บทที่ 3
1วิบัติแก่เมืองที่นองเลือด เมืองที่เต็มไปด้วยการมุสาและการปล้นชิง ซึ่งไม่เคยปราศจากเหยื่อเลย
2ฟังเสียงแส้ ฟังเสียงล้อรถดังกระหึ่ม ม้าควบห้อตะบึง และรถม้าศึกโลดแล่น
3พลม้าพุ่งเข้าโจมตี ดาบวาววับและหอกแวววาว มีคนถูกฆ่ามากมาย ซากศพกองสุมเป็นพะเนิน ศพไม่มีที่สิ้นสุด ผู้คนสะดุดล้มทับซากศพ
4ทั้งนี้เป็นเพราะการเล่นชู้อันมากมายของหญิงโสเภณีผู้มีเสน่ห์งดงาม เจ้าแม่แห่งวิทยาคม ผู้ล่อลวงประชาชาติด้วยการเล่นชู้ของนาง และล่อลวงชนชาติทั้งหลายด้วยวิทยาคมของนาง
5องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสว่า ดูเถิด เราเป็นปฏิปักษ์กับเจ้า เราจะถลกกระโปรงของเจ้าขึ้นปกหน้าของเจ้า เราจะให้ประชาชาติเห็นความเปลือยเปล่าของเจ้า และให้อาณาจักรทั้งหลายเห็นความอับอายของเจ้า
6เราจะโยนของโสโครกใส่เจ้า และทำให้เจ้าเป็นที่น่ารังเกียจ เราจะทำให้เจ้าเป็นที่ประจาน
7และต่อมา ทุกคนที่เห็นเจ้าจะหนีไปจากเจ้า และกล่าวว่า ‘นีนะเวห์ถูกทำลายล้างเสียแล้ว ใครจะโศกเศร้าให้นางเล่า’ เราจะหาผู้ปลอบโยนเจ้าได้จากที่ไหน
8เจ้าดีกว่าเมืองโนอามอนหรือ คือเมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไนล์ มีน้ำล้อมรอบ มีทะเลเป็นเชิงเทิน และน้ำเป็นกำแพง
9คูชและอียิปต์เป็นกำลังของนางอย่างไม่มีขีดจำกัด พูตและลิเบียก็เป็นพันธมิตรของนาง
10ถึงกระนั้น นางก็ยังถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย ลูกเล็กเด็กแดงของนางถูกฟาดให้แหลกที่หัวถนนทุกสาย เขาจับสลากแบ่งกันเอาบรรดาคนใหญ่คนโตของนาง และคนสำคัญทั้งหมดของนางก็ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน
11เจ้าเองก็จะเมามาย เจ้าจะหลบซ่อนตัว เจ้าจะแสวงหาที่ลี้ภัยจากศัตรู
12ป้อมปราการทั้งสิ้นของเจ้าเป็นเหมือนต้นมะเดื่อที่มีผลสุกรุ่นแรก เมื่อถูกเขย่า มันก็ร่วงหล่นลงในปากของผู้ที่จะกิน
13ดูเถิด กองทหารในเจ้าก็เป็นเหมือนผู้หญิง ประตูเมืองแห่งแผ่นดินของเจ้าก็เปิดอ้ารับศัตรูของเจ้า ไฟก็เผาผลาญดาลประตูของเจ้าเสีย
14จงตักน้ำไว้สำหรับการถูกล้อม จงเสริมป้อมปราการของเจ้าให้แข็งแกร่ง จงลงไปย่ำดินเหนียวและเหยียบปูนสอ จงซ่อมเตาเผาอิฐให้ดี
15ถึงกระนั้น ไฟจะเผาผลาญเจ้าที่นั่น ดาบจะตัดเจ้าออกเสีย มันจะกินเจ้าเหมือนตั๊กแตนวัยกระโดดกินพืช ถึงแม้เจ้าจะทวีจำนวนขึ้นมากเหมือนตั๊กแตนวัยกระโดด ทวีจำนวนขึ้นมากเหมือนฝูงตั๊กแตน
16เจ้าได้ทวีจำนวนพ่อค้าของเจ้าให้มากยิ่งกว่าดวงดาวในท้องฟ้า แต่ตั๊กแตนวัยกระโดดก็ลอกคราบแล้วบินหนีไป
17เหล่าทหารยามของเจ้าเป็นเหมือนตั๊กแตน และเหล่าขุนนางของเจ้าก็เหมือนฝูงตั๊กแตนที่จับกลุ่มอยู่บนกำแพงในวันที่อากาศหนาวเย็น แต่เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พวกมันก็บินหนีไป และไม่มีใครรู้ว่าพวกมันไปอยู่ที่ไหน
18กษัตริย์แห่งอัสซีเรียเอ๋ย เหล่าผู้เลี้ยงแกะของเจ้าหลับใหล บรรดาขุนนางของเจ้าก็นอนพักผ่อน ประชากรของเจ้าก็กระจัดกระจายอยู่ตามภูเขา โดยไม่มีใครรวบรวมพวกเขาได้
19ไม่มีสิ่งใดบรรเทาบาดแผลของเจ้าได้ บาดแผลของเจ้าสาหัสนัก ทุกคนที่ได้ยินข่าวเรื่องเจ้าก็ตบมือเยาะเย้ยเจ้า เพราะมีใครบ้างที่ไม่เคยได้รับความโหดร้ายอันไม่รู้จบของเจ้า
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.