บทที่ 6

1ลูกหลานของอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าอีก องค์พระผู้เป็นเจ้าก็มอบพวกเขาไว้ในมือของมีเดียนเป็นเวลาเจ็ดปี

2มือของมีเดียนมีกำลังเหนืออิสราเอล เพราะกลัวชาวมีเดียน ลูกหลานของอิสราเอลก็สร้างที่ซ่อนตัวสำหรับตนในภูเขา ในถ้ำ และในป้อม

3ทุกครั้งที่อิสราเอลปลูกพืช ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชาวตะวันออกก็จะขึ้นมาบุกรุกพวกเขา

4พวกเขาตั้งค่ายต่อสู้กับลูกหลานของอิสราเอลไปถึงกาซา และทำลายผลผลิตของแผ่นดิน ไม่เหลือเสบียงให้แก่อิสราเอลเลย ไม่ว่าจะเป็นแกะ วัว หรือลา

5พวกเขามาพร้อมกับฝูงสัตว์และเต็นท์ของพวกเขา เหมือนฝูงตั๊กแตนจำนวนมาก พวกเขาและอูฐของพวกเขามากนับไม่ถ้วน พวกเขาเข้ามาในแผ่นดินเพื่อทำลายมัน

6อิสราเอลถูกมีเดียนทำให้ยากจนอย่างมาก และลูกหลานของอิสราเอลก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า

7เมื่อลูกหลานของอิสราเอลร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะมีเดียน

8องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงส่งผู้พยากรณ์คนหนึ่งมาหาลูกหลานของอิสราเอล ซึ่งกล่าวกับพวกเขาว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘เราได้นำพวกเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์ และนำพวกเจ้าออกจากบ้านของการเป็นทาส

9เราได้ช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และจากมือของผู้กดขี่ทั้งหมดของพวกเจ้า เราได้ขับไล่พวกเขาออกไปต่อหน้าพวกเจ้า และมอบแผ่นดินของพวกเขาให้แก่พวกเจ้า

10เราได้ตรัสกับพวกเจ้าว่า ‘เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า พวกเจ้าต้องไม่ยำเกรงพระของชาวอาโมไรต์ที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขา’ แต่พวกเจ้าก็ไม่ได้เชื่อฟังเสียงของเรา”

11แล้วทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็เสด็จมา และประทับใต้ต้นโอ๊คที่โอฟราห์ ซึ่งเป็นของโยอาช ชาวอาบีเอเซอร์ ในขณะที่กิดเอนบุตรของเขานวดข้าวสาลีอยู่ในบ่อย่ำองุ่น เพื่อซ่อนจากชาวมีเดียน

12ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่กิดเอน และตรัสกับเขาว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่กับเจ้า ข้าแต่ผู้กล้าหาญ”

13กิดเอนตอบว่า “ข้าแต่ท่านนายของข้าพเจ้า ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่กับเราจริง ทำไมเหตุการณ์ทั้งหมดนี้จึงเกิดขึ้นกับเรา? และอัศจรรย์ทั้งหมดของพระองค์ที่บรรพบุรุษของเราเล่าให้เราฟังนั้นอยู่ที่ไหน — ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำเราขึ้นมาจากอียิปต์ไม่ใช่หรือ?’ บัดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทอดทิ้งเราและทรงมอบเราไว้ในมือของมีเดียนแล้ว”

14องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหันมาหาเขา และตรัสว่า “จงไปด้วยกำลังของเจ้าและช่วยอิสราเอลให้พ้นจากมือของมีเดียน เราส่งเจ้าไปไม่ใช่หรือ?”

15กิดเอนตอบพระองค์ว่า “ข้าแต่ท่านนายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะช่วยอิสราเอลได้อย่างไร? ดูเถิด ตระกูลของข้าพเจ้าเป็นที่อ่อนแอที่สุดในเผ่ามนัสเสห์ และข้าพเจ้าเป็นน้องสุดท้องในวงศ์ของบิดา”

16องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “เพราะเราจะอยู่กับเจ้าแน่นอน และเจ้าจะตีฆ่าชาวมีเดียนเหมือนตีคนเดียว”

17กิดเอนตอบว่า “ถ้าข้าพเจ้าพบความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดประทานหมายสำคัญแก่ข้าพเจ้าว่าพระองค์เองทรงตรัสกับข้าพเจ้า

18ขอพระองค์อย่าทรงเสด็จไปจากที่นี่จนกว่าข้าพเจ้าจะกลับมาหาพระองค์ และนำเครื่องบูชาของข้าพเจ้ามาตั้งไว้ต่อพระพักตร์” พระองค์ตรัสว่า “เราจะคอยจนกว่าเจ้าจะกลับมา”

19กิดเอนก็เข้าไปและจัดเตรียมแพะหนุ่มหนึ่งตัวและขนมปังไม่ใส่เชื้อจากแป้งหนึ่งเอฟาห์ เขาวางเนื้อไว้ในกระจาด และเทน้ำต้มไว้ในหม้อ แล้วนำออกมาให้พระองค์ที่ใต้ต้นโอ๊คและถวาย

20ทูตสวรรค์ของพระเจ้าก็ตรัสกับเขาว่า “จงเอาเนื้อและขนมปังไม่ใส่เชื้อมาวางบนหินก้อนนี้ แล้วเทน้ำต้มออก” กิดเอนก็ทำตาม

21ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ยื่นปลายไม้เท้าที่ถืออยู่ในมือมาแตะที่เนื้อและขนมปังไม่ใส่เชื้อ ไฟก็พลุ่งขึ้นจากหิน เผาเนื้อและขนมปังไม่ใส่เชื้อเสีย แล้วทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็หายไปจากสายตาของเขา

22กิดเอนรู้แล้วว่านั่นคือทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เขาก็กล่าวว่า “อนิจจา ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า! ข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าหน้าต่อหน้า!”

23แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “สันติสุขจงมีแก่เจ้า อย่ากลัวเลย เจ้าจะไม่ตาย”

24กิดเอนจึงสร้างแท่นบูชาที่นั่นแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า และเรียกแท่นบูชานั้นว่า ยาห์เวห์ชาโลม (องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นสันติสุข) จนถึงทุกวันนี้แท่นบูชานั้นยังตั้งอยู่ที่โอฟราห์ของชาวอาบีเอเซอร์

25ในคืนนั้นเอง องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ตรัสกับเขาว่า “จงเอาวัวหนุ่มของบิดาของเจ้าและวัวตัวที่สองอายุเจ็ดปีมา จงรื้อแท่นบูชาบาอัลของบิดาของเจ้าลง และตัดเสาอาเชราห์ที่อยู่ข้าง ๆ ลงเสีย

26แล้วจงสร้างแท่นบูชาที่ถูกต้องแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าบนยอดของป้อมนี้ และด้วยไม้ของเสาอาเชราห์ที่เจ้าตัดลง จงถวายวัวตัวที่สองเป็นเครื่องเผาบูชา

27กิดเอนก็พาคนรับใช้ของตนสิบคนไป และทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสสั่งเขา แต่เขากลัวครอบครัวของบิดาและชาวเมืองมากเกินกว่าจะทำในเวลากลางวัน จึงทำในเวลากลางคืน

28เมื่อชาวเมืองตื่นขึ้นในเวลาเช้า ดูเถิด แท่นบูชาบาอัลถูกรื้อลง เสาอาเชราห์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ถูกตัดลง และวัวตัวที่สองถูกถวายเป็นเครื่องเผาบูชาบนแท่นบูชาที่สร้างขึ้น

29พวกเขาก็พูดต่อกันว่า “ใครทำสิ่งนี้?” เมื่อสืบสวนและถามหา ก็มีคนบอกว่า “กิดเอนบุตรของโยอาชทำสิ่งนี้”

30ชาวเมืองก็พูดกับโยอาชว่า “จงนำบุตรชายของท่านออกมา เขาต้องตาย เพราะเขาได้รื้อแท่นบูชาบาอัลและตัดเสาอาเชราห์ที่อยู่ข้าง ๆ ลง”

31แต่โยอาชกล่าวกับทุกคนที่ยืนต่อต้านเขาว่า “พวกท่านจะสู้คดีแทนบาอัลหรือ? พวกท่านจะช่วยกู้เขาหรือ? ผู้ใดสู้คดีแทนบาอัลจะต้องตายในเวลาเช้านี้ ถ้าบาอัลเป็นพระจริง ก็ขอให้เขาสู้คดีเองสำหรับตน เพราะมีคนรื้อแท่นบูชาของเขาลง”

32ในวันนั้นพวกเขาจึงเรียกกิดเอนว่า เยรุบบาอัล นั่นคือ “ขอให้บาอัลสู้คดีกับเขา” เพราะเขาได้รื้อแท่นบูชาบาอัลของเขาลง

33ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชาวตะวันออกทั้งหมดก็รวมตัวกัน ข้ามแม่น้ำจอร์แดน และตั้งค่ายที่หุบเขายิสเรเอล

34พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงสวมทับกิดเอน เขาก็เป่าเขาแกะ และชาวอาบีเอเซอร์ก็มาตามเขา

35กิดเอนส่งผู้ส่งสารไปทั่วเผ่ามนัสเสห์ ซึ่งก็มาตามเขา และส่งผู้ส่งสารไปยังอาเชอร์ เศบูลุน และนัฟทาลี และพวกเขาก็ขึ้นมาพบเขา

36กิดเอนกล่าวกับพระเจ้าว่า “ถ้าพระองค์จะทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นด้วยมือของข้าพระองค์ ตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้

37ดูเถิด ข้าพระองค์จะวางขนแกะลงบนลานนวดข้าว ถ้ามีน้ำค้างเฉพาะที่ขนแกะ และพื้นดินทั้งหมดแห้ง ข้าพระองค์ก็จะรู้ว่าพระองค์จะทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นด้วยมือของข้าพระองค์ ตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้

38และก็เป็นเช่นนั้น เมื่อกิดเอนตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น เขาก็บีบขนแกะนั้น และเทน้ำค้างออกจากขนแกะ — เต็มชามหนึ่ง

39แล้วกิดเอนกล่าวกับพระเจ้าว่า “ขออย่าทรงพระพิโรธต่อข้าพระองค์ ขอให้ข้าพระองค์ทูลอีกครั้งหนึ่ง ขอให้ข้าพระองค์ทดสอบครั้งเดียวอีกกับขนแกะ คราวนี้ขอให้ขนแกะแห้ง และมีน้ำค้างทั่วพื้นดิน”

40ในคืนนั้นพระเจ้าก็ทรงทำตามนั้น มีเพียงขนแกะที่แห้ง และน้ำค้างก็ปกคลุมพื้นดิน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.