ผู้วินิจฉัย 7

1แต่เช้ามืดเยรุบบาอัล (คือกิดเอน) และคนทั้งหมดที่อยู่กับเขาก็ตั้งค่ายข้างน้ำพุฮาโรด ส่วนค่ายของมีเดียนอยู่ทางเหนือของพวกเขา ที่ข้างเนินโมเรห์ในหุบเขา 2แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าก็ตรัสกับกิดเอนว่า “คนของเจ้ามีมากเกินไปสำหรับเราที่จะมอบมีเดียนไว้ในมือของพวกเขา มิฉะนั้นอิสราเอลจะอวดอ้างเหนือเราว่า ‘มือของเราเองได้ช่วยกู้เรา’ 3บัดนี้ จงประกาศให้คนทั้งหมดได้ยินว่า ‘ผู้ใดที่กลัวและสั่นสะท้าน ให้กลับไปและออกจากภูเขากิเลอาด’” คนสองหมื่นสองพันคนก็กลับไป เหลืออยู่หนึ่งหมื่นคน 4แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิดเอนว่า “คนยังมีมากเกินไปอยู่ จงพาพวกเขาลงไปที่แหล่งน้ำ และเราจะคัดเลือกที่นั่นให้เจ้า ผู้ใดที่เราบอกเจ้าว่า ‘คนนี้จะไปกับเจ้า’ คนนั้นจะไปกับเจ้า แต่ผู้ใดที่เราบอกเจ้าว่า ‘คนนี้จะไม่ไปกับเจ้า’ คนนั้นจะไม่ไป” 5กิดเอนก็พาคนลงไปยังแหล่งน้ำ และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “จงแยกผู้ที่ใช้ลิ้นเลียน้ำดื่มเหมือนสุนัขเลีย ออกจากผู้ที่คุกเข่าลงดื่ม” 6จำนวนของผู้ที่เลียน้ำขึ้นปากด้วยมือมีสามร้อยคน คนที่เหลือคุกเข่าลงดื่มน้ำ 7แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิดเอนว่า “ด้วยคนสามร้อยที่เลียน้ำนี้ เราจะช่วยพวกเจ้าให้พ้น และจะมอบชาวมีเดียนไว้ในมือของเจ้า ส่วนคนที่เหลือทั้งหมด ให้พวกเขากลับไปยังที่ของตน” 8คนสามร้อยจึงรับเสบียงและเขาแกะของกองทัพไปจากพวกเขา และกิดเอนก็ส่งคนอิสราเอลที่เหลือทั้งหมดกลับไปยังเต็นท์ของตน แต่เก็บคนสามร้อยไว้ ค่ายของมีเดียนอยู่ในหุบเขาเบื้องล่างเขา 9ในคืนนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้น ลงไปต่อสู้กับค่าย เพราะเราได้มอบมันไว้ในมือของเจ้าแล้ว 10แต่ถ้าเจ้ากลัวที่จะลงไป จงลงไปที่ค่ายกับพูราห์คนรับใช้ของเจ้า 11จงฟังสิ่งที่พวกเขาพูด แล้วมือของเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อโจมตีค่าย” กิดเอนก็ลงไปกับพูราห์คนรับใช้ของเขา ไปที่ขอบของกองทหารติดอาวุธที่อยู่ในค่าย 12ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชาวตะวันออกทั้งหมดได้ตั้งค่ายในหุบเขา เหมือนฝูงตั๊กแตน และอูฐของพวกเขามากนับไม่ถ้วน เหมือนทรายที่ชายฝั่งทะเล 13เมื่อกิดเอนมาถึง ชายคนหนึ่งกำลังเล่าฝันให้เพื่อนของเขาฟัง “ดูเถิด ข้าฝันว่า” เขากล่าว “มีก้อนขนมปังบาร์เลย์กลิ้งเข้ามาในค่ายของมีเดียน มาถึงเต็นท์และตีมัน เต็นท์ก็ล้มลง พลิกคว่ำ และเต็นท์ก็หล่นลง” 14เพื่อนของเขาตอบว่า “นี่ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากดาบของกิดเอนบุตรของโยอาช คนอิสราเอล พระเจ้าได้มอบมีเดียนและกองทัพทั้งหมดไว้ในมือของเขาแล้ว” 15เมื่อกิดเอนได้ยินฝันและการตีความ เขาก็นมัสการพระเจ้า แล้วกลับไปยังค่ายของอิสราเอลและกล่าวว่า “จงลุกขึ้น เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบกองทัพของมีเดียนไว้ในมือของพวกเจ้าแล้ว” 16กิดเอนแบ่งคนสามร้อยออกเป็นสามกองพล ให้แต่ละคนถือเขาแกะในมือ และไหเปล่ามีคบเพลิงอยู่ภายใน 17กิดเอนกล่าวกับพวกเขาว่า “จงดูเรา และทำตามที่เราทำ เมื่อเรามาถึงขอบของค่าย จงทำเหมือนที่เราทำเปี๊ยบ 18เมื่อเราและคนทั้งหมดที่อยู่กับเราเป่าเขาแกะ พวกเจ้าก็จงเป่าเขาแกะรอบ ๆ ค่ายทั้งหมด และตะโกนว่า ‘ดาบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าและแด่กิดเอน!’” 19กิดเอนและคนหนึ่งร้อยที่อยู่กับเขามาถึงขอบของค่ายในต้นยามกลาง พอเขาเปลี่ยนยามใหม่ พวกเขาก็เป่าเขาแกะและทุบไหที่อยู่ในมือของพวกเขาให้แตก 20กองพลทั้งสามก็เป่าเขาแกะและทุบไหให้แตก พวกเขาถือคบเพลิงในมือซ้ายและเขาแกะในมือขวาเพื่อเป่า และตะโกนว่า “ดาบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าและแด่กิดเอน!” 21แต่ละคนยืนอยู่ที่ของตนรอบค่าย และกองทัพมีเดียนทั้งหมดก็วิ่งหนี ร้องตะโกนขณะวิ่ง 22เมื่อเขาแกะสามร้อยอันถูกเป่า องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงให้คนทั้งหมดในค่ายฆ่ากันเองด้วยดาบ กองทัพหนีไปจนถึงเบธ-ชิทธาห์ ทางเศเรราห์ และจนถึงพรมแดนของอาเบล-เมโฮลาห์ใกล้กับทับบัท 23แล้วคนอิสราเอลก็ถูกเรียกออกมาจากนัฟทาลี อาเชอร์ และทั่วทั้งมนัสเสห์ และพวกเขาก็ไล่ตามชาวมีเดียน 24กิดเอนส่งผู้ส่งสารไปทั่วแถบภูเขาเอฟราอิม กล่าวว่า “จงลงมาต่อสู้กับชาวมีเดียน และยึดน้ำ ตั้งแต่เบธ-บาราห์และจอร์แดนก่อนพวกเขา” คนเอฟราอิมทุกคนก็ถูกเรียกออกมา และยึดน้ำ ตั้งแต่เบธ-บาราห์และจอร์แดน 25พวกเขายังจับเจ้านายของมีเดียนสองคน คือ โอเรบและเศเอบ พวกเขาฆ่าโอเรบที่หินของโอเรบ และเศเอบที่บ่อย่ำองุ่นของเศเอบ พวกเขาไล่ตามมีเดียนต่อไป และนำหัวของโอเรบและเศเอบมาให้กิดเอนที่ฟากนั้นของจอร์แดน

บทที่ 7