บทที่ 26

1“พวกเจ้าจะต้องไม่สร้างรูปเคารพสำหรับตัวเอง หรือตั้งรูปสลักหรือเสาศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าจะต้องไม่วางหินที่สลักไว้ในแผ่นดินของพวกเจ้าเพื่อกราบไหว้ เพราะเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า 2พวกเจ้าจะต้องรักษาวันสะบาโตของเรา และเคารพสถานนมัสการของเรา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 3ถ้าพวกเจ้าดำเนินตามข้อกำหนดของเราและรักษาบัญญัติของเราอย่างระมัดระวัง 4เราจะให้ฝนแก่พวกเจ้าตามฤดูกาล และแผ่นดินจะผลิตผลผลิตของมัน และต้นไม้ในทุ่งจะออกผลของพวกมัน 5การนวดข้าวของพวกเจ้าจะดำเนินไปจนถึงการเก็บองุ่น และการเก็บองุ่นจะดำเนินไปจนถึงเวลาหว่าน พวกเจ้าจะมีอาหารกินอย่างอิ่มและอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเจ้าอย่างปลอดภัย 6และเราจะให้สันติแก่แผ่นดิน และพวกเจ้าจะนอนลงโดยไม่มีสิ่งใดที่ต้องกลัว เราจะกำจัดสัตว์ดุร้ายออกจากแผ่นดิน และดาบจะไม่ผ่านแผ่นดินของพวกเจ้า 7พวกเจ้าจะไล่ตามศัตรูของพวกเจ้า และพวกเขาจะล้มลงด้วยดาบต่อหน้าพวกเจ้า 8ห้าคนของพวกเจ้าจะไล่ตามหนึ่งร้อยคน และร้อยคนของพวกเจ้าจะไล่ตามหนึ่งหมื่นคน และศัตรูของพวกเจ้าจะล้มด้วยดาบต่อหน้าพวกเจ้า 9เราจะหันมาหาพวกเจ้าและทำให้พวกเจ้าเกิดผลและทวีคูณพวกเจ้า และเราจะยืนยันพันธสัญญาของเรากับพวกเจ้า 10พวกเจ้าจะยังคงกินจากธัญพืชเก่า เมื่อพวกเจ้าต้องเอามันออกเพื่อทำที่ว่างให้กับธัญพืชใหม่ 11และเราจะตั้งที่อยู่ของเราในท่ามกลางพวกเจ้า และจิตวิญญาณของเราจะไม่รังเกียจพวกเจ้า 12เราจะดำเนินในท่ามกลางพวกเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา 13เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อพวกเจ้าจะไม่เป็นทาสของชาวอียิปต์อีกต่อไป เราหักคานแอกของพวกเจ้าและทำให้พวกเจ้าเดินด้วยความตั้งตรง 14แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเราและไม่ปฏิบัติบัญญัติทั้งหมดเหล่านี้ 15และถ้าพวกเจ้าปฏิเสธข้อกำหนดของเรา รังเกียจคำตัดสินของเรา และละเลยที่จะปฏิบัติบัญญัติทั้งหมดของเรา และทำให้พันธสัญญาของเราเสีย 16เราจะทำสิ่งนี้แก่พวกเจ้า เราจะนำความหวาดกลัวที่กะทันหัน โรคที่ทำให้ทรุดโทรม และไข้ที่ทำลายสายตาและทำให้ชีวิตหมดเรี่ยวแรงมายังพวกเจ้า พวกเจ้าจะหว่านเมล็ดเปล่า เพราะศัตรูของพวกเจ้าจะกินมัน 17เราจะตั้งหน้าของเราต่อต้านพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะพ่ายแพ้ต่อศัตรู ผู้ที่เกลียดพวกเจ้าจะปกครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะหนีเมื่อไม่มีใครไล่ตาม 18และถ้าหลังจากทั้งหมดนี้พวกเจ้ายังไม่เชื่อฟังเรา เราจะดำเนินการลงโทษพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า 19เราจะทำลายความหยิ่งดื้อรั้นของพวกเจ้า และทำให้ฟ้าของพวกเจ้าเหมือนเหล็กและแผ่นดินของพวกเจ้าเหมือนบรอนซ์ 20และกำลังของพวกเจ้าจะถูกใช้ไปอย่างเปล่าประโยชน์ เพราะแผ่นดินของพวกเจ้าจะไม่ผลิตผลผลิต และต้นไม้ของแผ่นดินจะไม่ออกผล 21ถ้าพวกเจ้าดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเราและปฏิเสธที่จะเชื่อฟังเรา เราจะเพิ่มภัยของพวกเจ้าเจ็ดเท่าตามบาปของพวกเจ้า 22เราจะส่งสัตว์ป่ามาต่อต้านพวกเจ้าเพื่อพรากบุตรของพวกเจ้าไป ทำลายสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า และลดจำนวนของพวกเจ้า จนถนนของพวกเจ้าว่างเปล่า 23และถ้าแม้จะมีสิ่งเหล่านี้ พวกเจ้าไม่ยอมรับการตีสอนของเรา แต่ยังคงดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา 24เราเองก็จะดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเจ้า และเราเองจะตีพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า 25และเราจะนำดาบมาต่อต้านพวกเจ้าเพื่อกระทำการแก้แค้นของพันธสัญญา แม้ว่าพวกเจ้าจะถอยเข้าไปในเมืองของพวกเจ้า เราจะส่งโรคระบาดมาในท่ามกลางพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกส่งมอบในมือของศัตรู 26เมื่อเราตัดการจัดหาขนมปังของพวกเจ้า ผู้หญิงสิบคนจะอบขนมปังของพวกเจ้าในเตาเดียว และแจกขนมปังของพวกเจ้าตามน้ำหนัก เพื่อพวกเจ้าจะกินแต่ไม่อิ่ม 27แต่ถ้าแม้จะมีสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พวกเจ้ายังไม่เชื่อฟังเรา แต่ยังคงดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา 28เราเองจะดำเนินด้วยความโกรธอย่างเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเจ้า และเราเองจะลงโทษพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า 29พวกเจ้าจะกินเนื้อของบุตรชายและบุตรหญิงของตนเอง 30เราจะทำลายสถานสูงของพวกเจ้า ตัดแท่นเครื่องหอมของพวกเจ้าลง และวางร่างไร้ชีวิตของพวกเจ้าไว้บนซากของรูปเคารพของพวกเจ้า และจิตวิญญาณของเราจะรังเกียจพวกเจ้า 31เราจะทำให้เมืองของพวกเจ้ากลายเป็นซากปรักหักพัง และจะทำให้สถานนมัสการของพวกเจ้ารกร้าง และเราจะปฏิเสธที่จะรับกลิ่นหอมจากเครื่องบูชาของพวกเจ้า 32และเราเองจะทำให้แผ่นดินรกร้าง เพื่อศัตรูของพวกเจ้าที่อาศัยในนั้นจะตกตะลึง 33แต่เราจะกระจายพวกเจ้าไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย และจะชักดาบไล่ตามพวกเจ้า แผ่นดินของพวกเจ้าจะเป็นแผ่นดินรกร้าง และเมืองของพวกเจ้าจะเป็นซากปรักหักพัง 34แล้วแผ่นดินจะได้รับสะบาโตของมันตลอดวันที่มันรกร้าง ขณะที่พวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของศัตรู ในเวลานั้นแผ่นดินจะพักและได้รับสะบาโตของมัน 35ตลอดวันที่มันรกร้าง แผ่นดินจะได้รับการพักที่มันไม่ได้รับในระหว่างวันสะบาโตเมื่อพวกเจ้าอาศัยอยู่ในนั้น 36สำหรับพวกเจ้าที่รอดชีวิต เราจะส่งความหวาดกลัวเข้าในใจของพวกเขาในแผ่นดินของศัตรู เพื่อแม้แต่เสียงใบไม้ที่ลมพัดพากันก็จะทำให้พวกเขาหนี และพวกเขาจะหนีเหมือนหนีจากดาบ และจะล้มลงแม้ไม่มีใครไล่ตาม 37พวกเขาจะสะดุดกัน เหมือนเมื่อหนีจากดาบ แม้ว่าจะไม่มีใครอยู่ข้างหลัง พวกเจ้าจะไม่สามารถยืนต่อศัตรูได้ 38พวกเจ้าจะพินาศท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย และแผ่นดินของศัตรูจะกลืนพวกเจ้า 39ผู้ของพวกเจ้าที่รอดชีวิตในแผ่นดินของศัตรูจะทรุดโทรมในความผิดของพวกเขา และจะเสื่อมโทรมในบาปของบรรพบุรุษ 40แต่ถ้าพวกเขาจะสารภาพความผิดของตนและของบรรพบุรุษ ในการขาดความซื่อสัตย์ที่พวกเขาทำต่อเรา และในการที่พวกเขาดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา 41และเราเองได้กระทำด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขาและนำพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินของศัตรู — และถ้าใจที่ไม่ได้รับการขลิบของพวกเขาจะถูกทำให้ถ่อมลง และพวกเขาจะชดใช้ความผิดของตน 42แล้วเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับยาโคบ และพันธสัญญาของเรากับอิสอัค และพันธสัญญาของเรากับอับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดิน 43เพราะแผ่นดินจะถูกพวกเขาทอดทิ้ง และมันจะได้รับสะบาโตของมันโดยรกร้างปราศจากพวกเขา และพวกเขาจะชดใช้โทษสำหรับความผิดของตน เพราะพวกเขาปฏิเสธคำตัดสินของเราและรังเกียจข้อกำหนดของเรา 44แต่แม้จะมีสิ่งนี้ เมื่อพวกเขาอยู่ในแผ่นดินของศัตรู เราจะไม่ปฏิเสธหรือรังเกียจพวกเขาจนทำลายพวกเขาและทำให้พันธสัญญาของเรากับพวกเขาเสีย เพราะเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเขา 45แต่เพื่อเห็นแก่พวกเขา เราจะระลึกถึงพันธสัญญากับบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้ที่เราได้นำออกจากแผ่นดินอียิปต์ต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย เพื่อเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า” 46เหล่านี้เป็นข้อกำหนด คำตัดสิน และกฎหมายที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถาปนาขึ้นระหว่างพระองค์เองและบุตรอิสราเอลโดยทางโมเสสบนภูเขาซีนาย

2พวกเจ้าจะต้องรักษาวันสะบาโตของเรา และเคารพสถานนมัสการของเรา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

3ถ้าพวกเจ้าดำเนินตามข้อกำหนดของเราและรักษาบัญญัติของเราอย่างระมัดระวัง

4เราจะให้ฝนแก่พวกเจ้าตามฤดูกาล และแผ่นดินจะผลิตผลผลิตของมัน และต้นไม้ในทุ่งจะออกผลของพวกมัน

5การนวดข้าวของพวกเจ้าจะดำเนินไปจนถึงการเก็บองุ่น และการเก็บองุ่นจะดำเนินไปจนถึงเวลาหว่าน พวกเจ้าจะมีอาหารกินอย่างอิ่มและอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเจ้าอย่างปลอดภัย

6และเราจะให้สันติแก่แผ่นดิน และพวกเจ้าจะนอนลงโดยไม่มีสิ่งใดที่ต้องกลัว เราจะกำจัดสัตว์ดุร้ายออกจากแผ่นดิน และดาบจะไม่ผ่านแผ่นดินของพวกเจ้า

7พวกเจ้าจะไล่ตามศัตรูของพวกเจ้า และพวกเขาจะล้มลงด้วยดาบต่อหน้าพวกเจ้า

8ห้าคนของพวกเจ้าจะไล่ตามหนึ่งร้อยคน และร้อยคนของพวกเจ้าจะไล่ตามหนึ่งหมื่นคน และศัตรูของพวกเจ้าจะล้มด้วยดาบต่อหน้าพวกเจ้า

9เราจะหันมาหาพวกเจ้าและทำให้พวกเจ้าเกิดผลและทวีคูณพวกเจ้า และเราจะยืนยันพันธสัญญาของเรากับพวกเจ้า

10พวกเจ้าจะยังคงกินจากธัญพืชเก่า เมื่อพวกเจ้าต้องเอามันออกเพื่อทำที่ว่างให้กับธัญพืชใหม่

11และเราจะตั้งที่อยู่ของเราในท่ามกลางพวกเจ้า และจิตวิญญาณของเราจะไม่รังเกียจพวกเจ้า

12เราจะดำเนินในท่ามกลางพวกเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา

13เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อพวกเจ้าจะไม่เป็นทาสของชาวอียิปต์อีกต่อไป เราหักคานแอกของพวกเจ้าและทำให้พวกเจ้าเดินด้วยความตั้งตรง

14แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเราและไม่ปฏิบัติบัญญัติทั้งหมดเหล่านี้

15และถ้าพวกเจ้าปฏิเสธข้อกำหนดของเรา รังเกียจคำตัดสินของเรา และละเลยที่จะปฏิบัติบัญญัติทั้งหมดของเรา และทำให้พันธสัญญาของเราเสีย

16เราจะทำสิ่งนี้แก่พวกเจ้า เราจะนำความหวาดกลัวที่กะทันหัน โรคที่ทำให้ทรุดโทรม และไข้ที่ทำลายสายตาและทำให้ชีวิตหมดเรี่ยวแรงมายังพวกเจ้า พวกเจ้าจะหว่านเมล็ดเปล่า เพราะศัตรูของพวกเจ้าจะกินมัน

17เราจะตั้งหน้าของเราต่อต้านพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะพ่ายแพ้ต่อศัตรู ผู้ที่เกลียดพวกเจ้าจะปกครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะหนีเมื่อไม่มีใครไล่ตาม

18และถ้าหลังจากทั้งหมดนี้พวกเจ้ายังไม่เชื่อฟังเรา เราจะดำเนินการลงโทษพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า

19เราจะทำลายความหยิ่งดื้อรั้นของพวกเจ้า และทำให้ฟ้าของพวกเจ้าเหมือนเหล็กและแผ่นดินของพวกเจ้าเหมือนบรอนซ์

20และกำลังของพวกเจ้าจะถูกใช้ไปอย่างเปล่าประโยชน์ เพราะแผ่นดินของพวกเจ้าจะไม่ผลิตผลผลิต และต้นไม้ของแผ่นดินจะไม่ออกผล

21ถ้าพวกเจ้าดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเราและปฏิเสธที่จะเชื่อฟังเรา เราจะเพิ่มภัยของพวกเจ้าเจ็ดเท่าตามบาปของพวกเจ้า

22เราจะส่งสัตว์ป่ามาต่อต้านพวกเจ้าเพื่อพรากบุตรของพวกเจ้าไป ทำลายสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า และลดจำนวนของพวกเจ้า จนถนนของพวกเจ้าว่างเปล่า

23และถ้าแม้จะมีสิ่งเหล่านี้ พวกเจ้าไม่ยอมรับการตีสอนของเรา แต่ยังคงดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา

24เราเองก็จะดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเจ้า และเราเองจะตีพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า

25และเราจะนำดาบมาต่อต้านพวกเจ้าเพื่อกระทำการแก้แค้นของพันธสัญญา แม้ว่าพวกเจ้าจะถอยเข้าไปในเมืองของพวกเจ้า เราจะส่งโรคระบาดมาในท่ามกลางพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกส่งมอบในมือของศัตรู

26เมื่อเราตัดการจัดหาขนมปังของพวกเจ้า ผู้หญิงสิบคนจะอบขนมปังของพวกเจ้าในเตาเดียว และแจกขนมปังของพวกเจ้าตามน้ำหนัก เพื่อพวกเจ้าจะกินแต่ไม่อิ่ม

27แต่ถ้าแม้จะมีสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พวกเจ้ายังไม่เชื่อฟังเรา แต่ยังคงดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา

28เราเองจะดำเนินด้วยความโกรธอย่างเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเจ้า และเราเองจะลงโทษพวกเจ้าเจ็ดเท่าสำหรับบาปของพวกเจ้า

29พวกเจ้าจะกินเนื้อของบุตรชายและบุตรหญิงของตนเอง

30เราจะทำลายสถานสูงของพวกเจ้า ตัดแท่นเครื่องหอมของพวกเจ้าลง และวางร่างไร้ชีวิตของพวกเจ้าไว้บนซากของรูปเคารพของพวกเจ้า และจิตวิญญาณของเราจะรังเกียจพวกเจ้า

31เราจะทำให้เมืองของพวกเจ้ากลายเป็นซากปรักหักพัง และจะทำให้สถานนมัสการของพวกเจ้ารกร้าง และเราจะปฏิเสธที่จะรับกลิ่นหอมจากเครื่องบูชาของพวกเจ้า

32และเราเองจะทำให้แผ่นดินรกร้าง เพื่อศัตรูของพวกเจ้าที่อาศัยในนั้นจะตกตะลึง

33แต่เราจะกระจายพวกเจ้าไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย และจะชักดาบไล่ตามพวกเจ้า แผ่นดินของพวกเจ้าจะเป็นแผ่นดินรกร้าง และเมืองของพวกเจ้าจะเป็นซากปรักหักพัง

34แล้วแผ่นดินจะได้รับสะบาโตของมันตลอดวันที่มันรกร้าง ขณะที่พวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของศัตรู ในเวลานั้นแผ่นดินจะพักและได้รับสะบาโตของมัน

35ตลอดวันที่มันรกร้าง แผ่นดินจะได้รับการพักที่มันไม่ได้รับในระหว่างวันสะบาโตเมื่อพวกเจ้าอาศัยอยู่ในนั้น

36สำหรับพวกเจ้าที่รอดชีวิต เราจะส่งความหวาดกลัวเข้าในใจของพวกเขาในแผ่นดินของศัตรู เพื่อแม้แต่เสียงใบไม้ที่ลมพัดพากันก็จะทำให้พวกเขาหนี และพวกเขาจะหนีเหมือนหนีจากดาบ และจะล้มลงแม้ไม่มีใครไล่ตาม

37พวกเขาจะสะดุดกัน เหมือนเมื่อหนีจากดาบ แม้ว่าจะไม่มีใครอยู่ข้างหลัง พวกเจ้าจะไม่สามารถยืนต่อศัตรูได้

38พวกเจ้าจะพินาศท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย และแผ่นดินของศัตรูจะกลืนพวกเจ้า

39ผู้ของพวกเจ้าที่รอดชีวิตในแผ่นดินของศัตรูจะทรุดโทรมในความผิดของพวกเขา และจะเสื่อมโทรมในบาปของบรรพบุรุษ

40แต่ถ้าพวกเขาจะสารภาพความผิดของตนและของบรรพบุรุษ ในการขาดความซื่อสัตย์ที่พวกเขาทำต่อเรา และในการที่พวกเขาดำเนินด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา

41และเราเองได้กระทำด้วยความเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขาและนำพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินของศัตรู — และถ้าใจที่ไม่ได้รับการขลิบของพวกเขาจะถูกทำให้ถ่อมลง และพวกเขาจะชดใช้ความผิดของตน

42แล้วเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับยาโคบ และพันธสัญญาของเรากับอิสอัค และพันธสัญญาของเรากับอับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดิน

43เพราะแผ่นดินจะถูกพวกเขาทอดทิ้ง และมันจะได้รับสะบาโตของมันโดยรกร้างปราศจากพวกเขา และพวกเขาจะชดใช้โทษสำหรับความผิดของตน เพราะพวกเขาปฏิเสธคำตัดสินของเราและรังเกียจข้อกำหนดของเรา

44แต่แม้จะมีสิ่งนี้ เมื่อพวกเขาอยู่ในแผ่นดินของศัตรู เราจะไม่ปฏิเสธหรือรังเกียจพวกเขาจนทำลายพวกเขาและทำให้พันธสัญญาของเรากับพวกเขาเสีย เพราะเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเขา

45แต่เพื่อเห็นแก่พวกเขา เราจะระลึกถึงพันธสัญญากับบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้ที่เราได้นำออกจากแผ่นดินอียิปต์ต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย เพื่อเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

46เหล่านี้เป็นข้อกำหนด คำตัดสิน และกฎหมายที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถาปนาขึ้นระหว่างพระองค์เองและบุตรอิสราเอลโดยทางโมเสสบนภูเขาซีนาย

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.