1อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ประทับยืนอยู่ริมทะเลสาบเยนเนซาเรท ฝูงชนเบียดเสียดพระองค์เพื่อจะฟังพระวจนะของพระเจ้า
2พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมทะเลสาบ ส่วนชาวประมงได้ลงจากเรือมาล้างอวนอยู่
3พระองค์เสด็จลงเรือลำหนึ่งซึ่งเป็นของซีโมน ทรงขอให้เขาถอยออกจากฝั่งไปสักหน่อย แล้วพระองค์ประทับนั่งและทรงสั่งสอนฝูงชนจากเรือนั้น
4เมื่อตรัสจบแล้ว พระองค์ตรัสกับซีโมนว่า “จงแล่นออกไปที่น้ำลึก แล้วหย่อนอวนของพวกท่านลงจับปลา”
5ซีโมนทูลตอบว่า “นายท่าน ข้าพระองค์ทั้งหลายตรากตรำมาตลอดคืนแล้ว ไม่ได้อะไรเลย แต่เพราะพระดำรัสของพระองค์ ข้าพระองค์จะหย่อนอวนลง”
6เมื่อพวกเขาทำดังนั้นแล้ว ก็จับปลาได้จำนวนมากมาย จนอวนของพวกเขาเริ่มฉีกขาด
7พวกเขาจึงโบกมือเรียกหุ้นส่วนของเขาในเรืออีกลำหนึ่งให้มาช่วย พวกนั้นก็มาและช่วยจนเต็มเรือทั้งสองลำ จนเรือเริ่มจะจม
8เมื่อซีโมนเปโตรเห็นเช่นนั้น ก็หมอบลงแทบพระชงฆ์พระเยซู ทูลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดไปจากข้าพระองค์เถิด เพราะข้าพระองค์เป็นคนบาป”
9เพราะความตกตะลึงเข้าครอบงำเขาและทุกคนที่อยู่กับเขา ด้วยเหตุจำนวนปลาที่จับได้
10ยากอบและยอห์นบุตรของเศเบดีก็เช่นกัน พวกเขาเป็นหุ้นส่วนของซีโมน พระเยซูตรัสกับซีโมนว่า “อย่ากลัวเลย ตั้งแต่นี้ไปท่านจะจับคน”
11เมื่อพวกเขานำเรือเข้าฝั่งแล้ว ก็ละทุกสิ่งและติดตามพระองค์ไป
12อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ประทับอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ดูเถิด มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อนเต็มตัว เมื่อเห็นพระเยซู เขาก็หมอบลงซบหน้ากับพื้น อ้อนวอนพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพระองค์ทรงพระประสงค์ ก็ทรงสามารถกระทำให้ข้าพระองค์สะอาดได้”
13พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์แตะต้องเขา ตรัสว่า “เราเต็มใจ จงสะอาดเถิด” ทันใดนั้นโรคเรื้อนก็หายไปจากเขา
14พระองค์ทรงกำชับเขาว่า “อย่าบอกผู้ใดเลย แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการชำระของเจ้าตามที่โมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นพยานต่อพวกเขา”
15แต่กิตติศัพท์เกี่ยวกับพระองค์กลับยิ่งแพร่ออกไป ฝูงชนเป็นอันมากพากันมาชุมนุมเพื่อฟังพระองค์และเพื่อให้ทรงรักษาโรคต่าง ๆ ของพวกเขา
16แต่พระองค์มักทรงปลีกพระองค์ไปยังที่เปลี่ยวและทรงอธิษฐาน
17อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่พระองค์กำลังทรงสั่งสอนอยู่ พวกฟาริสีและอาจารย์ธรรมบัญญัติซึ่งมาจากทุกหมู่บ้านในแคว้นกาลิลี แคว้นยูเดีย และกรุงเยรูซาเล็มก็นั่งอยู่ที่นั่นด้วย และฤทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าประทับอยู่กับพระองค์เพื่อทรงรักษาโรค
18ดูเถิด มีชายหลายคนหามชายคนหนึ่งที่เป็นอัมพาตมาบนแคร่ พวกเขาพยายามจะหามเขาเข้าไปและวางไว้ต่อพระพักตร์พระองค์
19เมื่อหาทางจะหามเข้าไปไม่ได้เพราะฝูงชน พวกเขาจึงขึ้นไปบนหลังคา หย่อนเขาลงมาพร้อมกับแคร่น้อยผ่านช่องกระเบื้อง ให้ลงไปอยู่กลางผู้คนตรงพระพักตร์พระเยซู
20เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของพวกเขา ก็ตรัสว่า “เพื่อนเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
21พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสีก็เริ่มคิดในใจว่า “คนนี้เป็นใครกันหนอจึงกล่าวคำหมิ่นประมาท? ใครเล่าจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว?”
22พระเยซูทรงทราบความคิดของพวกเขา จึงตรัสตอบว่า “เหตุใดพวกท่านจึงคิดเช่นนี้ในใจเล่า?”
23“อย่างไหนง่ายกว่ากันเล่า — ที่จะพูดว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ หรือจะพูดว่า ‘จงลุกขึ้นเดินไปเถิด’?”
24“แต่เพื่อพวกท่านจะได้รู้ว่าบุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจที่จะยกโทษบาปบนแผ่นดินโลก” — พระองค์ตรัสกับชายเป็นอัมพาตว่า “เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้น ยกแคร่ของเจ้าและกลับไปที่บ้านเถิด”
25ทันใดนั้น เขาก็ลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวง ยกเอาที่นอนของเขาขึ้น และกลับไปที่บ้านพลางสรรเสริญพระเจ้า
26ทุกคนพากันอัศจรรย์ใจและสรรเสริญพระเจ้า พวกเขาเต็มไปด้วยความยำเกรง พูดว่า “วันนี้เราได้เห็นเรื่องอัศจรรย์”
27ต่อจากนั้น พระองค์เสด็จออกไปและทอดพระเนตรเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่งชื่อเลวี นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด”
28เขาจึงละทุกสิ่ง ลุกขึ้นและติดตามพระองค์ไป
29แล้วเลวีจัดเลี้ยงใหญ่ถวายพระองค์ในบ้านของตน มีคนเก็บภาษีจำนวนมากและคนอื่น ๆ ร่วมโต๊ะรับประทานอยู่ด้วย
30พวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์ของเขาก็บ่นว่าต่อเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “เหตุใดพวกท่านจึงรับประทานและดื่มร่วมกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
31พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต่างหากที่ต้องการ”
32“เรามิได้มาเพื่อเรียกผู้ชอบธรรม แต่มาเพื่อเรียกคนบาปให้กลับใจ”
33พวกเขาจึงทูลพระองค์ว่า “สาวกของยอห์นอดอาหารและอธิษฐานวิงวอนเป็นประจำ สาวกของพวกฟาริสีก็เช่นเดียวกัน แต่สาวกของท่านกลับรับประทานและดื่ม”
34พระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า “พวกท่านจะให้เพื่อนเจ้าบ่าวอดอาหารขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขาได้หรือ?”
35“แต่วันเหล่านั้นจะมาถึง เมื่อเจ้าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเขา ในวันเหล่านั้นพวกเขาจะอดอาหาร”
36พระองค์ตรัสคำอุปมาแก่พวกเขาอีกว่า “ไม่มีใครฉีกผ้าจากเสื้อใหม่ไปปะบนเสื้อเก่า ถ้าทำเช่นนั้น เสื้อใหม่ก็จะฉีกขาด และผ้าปะที่เอาจากเสื้อใหม่ก็จะเข้ากับเสื้อเก่าไม่ได้ด้วย”
37“และไม่มีใครเทเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้น เหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงแตก เหล้าก็จะไหลทิ้ง และถุงหนังก็จะเสียไป”
38“แต่เหล้าองุ่นใหม่ต้องเทใส่ถุงหนังใหม่”
39“และไม่มีใครเมื่อดื่มเหล้าองุ่นเก่าแล้วจะอยากได้ใหม่ เพราะเขาว่า ‘ของเก่านั้นดี’”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.