บทที่ 13
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า
2“จงส่งคนออกไปสอดแนมแผ่นดินคานาอันสำหรับเจ้า ซึ่งเราจะมอบให้แก่ชนอิสราเอล จากแต่ละเผ่าของบรรพบุรุษของพวกเขา จงส่งชายหนึ่งคน คนต่อคน ทุกคนเป็นผู้นำในเผ่าของพวกเขา”
3ดังนั้น โมเสสได้ส่งพวกเขาออกไปจากถิ่นทุรกันดารปาราน ตามพระบัญชาขององค์พระผู้เป็นเจ้า ชายทุกคนเป็นหัวหน้าของชนอิสราเอล
4และเหล่านี้คือชื่อของพวกเขา จากเผ่ารูเบน ชัมมัวบุตรของศักเคอร์
5จากเผ่าสิเมโอน ชาฟัทบุตรของโฮรี
6จากเผ่ายูดาห์ คาเลบบุตรของเยฟุนเนห์
7จากเผ่าอิสสาคาร์ อิกาลบุตรของโยเซฟ
8จากเผ่าเอฟราอิม โฮเชยาบุตรของนูน
9จากเผ่าเบนยามิน พัลทีบุตรของราฟู
10จากเผ่าเศบูลุน กัดดีเอลบุตรของโสที
11จากเผ่าโยเซฟ คือจากเผ่ามนัสเสห์ กัดดีบุตรของซูซี
12จากเผ่าดาน อัมมีเอลบุตรของเกมัลลี
13จากเผ่าอาเชอร์ เซธูร์บุตรของมีคาเอล
14จากเผ่านัฟทาลี นาห์บีบุตรของวอฟซี
15และจากเผ่ากาด เกอูเอลบุตรของมาคี
16เหล่านี้คือชื่อของชายที่โมเสสส่งไปสอดแนมแผ่นดิน และโมเสสได้เปลี่ยนชื่อโฮเชยาบุตรของนูนเป็น โยชูวา
17เมื่อโมเสสส่งพวกเขาไปสอดแนมแผ่นดินคานาอัน เขากล่าวกับพวกเขาว่า “จงขึ้นไปทางเนเกบและขึ้นไปยังแถบเทือกเขา
18และจงดูว่าแผ่นดินเป็นอย่างไร และประชาชนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น เข้มแข็งหรืออ่อนแอ น้อยหรือมาก
19และแผ่นดินที่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไร ดีหรือเลว และเมืองที่เขาอาศัยอยู่นั้นเป็นค่ายเปิดหรือเป็นป้อมที่มีการป้องกัน
20และแผ่นดินอุดมสมบูรณ์หรือยากจน มีต้นไม้ในนั้นหรือไม่ จงกล้าหาญและนำผลของแผ่นดินกลับมา” (เป็นฤดูที่ผลองุ่นแรกสุก)
21พวกเขาก็ขึ้นไปและสอดแนมแผ่นดินจากถิ่นทุรกันดารศินจนถึงเรโหบ ทางเลโบ-ฮามัท
22พวกเขาขึ้นไปทางเนเกบและมาถึงเฮโบรน ที่อาฮีมาน เชชัย และทัลมัย เชื้อสายของอานาคอาศัยอยู่ เฮโบรนถูกสร้างก่อนโซอันของอียิปต์เจ็ดปี
23เมื่อพวกเขามาถึงหุบเขาเอชโคล พวกเขาตัดกิ่งที่มีพวงองุ่นพวงเดียวจากที่นั่น และหามด้วยคานหามระหว่างชายสองคน และยังเอาทับทิมและมะเดื่อมาด้วย
24จึงเรียกชื่อสถานที่นั้นว่าหุบเขาเอชโคล เนื่องด้วยพวงองุ่นที่ชนอิสราเอลตัดจากที่นั่น
25หลังจากสี่สิบวัน พวกเขากลับจากการสอดแนมแผ่นดิน
26และพวกเขาก็เดินไปและมาถึงโมเสส อาโรน และชุมชนทั้งหมดของชนอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารปารานที่คาเดช และพวกเขานำรายงานมาให้พวกเขาและชุมชนทั้งหมด และให้พวกเขาดูผลของแผ่นดิน
27และพวกเขารายงานแก่เขาว่า “พวกเราได้เข้าไปยังแผ่นดินที่ท่านส่งพวกเราไป และมันไหลด้วยน้ำนมและน้ำผึ้งจริง ๆ และนี่คือผลของมัน!
28อย่างไรก็ดี ประชาชนที่อาศัยในแผ่นดินนั้นเข้มแข็ง และเมืองทั้งหลายมีป้อมปราการใหญ่โตมาก พวกเรายังเห็นเชื้อสายของอานาคที่นั่นด้วย
29ชาวอามาเลขอาศัยอยู่ในแผ่นดินเนเกบ ชาวฮิตไทต์ ชาวเยบุส และชาวอาโมไรต์อาศัยอยู่ในแถบเทือกเขา และชาวคานาอันอาศัยอยู่ตามทะเลและริมแม่น้ำจอร์แดน”
30แล้วคาเลบทำให้ประชาชนเงียบลงต่อหน้าโมเสส และกล่าวว่า “พวกเราต้องขึ้นไปและยึดครองแผ่นดิน เพราะพวกเราจะสามารถพิชิตได้แน่นอน!”
31แต่ชายที่ขึ้นไปกับเขาตอบว่า “พวกเราไม่สามารถขึ้นไปสู้ประชาชนนั้นได้ เพราะเขาเข้มแข็งกว่าพวกเรา!”
32ดังนั้น พวกเขาให้รายงานที่เลวร้ายเกี่ยวกับแผ่นดินที่พวกเขาสอดแนมไปยังชนอิสราเอลว่า “แผ่นดินที่พวกเราข้ามไปเพื่อสอดแนมนั้นเป็นแผ่นดินที่กลืนกินผู้อาศัยในแผ่นดินนั้น และประชาชนทั้งหมดที่พวกเราเห็นที่นั่นใหญ่โต
33และพวกเราเห็นพวกเนฟิลิมที่นั่น คือเชื้อสายของอานาคที่มาจากเนฟิลิม! พวกเราดูเหมือนตั๊กแตนในสายตาของตนเอง และเราคงดูเหมือนเช่นนั้นในสายตาของพวกเขา!”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.