เอเรโมส · Eremos Thai Bible

เลวีนิติ · Leviticus

บทที่ 17Chapter 17

สถานที่ถวายเครื่องบูชาThe Place of Sacrifice

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 2“จงพูดกับอาโรน บุตรชายของเขา และบุตรอิสราเอลทั้งหมด และบอกพวกเขาว่า นี่คือสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา 3‘ผู้ใดจากวงศ์วานของอิสราเอลที่ฆ่าวัว ลูกแกะ หรือแพะในค่ายหรือนอกค่าย 4แทนที่จะนำมาที่ทางเข้าของเต็นท์นัดพบเพื่อถวายเป็นเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าต่อหน้าพลับพลาขององค์พระผู้เป็นเจ้า — ผู้นั้นจะถูกถือว่ามีความผิดในการทำให้เลือดตก เขาได้ทำให้เลือดตก และต้องถูกตัดออกจากท่ามกลางชนชาติของเขา

5ด้วยเหตุนี้ บุตรอิสราเอลจะนำเครื่องบูชาที่พวกเขาเคยถวายในทุ่งโล่งมาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาจะนำมาให้ปุโรหิตที่ทางเข้าของเต็นท์นัดพบ และถวายเป็นเครื่องสันติบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า 6ปุโรหิตจะประพรมเลือดบนแท่นบูชาขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทางเข้าของเต็นท์นัดพบ และเผาไขมันเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

7พวกเขาจะต้องไม่ถวายเครื่องบูชาแก่ผีปีศาจรูปแพะที่พวกเขาเคยเล่นชู้ติดตาม นี่จะเป็นข้อกำหนดถาวรสำหรับพวกเขาตลอดทุกชั่วอายุของพวกเขา’

8จงบอกพวกเขาว่า ถ้าผู้ใดจากวงศ์วานของอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา 9แต่ไม่นำมาที่ทางเข้าของเต็นท์นัดพบเพื่อถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นจะต้องถูกตัดออกจากชนชาติของเขา

บทบัญญัติห้ามกินเลือดLaws against Eating Blood

10ถ้าผู้ใดจากวงศ์วานของอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขากินเลือดใด ๆ เราจะหันพระพักตร์ต่อสู้ผู้นั้นและตัดเขาออกจากท่ามกลางชนชาติของเขา 11เพราะชีวิตของเนื้ออยู่ในเลือด และเราได้ให้เลือดแก่พวกเจ้าบนแท่นบูชาเพื่อทำการลบมลทินบาปสำหรับจิตของพวกเจ้า เพราะเลือดเป็นสิ่งที่ทำการลบมลทินบาปด้วยชีวิต 12เพราะฉะนั้นเรากล่าวกับบุตรอิสราเอลว่า ‘ไม่มีผู้ใดในพวกเจ้าจะกินเลือด และคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าจะไม่กินเลือด’

13และถ้าผู้ใดจากบุตรอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาล่าสัตว์ป่าหรือนกที่กินได้ เขาต้องเทเลือดออกและกลบด้วยดิน 14เพราะชีวิตของทุกเนื้อคือเลือดของมัน เพราะฉะนั้นเราได้บอกบุตรอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าจะต้องไม่กินเลือดของสิ่งมีชีวิตใด ๆ เพราะชีวิตของทุกสิ่งมีชีวิตคือเลือดของมัน ผู้ใดที่กินจะต้องถูกตัดออก’

15และผู้ใดที่กินซากที่ตายเองหรือสัตว์ที่ถูกสัตว์ป่าฉีก ไม่ว่าจะเป็นคนพื้นเมืองหรือคนต่างชาติ ต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น แล้วจะสะอาด 16แต่ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าและไม่อาบน้ำ เขาจะต้องรับโทษบาปของตน”

← บทที่ 16บทที่ 18 →