บทที่ 2

1‘และบัดนี้ บรรดาปุโรหิตเอ๋ย พระบัญชานี้มีถึงพวกเจ้า

2‘ถ้าพวกเจ้าไม่ฟัง และไม่ตั้งใจถวายเกียรติแด่นามของเรา’ องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ ‘เราก็จะส่งคำสาปแช่งมาเหนือพวกเจ้า และจะสาปแช่งพระพรของพวกเจ้า แท้จริง เราได้สาปแช่งมันแล้ว เพราะพวกเจ้าไม่ตั้งใจฟัง

3‘ดูเถิด เราจะกำราบลูกหลานของพวกเจ้า และจะโปรยมูลสัตว์ใส่หน้าของพวกเจ้า คือมูลจากสัตว์ที่พวกเจ้าถวายในเทศกาล และพวกเจ้าจะถูกกวาดทิ้งไปพร้อมกับมูลนั้น

4‘แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่า เราได้ส่งพระบัญชานี้มาถึงพวกเจ้า เพื่อพันธสัญญาของเราที่มีกับเลวีจะยังคงอยู่’ องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้

5‘พันธสัญญาของเราที่มีกับเขานั้นเป็นพันธสัญญาแห่งชีวิตและสันติสุข เราได้มอบสิ่งเหล่านี้แก่เขาเพื่อให้เขายำเกรง และเขาก็ได้ยำเกรงเรา และเกรงกลัวต่อนามของเรา

6‘คำสอนที่แท้จริงอยู่ในปากของเขา และไม่พบความคดโกงที่ริมฝีปากของเขาเลย เขาดำเนินไปกับเราด้วยสันติสุขและความเที่ยงธรรม และได้ทำให้คนเป็นอันมากหันกลับจากความบาปผิด

7‘เพราะริมฝีปากของปุโรหิตควรรักษาความรู้ไว้ และผู้คนควรแสวงหาคำสอนจากปากของเขา เพราะเขาเป็นทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

8‘แต่พวกเจ้าได้หันเหไปจากทางนั้น พวกเจ้าได้ทำให้คนเป็นอันมากสะดุดล้มด้วยคำสอนของพวกเจ้า พวกเจ้าได้ทำลายพันธสัญญาของเลวี’ องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้

9‘ดังนั้น เราจึงทำให้พวกเจ้าเป็นที่ดูหมิ่นและต่ำต้อยต่อหน้าประชาชนทั้งปวง เพราะพวกเจ้าไม่ได้รักษาทางของเรา แต่กลับลำเอียงในการตัดสินตามธรรมบัญญัติ’

10เราทั้งหลายมีบิดาเดียวกันมิใช่หรือ? พระเจ้าองค์เดียวได้ทรงสร้างเรามิใช่หรือ? เหตุใดเราจึงทรยศต่อกัน ทำให้พันธสัญญาของบรรพบุรุษเป็นมลทิน?

11ยูดาห์ได้ทรยศแล้ว และมีสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเกิดขึ้นในอิสราเอลและในเยรูซาเล็ม เพราะยูดาห์ได้ทำให้สถานบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่พระองค์ทรงรักนั้นเป็นมลทิน โดยการสมรสกับธิดาของพระต่างด้าว

12ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตัดผู้ที่กระทำเช่นนี้ออกจากเต็นท์ของยาโคบ ไม่ว่าผู้ใด แม้เขาจะนำเครื่องบูชามาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาก็ตาม

13และนี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่พวกเจ้ากระทำ คือพวกเจ้าทำให้แท่นบูชาขององค์พระผู้เป็นเจ้าท่วมท้นด้วยน้ำตา ด้วยการร้องไห้และคร่ำครวญ เพราะพระองค์ไม่ทรงเหลียวแลเครื่องบูชาของพวกเจ้าอีก และไม่ทรงรับด้วยความพอพระทัยจากมือของพวกเจ้า

14แต่พวกเจ้าถามว่า “เพราะเหตุใด?” ก็เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพยานระหว่างเจ้ากับภรรยาที่เจ้าได้มาตั้งแต่ยังหนุ่ม ผู้ที่เจ้าได้ทรยศต่อนาง ทั้งที่นางเป็นคู่ชีวิตและเป็นภรรยาตามพันธสัญญาของเจ้า

15พระองค์มิได้ทรงสร้างเขาทั้งสองให้เป็นหนึ่งเดียว ทั้งเนื้อและจิตวิญญาณหรือ? และเหตุใดจึงเป็นหนึ่งเดียว? ก็เพื่อทรงแสวงหาเชื้อสายที่ชอบธรรม เพราะฉะนั้น จงระวังจิตวิญญาณของพวกเจ้า และอย่าให้ผู้ใดทรยศต่อภรรยาที่ตนได้มาตั้งแต่ยังหนุ่ม

16‘เพราะเราเกลียดการหย่าร้าง’ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘และผู้ที่หย่าภรรยาก็เท่ากับเอาความทารุณคลุมเสื้อผ้าของตน’ องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ ‘เพราะฉะนั้น จงระวังจิตวิญญาณของพวกเจ้า และอย่าทรยศ’

17พวกเจ้าทำให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเหน็ดเหนื่อยด้วยถ้อยคำของพวกเจ้า แต่พวกเจ้ากลับถามว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายทำให้พระองค์ทรงเหน็ดเหนื่อยอย่างไร?” ก็โดยที่พวกเจ้ากล่าวว่า “ทุกคนที่ทำชั่วก็เป็นคนดีในสายตาขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ทรงพอพระทัยในพวกเขา” หรือถามว่า “ไหนเล่าพระเจ้าแห่งความยุติธรรม?”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.