บทที่ 1
1จุดเริ่มต้นของข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์ [พระบุตรของพระเจ้า]
2ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “ดูเถิด เราจะส่งทูตของเราไปล่วงหน้าพระองค์ เขาจะเตรียมทางของพระองค์”
3“เสียงของผู้ที่ร้องในถิ่นทุรกันดารว่า จงเตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงทำทางเดินของพระองค์ให้ตรง”
4ยอห์นผู้ให้บัพติศมาปรากฏตัวในถิ่นทุรกันดาร ประกาศบัพติศมาแห่งการกลับใจเพื่อการยกโทษบาป
5ผู้คนจากแผ่นดินยูเดียทั้งสิ้นและชาวเยรูซาเล็มทุกคนพากันออกมาหาท่าน และขณะที่สารภาพบาปของตน พวกเขาก็รับบัพติศมาจากท่านในแม่น้ำจอร์แดน
6ยอห์นแต่งกายด้วยผ้าทำจากขนอูฐ และมีสายคาดเอวทำด้วยหนังรัดรอบเอว อาหารของท่านคือตั๊กแตนและน้ำผึ้งป่า
7ท่านประกาศว่า “ผู้ที่ทรงอำนาจยิ่งกว่าเรากำลังจะมาภายหลังเรา ซึ่งเราไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้สายรัดรองเท้าของพระองค์”
8เราให้บัพติศมาแก่ท่านทั้งหลายด้วยน้ำ แต่พระองค์จะให้บัพติศมาแก่ท่านทั้งหลายด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
9ครั้งนั้น พระเยซูเสด็จมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และทรงรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน
10ทันทีที่เสด็จขึ้นจากน้ำ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นฟ้าสวรรค์แหวกออก และพระวิญญาณเสด็จลงมาสถิตกับพระองค์เหมือนนกพิราบ
11และมีพระสุรเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “เจ้าคือบุตรที่รักของเรา เราพอใจในเจ้ายิ่งนัก”
12และทันใดนั้น พระวิญญาณก็ทรงขับพระเยซูเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร
13พระองค์ทรงอยู่ในถิ่นทุรกันดารสี่สิบวัน ถูกซาตานทดลอง ทรงอยู่กับสัตว์ป่า และเหล่าทูตสวรรค์ก็มาปรนนิบัติพระองค์
14หลังจากยอห์นถูกจับกุมแล้ว พระเยซูเสด็จเข้าแคว้นกาลิลี ทรงประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า
15ตรัสว่า “เวลากำหนดมาถึงแล้ว และอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ใกล้แล้ว จงกลับใจและเชื่อในข่าวประเสริฐเถิด”
16ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินเลียบทะเลกาลิลี พระองค์ทอดพระเนตรเห็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดแหอยู่ในทะเล เพราะพวกเขาเป็นชาวประมง
17พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “จงตามเรามา และเราจะทำให้พวกท่านเป็นผู้จับคน”
18ทันใดนั้น พวกเขาก็ละทิ้งแหและตามพระองค์ไป
19เมื่อเสด็จต่อไปอีกหน่อย พระองค์ทอดพระเนตรเห็นยากอบบุตรเศเบดี และยอห์นน้องชายของเขา อยู่ในเรือกำลังซ่อมแห
20ทันใดนั้น พระองค์ทรงเรียกพวกเขา และพวกเขาก็ละทิ้งเศเบดีบิดาของตนไว้ในเรือกับพวกลูกจ้าง แล้วตามพระองค์ไป
21พวกเขาเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม และในวันสะบาโตพระองค์เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาและทรงเริ่มสั่งสอน
22พวกเขาพากันอัศจรรย์ใจในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสอนพวกเขาเหมือนผู้มีสิทธิอำนาจ ไม่เหมือนพวกธรรมาจารย์
23ในธรรมศาลามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณโสโครกสิงอยู่ เขาร้องขึ้นทันที
24“ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา พระเยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร — ท่านคือองค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
25พระเยซูตรัสห้ามมันว่า “จงเงียบเสีย และออกมาจากเขา!”
26วิญญาณโสโครกทำให้เขาชัก และร้องด้วยเสียงดัง แล้วออกจากเขาไป
27ทุกคนพากันตกตะลึง จนถามกันเองว่า “นี่อะไรกัน? คำสอนใหม่ที่มีสิทธิอำนาจ! แม้แต่วิญญาณโสโครก พระองค์ก็ทรงบังคับ และมันก็เชื่อฟังพระองค์”
28กิตติศัพท์ของพระองค์ก็แพร่ไปทันทีทั่วทุกแห่งในเขตทั่วทั้งแคว้นกาลิลี
29ทันทีที่ออกจากธรรมศาลา พวกเขาก็เข้าไปในบ้านของซีโมนและอันดรูว์ พร้อมกับยากอบและยอห์น
30แม่ยายของซีโมนนอนป่วยเป็นไข้อยู่ และทันทีพวกเขาก็ทูลพระองค์เรื่องนาง
31พระองค์เสด็จเข้าไปใกล้ ทรงจับมือของนาง พยุงนางให้ลุกขึ้น ไข้ก็ออกจากนาง และนางก็ปรนนิบัติพวกเขา
32เมื่อเวลาเย็นมาถึง หลังดวงอาทิตย์ตกแล้ว ผู้คนก็พาผู้ป่วยและผู้ถูกผีเข้าสิงทุกคนมาหาพระองค์
33และคนทั้งเมืองมาชุมนุมกันที่ประตูบ้าน
34พระองค์ทรงรักษาคนมากมายที่ป่วยด้วยโรคต่างๆ และทรงขับผีจำนวนมากออก แต่ไม่ทรงยอมให้พวกผีพูด เพราะมันรู้จักพระองค์
35ในเวลาเช้าตรู่ขณะที่ยังมืดอยู่มาก พระองค์ทรงลุกขึ้น เสด็จออกไปยังที่เปลี่ยวแห่งหนึ่งและทรงอธิษฐานที่นั่น
36ซีโมนและคนที่อยู่กับเขาออกตามหาพระองค์
37เมื่อพบแล้วจึงทูลพระองค์ว่า “ทุกคนกำลังตามหาพระองค์อยู่”
38พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “เราไปที่อื่นกันเถิด คือไปตามเมืองเล็กใกล้เคียง เพื่อเราจะได้ประกาศที่นั่นด้วย เพราะเหตุนี้เราจึงออกมา”
39พระองค์เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงประกาศในธรรมศาลาของพวกเขาและทรงขับผีออก
40มีคนโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าอ้อนวอนทูลพระองค์ว่า “ถ้าพระองค์ทรงเต็มพระทัย พระองค์ก็ทรงสามารถทำให้ข้าพระองค์หายสะอาดได้”
41พระองค์ทรงโกรธ ทรงเหยียดพระหัตถ์สัมผัสชายคนนั้น และตรัสแก่เขาว่า “เราเต็มใจ จงสะอาดเถิด”
42ทันใดนั้น โรคเรื้อนก็หายไปจากเขา และเขาก็สะอาด
43พระองค์ทรงกำชับเขาอย่างเข้มงวด แล้วทรงให้เขาออกไปทันที
44ตรัสกับเขาว่า “จงระวัง อย่าบอกอะไรแก่ใครเลย แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการชำระของท่านตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
45แต่ชายคนนั้นออกไปเริ่มประกาศและเผยแพร่เรื่องนี้อย่างกว้างขวาง จนพระเยซูไม่อาจเสด็จเข้าเมืองอย่างเปิดเผยได้อีกต่อไป แต่ทรงอยู่ตามที่เปลี่ยวข้างนอก ถึงกระนั้นผู้คนก็ยังมาหาพระองค์จากทุกทิศ
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.