กันดารวิถี 12

1มิเรียมและอาโรนวิจารณ์โมเสสเนื่องด้วยหญิงคนคูชที่เขาแต่งงาน เพราะเขาได้รับหญิงคูชเป็นภรรยา 2พวกเขากล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสผ่านโมเสสคนเดียวเท่านั้นหรือ พระองค์ไม่ได้ตรัสผ่านพวกเราด้วยหรือ” และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับ 3บัดนี้ โมเสสเป็นชายที่ถ่อมตนอย่างยิ่ง มากกว่ามนุษย์ทุกคนบนพื้นโลก 4และในทันใดนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสส อาโรน และมิเรียมว่า “พวกเจ้าทั้งสามจงออกมาที่เต็นท์นัดพบ” และทั้งสามก็ออกมา 5และองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จลงในเสาเมฆ ทรงยืนที่ทางเข้าเต็นท์ และทรงเรียกอาโรนและมิเรียม และทั้งสองก็ออกมา 6พระองค์ตรัสว่า “จงฟังคำของเราเถิด ถ้ามีผู้พยากรณ์ในพวกเจ้า เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า จะสำแดงตนแก่เขาในนิมิต เราจะพูดกับเขาในความฝัน 7แต่ผู้รับใช้ของเรา คือโมเสส ไม่เป็นเช่นนั้น เขาเป็นผู้สัตย์ซื่อในทั้งหมดของพงศ์พันธุ์ของเรา 8เราพูดกับเขาแบบปากต่อปาก ชัดเจน และไม่ใช่ในปริศนา และเขาเห็นรูปขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมพวกเจ้าจึงไม่เกรงกลัวที่จะพูดต่อต้านผู้รับใช้ของเรา คือโมเสส?” 9พระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พลุ่งขึ้นต่อพวกเขา และพระองค์เสด็จไป 10เมื่อเมฆลอยขึ้นจากเหนือเต็นท์ ก็ดูเถิด มิเรียมเป็นโรคผิวหนัง ขาวเหมือนหิมะ อาโรนหันมาดูมิเรียมและก็ดูเถิด เธอเป็นโรคผิวหนัง 11อาโรนกล่าวกับโมเสสว่า “นายข้าพเจ้า ขออย่าทรงให้บาปนี้ตกบนพวกเรา ที่พวกเราได้กระทำอย่างโง่เขลาและที่พวกเราได้ทำบาป 12ขออย่าให้เธอเป็นเหมือนเด็กที่ตายแล้วเมื่อออกจากครรภ์มารดา ที่เนื้อหนังครึ่งหนึ่งถูกย่อยสลายไป” 13และโมเสสร้องต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงโปรดรักษานางเถิด!” 14องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบโมเสสว่า “ถ้าบิดาของนางถ่มน้ำลายใส่หน้าของนาง นางจะไม่ต้องอับอายเจ็ดวันหรือ จงให้นางอยู่นอกค่ายเจ็ดวัน หลังจากนั้นจึงนำนางกลับเข้ามา” 15ดังนั้น มิเรียมจึงถูกขังอยู่นอกค่ายเจ็ดวัน และประชาชนก็ไม่ออกเดินทาง จนกว่ามิเรียมจะถูกนำกลับเข้ามาอีก 16หลังจากนั้น ประชาชนก็ออกเดินทางจากฮาเซโรท และตั้งค่ายในถิ่นทุรกันดารปาราน

บทที่ 12