราะพวกเขาเห็นว่าความหายนะได้มาถึงพวกเขาแล้ว 42และพวกเขาหันต่อพระพักตร์ของชายของอิสราเอลไปทางทะเลทราย แต่การสงครามตามทันพวกเขา และพวกที่ออกมาจากเมืองทำลายพวกเขาในกลางพวกเขา 43พวกเขาล้อมเบนยามิน ไล่ตามและเหยียบย่ำพวกเขาไม่หยุด ตรงข้ามกิเบอาห์ ทางตะวันออกของดวงอาทิตย์ 44และล้มจากเบนยามินหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทั้งสิ้นเหล่านี้ผู้เป็นนักรบเข้มแข็ง 45และพวกเขาหันและหนีไปทางทะเลทรายต่อหินริมโมน และพวกเขาเก็บเกี่ยวจากพวกเขาในทางทั้งหลายห้าพันคน และไล่ตามพวกเขาอย่างใกล้ชิดจนถึงกิโดม และตีจากพวกเขาสองพันคน 46และทั้งสิ้นของผู้ที่ล้มจากเบนยามินคือสองหมื่นห้าพันคนที่ชักดาบในวันนั้น ทั้งสิ้นเหล่านี้ชายของกำลัง 47และหกร้อยคนหันและหนีไปทางทะเลทรายต่อหินริมโมน และพวกเขาอยู่ที่หินริมโมนสี่เดือน 48และชายของอิสราเอลก็หันกลับมาต่อลูกหลานเบนยามิน และตีพวกเขาด้วยคมดาบ ตั้งแต่เมืองทั้งเมืองจนถึงสัตว์ใช้งาน จนถึงทุกอย่างที่พบ และยังเผาเมืองทั้งหมดที่พวกเขาพบด้วยไฟ
← บทที่ 19บทที่ 21 →