บทที่ 5
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า
2“จงสั่งชนอิสราเอลให้ส่งทุกคนที่เป็นโรคผิวหนัง ทุกคนที่มีน้ำหลั่ง และทุกคนที่เป็นมลทินเพราะแตะศพ ออกไปนอกค่าย
3ทั้งชายและหญิง พวกเจ้าจงส่งพวกเขาออกไป จงส่งพวกเขาออกไปนอกค่าย เพื่อพวกเขาจะไม่ทำให้ค่ายของพวกเขาเป็นมลทิน เพราะเราพำนักอยู่ในท่ามกลางพวกเขา”
4ดังนั้น ชนอิสราเอลก็กระทำเช่นนั้น และส่งพวกเขาออกไปนอกค่าย ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่โมเสส ชนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น
5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า
6“จงบอกชนอิสราเอลว่า เมื่อชายหรือหญิงคนใดกระทำบาปอย่างใดอย่างหนึ่งที่คนทำต่อกัน เป็นการทุจริตต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นมีความผิด
7และพวกเขาจะสารภาพบาปที่พวกเขาได้ทำ และเขาจะคืนค่าเสียหายเต็มจำนวน และเพิ่มอีกหนึ่งในห้า และให้แก่ผู้ที่ตนทำผิดต่อ
8แต่ถ้าคนนั้นไม่มีญาติสนิทที่จะรับค่าเสียหายคืน ค่าเสียหายที่คืนนั้นเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า ให้แก่ปุโรหิต นอกเหนือจากแกะตัวผู้ที่ใช้เป็นเครื่องลบมลทินซึ่งใช้ลบมลทินบาปสำหรับเขา
9และของถวายบริสุทธิ์ทุกอย่างของชนอิสราเอลที่นำมาให้แก่ปุโรหิต จะเป็นของปุโรหิต
10และของถวายบริสุทธิ์ของชายแต่ละคนจะเป็นของเขาเอง แต่สิ่งที่ชายผู้ใดให้แก่ปุโรหิตจะเป็นของปุโรหิต”
11องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า
12“จงพูดกับชนอิสราเอลและกล่าวแก่พวกเขาว่า ถ้าภรรยาของชายผู้ใดหลงเตลิดและประพฤติทุจริตต่อสามี
13โดยมีชายอื่นนอนกับเธอ และเรื่องนั้นถูกซ่อนไม่ให้สามีของเธอเห็น และเธอซ่อนไว้ และเธอเป็นมลทิน และไม่มีพยานต่อเธอ และเธอไม่ถูกจับได้
14และจิตใจหึงหวงมาสู่สามี และเขาหึงภรรยาของเขา ในขณะที่เธอเป็นมลทินจริง — หรือจิตใจหึงหวงมาสู่เขา และเขาหึงภรรยาของเขา ในขณะที่เธอไม่เป็นมลทิน
15ชายนั้นจะนำภรรยาของเขามาหาปุโรหิต และนำเครื่องบูชาของเธอมา คือแป้งข้าวบาร์เลย์หนึ่งในสิบของเอฟาห์ เขาจะไม่เทน้ำมันลงบนแป้งและจะไม่ใส่เครื่องหอมลงบนแป้ง เพราะเป็นเครื่องบูชาธัญพืชแห่งความหึงหวง เป็นเครื่องบูชาแห่งการระลึก ระลึกถึงความผิด
16ปุโรหิตจะนำภรรยาคนนั้นเข้ามา และให้เธอยืนต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า
17และปุโรหิตจะหยิบน้ำบริสุทธิ์ในภาชนะดินเผา และจะหยิบฝุ่นจากพื้นพลับพลามาใส่ในน้ำ
18และเมื่อปุโรหิตให้ภรรยานั้นยืนต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะปล่อยผมของหญิงนั้นลง และวางในมือของเธอ ซึ่งเครื่องบูชาธัญพืชแห่งการระลึก คือเครื่องบูชาธัญพืชแห่งความหึงหวง และในมือของปุโรหิตจะมีน้ำขมที่นำคำสาปแช่ง
19และปุโรหิตจะให้เธอสาบาน และจะกล่าวแก่หญิงนั้นว่า ‘ถ้าไม่มีชายอื่นนอนกับเจ้า และเจ้าไม่ได้หลงเตลิดสู่ความเป็นมลทินภายใต้สามีของเจ้า ขอให้เจ้าพ้นจากน้ำขมที่นำคำสาปแช่งเหล่านี้
20แต่ถ้าเจ้าได้หลงเตลิดภายใต้สามีของเจ้า และถ้าเจ้าเป็นมลทิน และชายอื่นนอกจากสามีของเจ้าได้นอนกับเจ้า’ —
21และปุโรหิตจะให้หญิงนั้นสาบานโดยคำสาบานแห่งคำสาปแช่ง และปุโรหิตจะกล่าวแก่หญิงนั้นว่า ‘ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้เจ้าเป็นคำสาปและคำสาบานท่ามกลางประชากรของเจ้า โดยทรงทำให้สะโพกของเจ้าเหี่ยวลีบและท้องของเจ้าบวม
22ขอให้น้ำที่นำคำสาปแช่งเหล่านี้เข้าไปในท้องของเจ้า เพื่อทำให้ท้องบวมและสะโพกเหี่ยวลีบ’ และหญิงนั้นจะกล่าวว่า ‘อาเมน อาเมน’
23และปุโรหิตจะเขียนคำสาปแช่งเหล่านี้บนหนังสือ และล้างคำเหล่านั้นลงในน้ำขม
24และเขาจะให้หญิงนั้นดื่มน้ำขมที่นำคำสาปแช่ง และน้ำที่นำคำสาปแช่งจะเข้าไปในเธอจนถึงความเจ็บปวดอย่างขม
25ปุโรหิตจะรับเครื่องบูชาธัญพืชแห่งความหึงหวงจากมือของหญิงนั้น และโบกเครื่องบูชาธัญพืชนั้นต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และนำมาที่แท่นบูชา
26และปุโรหิตจะหยิบจากเครื่องบูชาธัญพืชหนึ่งกำมือเป็นส่วนระลึก และเผาบนแท่นบูชา หลังจากนั้นเขาจะให้หญิงนั้นดื่มน้ำ
27เมื่อเขาให้หญิงนั้นดื่มน้ำ ถ้าเธอเป็นมลทินและกระทำการทุจริตต่อสามีของเธอ น้ำที่นำคำสาปแช่งจะเข้าไปในเธอจนถึงความเจ็บปวดอย่างขม ท้องของเธอจะบวม สะโพกของเธอจะเหี่ยวลีบ และหญิงนั้นจะเป็นคำสาปท่ามกลางประชากรของเธอ
28แต่ถ้าหญิงนั้นไม่เป็นมลทินและเธอบริสุทธิ์ เธอจะไม่เป็นไรและจะมีบุตรได้
29นี่คือธรรมบัญญัติแห่งความหึงหวง เมื่อภรรยาหลงเตลิดภายใต้สามีของเธอและเป็นมลทิน
30หรือเมื่อจิตใจหึงหวงมาสู่สามี และเขาหึงภรรยาของเขา เขาจะให้ภรรยานั้นยืนต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และปุโรหิตจะปฏิบัติต่อเธอตามธรรมบัญญัตินี้ทั้งหมด
31สามีจะพ้นจากความผิด แต่ผู้หญิงคนนั้นจะแบกความผิดของตนเอง”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.