บทที่ 2Chapter 2
พระเยซูทรงรักษาคนง่อยJesus Heals a Paralytic
1เมื่อพระเยซูเสด็จกลับเข้าเมืองคาเปอรนาอุมอีกครั้งหลังจากผ่านไปไม่กี่วัน ก็มีคนได้ยินว่าพระองค์ทรงอยู่ที่บ้าน 2ผู้คนจำนวนมากมาชุมนุมกันจนไม่มีที่ว่าง แม้แต่บริเวณหน้าประตูก็ไม่มี และพระองค์ทรงประกาศพระวจนะแก่พวกเขา
3มีคนนำชายเป็นอัมพาตคนหนึ่งมาหาพระองค์ โดยมีสี่คนหามมา 4เมื่อไม่อาจเข้าไปหาพระองค์ได้เพราะฝูงชน พวกเขาก็รื้อหลังคาตรงที่พระองค์ประทับอยู่ และเมื่อขุดเป็นช่องแล้ว ก็หย่อนแคร่ที่ชายเป็นอัมพาตนอนอยู่ลงมา
5เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์ก็ตรัสกับชายเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
6มีธรรมาจารย์บางคนนั่งอยู่ที่นั่นและคิดในใจของตนว่า 7“ทำไมคนนี้พูดอย่างนี้? เขาหมิ่นประมาทพระเจ้า! ใครจะยกบาปได้เล่า นอกจากพระเจ้าองค์เดียว?”
8ทันใดนั้น พระเยซูทรงหยั่งรู้ในพระวิญญาณของพระองค์ว่าพวกเขากำลังคิดอย่างนั้นอยู่ในตัว จึงตรัสกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกท่านจึงคิดสิ่งเหล่านี้ในใจของพวกท่าน?” 9“สิ่งไหนง่ายกว่ากัน ระหว่างการพูดกับชายเป็นอัมพาตว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ กับการพูดว่า ‘จงลุกขึ้น ยกแคร่ของเจ้า และเดินไป’?” 10“แต่เพื่อให้พวกท่านรู้ว่าบุตรมนุษย์ทรงมีสิทธิอำนาจในโลกที่จะยกบาปได้” — แล้วพระองค์ตรัสกับชายเป็นอัมพาตว่า 11“เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้น จงยกแคร่ของเจ้า และจงกลับบ้านไป”
12เขาก็ลุกขึ้น ทันใดนั้นก็ยกแคร่เดินออกไปต่อหน้าทุกคน จนทุกคนตะลึง และสรรเสริญพระเจ้า กล่าวว่า “พวกเราไม่เคยเห็นสิ่งเช่นนี้เลย”
พระเยซูทรงเรียกเลวีJesus Calls Levi
13พระองค์เสด็จออกไปที่ชายทะเลอีกครั้ง ฝูงชนทั้งหมดพากันมาหาพระองค์ และพระองค์ทรงสอนพวกเขา
14ขณะที่ทรงดำเนินไป พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเลวีบุตรอัลเฟอัสนั่งอยู่ที่ด่านภาษี จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” เลวีจึงลุกขึ้นและตามพระองค์ไป
15ขณะที่พระองค์ทรงเอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านของเลวี คนเก็บภาษีและคนบาปหลายคนก็ร่วมโต๊ะกับพระเยซูและบรรดาสาวกของพระองค์ เพราะมีหลายคนที่ติดตามพระองค์ 16เมื่อพวกธรรมาจารย์ฝ่ายฟาริสีเห็นว่าพระองค์ทรงกินอาหารร่วมกับคนบาปและคนเก็บภาษี ก็พูดกับสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมเขาจึงกินร่วมกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
17พระเยซูทรงได้ยินจึงตรัสกับพวกเขาว่า “คนที่สุขสบายดีไม่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต่างหากที่ต้องการ เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาป”
คำถามเรื่องการอดอาหารQuestions about Fasting
18ขณะนั้นพวกสาวกของยอห์นและพวกฟาริสีกำลังอดอาหารอยู่ จึงมีคนมาทูลถามพระองค์ว่า “เหตุใดสาวกของยอห์นและสาวกของพวกฟาริสีจึงอดอาหาร แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
19พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะอดอาหารได้หรือ ในขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา? ตราบที่เจ้าบ่าวอยู่กับพวกเขา พวกเขาย่อมอดอาหารไม่ได้” 20แต่จะมีวันหนึ่งที่เจ้าบ่าวจะถูกพรากไปจากพวกเขา และในวันนั้นพวกเขาจึงจะอดอาหาร
ผ้าปะและถุงหนังเหล้าองุ่นThe Patches and the Wineskins
21ไม่มีใครเอาผ้าดิบมาเย็บปะเสื้อเก่า ถ้าทำเช่นนั้น ผ้าใหม่ก็จะดึงผ้าเก่าให้ขาด รอยขาดก็จะยิ่งแย่ลง 22ไม่มีใครเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้น เหล้าองุ่นจะทำให้ถุงหนังฉีกขาด ทั้งเหล้าองุ่นและถุงหนังก็จะเสียไปด้วยกัน แต่เหล้าองุ่นใหม่ต้องเทในถุงหนังใหม่
เจ้าเหนือวันสะบาโตThe Lord of the Sabbath
23ในวันสะบาโตหนึ่ง ขณะที่พระองค์เสด็จผ่านท้องทุ่งนา บรรดาสาวกของพระองค์ก็เริ่มเดินพลางเด็ดรวงข้าวไปพลาง 24พวกฟาริสีจึงกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ ทำไมพวกเขาจึงทำสิ่งที่ผิดกฎในวันสะบาโต?”
25พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านไม่เคยอ่านหรือว่าดาวิดทำอะไร เมื่อเขาและคนที่อยู่กับเขาขัดสนและหิวโหย?” 26เขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้าในสมัยที่อาบียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต และกินขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งไม่อนุญาตให้ใครกิน นอกจากปุโรหิตเท่านั้น ทั้งยังเอาให้คนที่อยู่กับเขากินด้วย
27พระองค์ตรัสต่อไปว่า “วันสะบาโตถูกสร้างขึ้นเพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์ถูกสร้างขึ้นเพื่อวันสะบาโต” 28เพราะฉะนั้น บุตรมนุษย์จึงทรงเป็นเจ้าเหนือวันสะบาโตด้วย
พระเยซูทรงรักษาคนง่อยJesus Heals a Paralytic
1เมื่อพระเยซูเสด็จกลับเข้าเมืองคาเปอรนาอุมอีกครั้งหลังจากผ่านไปไม่กี่วัน ก็มีคนได้ยินว่าพระองค์ทรงอยู่ที่บ้าน
2ผู้คนจำนวนมากมาชุมนุมกันจนไม่มีที่ว่าง แม้แต่บริเวณหน้าประตูก็ไม่มี และพระองค์ทรงประกาศพระวจนะแก่พวกเขา
3มีคนนำชายเป็นอัมพาตคนหนึ่งมาหาพระองค์ โดยมีสี่คนหามมา
4เมื่อไม่อาจเข้าไปหาพระองค์ได้เพราะฝูงชน พวกเขาก็รื้อหลังคาตรงที่พระองค์ประทับอยู่ และเมื่อขุดเป็นช่องแล้ว ก็หย่อนแคร่ที่ชายเป็นอัมพาตนอนอยู่ลงมา
5เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์ก็ตรัสกับชายเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
6มีธรรมาจารย์บางคนนั่งอยู่ที่นั่นและคิดในใจของตนว่า
7“ทำไมคนนี้พูดอย่างนี้? เขาหมิ่นประมาทพระเจ้า! ใครจะยกบาปได้เล่า นอกจากพระเจ้าองค์เดียว?”
8ทันใดนั้น พระเยซูทรงหยั่งรู้ในพระวิญญาณของพระองค์ว่าพวกเขากำลังคิดอย่างนั้นอยู่ในตัว จึงตรัสกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกท่านจึงคิดสิ่งเหล่านี้ในใจของพวกท่าน?”
9“สิ่งไหนง่ายกว่ากัน ระหว่างการพูดกับชายเป็นอัมพาตว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ กับการพูดว่า ‘จงลุกขึ้น ยกแคร่ของเจ้า และเดินไป’?”
10“แต่เพื่อให้พวกท่านรู้ว่าบุตรมนุษย์ทรงมีสิทธิอำนาจในโลกที่จะยกบาปได้” — แล้วพระองค์ตรัสกับชายเป็นอัมพาตว่า
11“เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้น จงยกแคร่ของเจ้า และจงกลับบ้านไป”
12เขาก็ลุกขึ้น ทันใดนั้นก็ยกแคร่เดินออกไปต่อหน้าทุกคน จนทุกคนตะลึง และสรรเสริญพระเจ้า กล่าวว่า “พวกเราไม่เคยเห็นสิ่งเช่นนี้เลย”
พระเยซูทรงเรียกเลวีJesus Calls Levi
13พระองค์เสด็จออกไปที่ชายทะเลอีกครั้ง ฝูงชนทั้งหมดพากันมาหาพระองค์ และพระองค์ทรงสอนพวกเขา
14ขณะที่ทรงดำเนินไป พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเลวีบุตรอัลเฟอัสนั่งอยู่ที่ด่านภาษี จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” เลวีจึงลุกขึ้นและตามพระองค์ไป
15ขณะที่พระองค์ทรงเอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านของเลวี คนเก็บภาษีและคนบาปหลายคนก็ร่วมโต๊ะกับพระเยซูและบรรดาสาวกของพระองค์ เพราะมีหลายคนที่ติดตามพระองค์
16เมื่อพวกธรรมาจารย์ฝ่ายฟาริสีเห็นว่าพระองค์ทรงกินอาหารร่วมกับคนบาปและคนเก็บภาษี ก็พูดกับสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมเขาจึงกินร่วมกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
17พระเยซูทรงได้ยินจึงตรัสกับพวกเขาว่า “คนที่สุขสบายดีไม่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต่างหากที่ต้องการ เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาป”
คำถามเรื่องการอดอาหารQuestions about Fasting
18ขณะนั้นพวกสาวกของยอห์นและพวกฟาริสีกำลังอดอาหารอยู่ จึงมีคนมาทูลถามพระองค์ว่า “เหตุใดสาวกของยอห์นและสาวกของพวกฟาริสีจึงอดอาหาร แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
19พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะอดอาหารได้หรือ ในขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา? ตราบที่เจ้าบ่าวอยู่กับพวกเขา พวกเขาย่อมอดอาหารไม่ได้”
20แต่จะมีวันหนึ่งที่เจ้าบ่าวจะถูกพรากไปจากพวกเขา และในวันนั้นพวกเขาจึงจะอดอาหาร
ผ้าปะและถุงหนังเหล้าองุ่นThe Patches and the Wineskins
21ไม่มีใครเอาผ้าดิบมาเย็บปะเสื้อเก่า ถ้าทำเช่นนั้น ผ้าใหม่ก็จะดึงผ้าเก่าให้ขาด รอยขาดก็จะยิ่งแย่ลง
22ไม่มีใครเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้น เหล้าองุ่นจะทำให้ถุงหนังฉีกขาด ทั้งเหล้าองุ่นและถุงหนังก็จะเสียไปด้วยกัน แต่เหล้าองุ่นใหม่ต้องเทในถุงหนังใหม่
เจ้าเหนือวันสะบาโตThe Lord of the Sabbath
23ในวันสะบาโตหนึ่ง ขณะที่พระองค์เสด็จผ่านท้องทุ่งนา บรรดาสาวกของพระองค์ก็เริ่มเดินพลางเด็ดรวงข้าวไปพลาง
24พวกฟาริสีจึงกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ ทำไมพวกเขาจึงทำสิ่งที่ผิดกฎในวันสะบาโต?”
25พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านไม่เคยอ่านหรือว่าดาวิดทำอะไร เมื่อเขาและคนที่อยู่กับเขาขัดสนและหิวโหย?”
26เขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้าในสมัยที่อาบียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต และกินขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งไม่อนุญาตให้ใครกิน นอกจากปุโรหิตเท่านั้น ทั้งยังเอาให้คนที่อยู่กับเขากินด้วย
27พระองค์ตรัสต่อไปว่า “วันสะบาโตถูกสร้างขึ้นเพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์ถูกสร้างขึ้นเพื่อวันสะบาโต”
28เพราะฉะนั้น บุตรมนุษย์จึงทรงเป็นเจ้าเหนือวันสะบาโตด้วย
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.