เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 11

1ตราชั่งที่ไม่ซื่อตรงเป็นที่น่ารังเกียจต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ตุ้มน้ำหนักที่เที่ยงตรงเป็นที่ทรงโปรดปรานของพระองค์ 2เมื่อความหยิ่งยโสมา ความอัปยศก็ตามมา แต่ปัญญาอยู่กับคนที่ถ่อมตน 3ความซื่อสัตย์ของคนเที่ยงธรรมนำทางพวกเขา แต่ความคดโกงของคนทรยศทำลายพวกเขา 4ทรัพย์สมบัติไร้ค่าในวันแห่งพระพิโรธ แต่ความชอบธรรมช่วยกู้ให้พ้นจากความตาย 5ความชอบธรรมของคนไร้ที่ติทำให้ทางของเขาตรง แต่คนชั่วล้มลงด้วยความชั่วของตนเอง 6ความชอบธรรมของคนเที่ยงธรรมช่วยกู้พวกเขา แต่คนทรยศติดกับด้วยตัณหาของตนเอง 7เมื่อคนชั่วตาย ความหวังของเขาก็ดับสูญ และความหวังในกำลังของเขาก็มลายไป 8คนชอบธรรมได้รับการช่วยกู้จากความทุกข์ และคนชั่วเข้าไปแทนที่เขา 9คนอธรรมทำลายเพื่อนบ้านด้วยปากของตน แต่คนชอบธรรมได้รับการช่วยกู้ด้วยความรู้ 10เมื่อคนชอบธรรมเจริญรุ่งเรือง บ้านเมืองก็ชื่นชมยินดี และเมื่อคนชั่วพินาศ ก็มีเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี 11บ้านเมืองเจริญขึ้นด้วยพรของคนเที่ยงธรรม แต่ถูกทำลายลงด้วยปากของคนชั่ว 12ผู้ที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านก็ขาดสามัญสำนึก แต่คนที่มีความเข้าใจก็นิ่งเงียบ 13คนนินทาเปิดเผยความลับ แต่คนที่ไว้ใจได้ก็เก็บความลับไว้ 14เพราะขาดการชี้นำ ชนชาติก็ล่มจม แต่ที่ปรึกษามากก็นำการช่วยกู้มา 15ผู้ที่ค้ำประกันให้คนแปลกหน้าจะต้องเดือดร้อนแน่ แต่ผู้ที่เกลียดการค้ำประกันก็ปลอดภัย 16หญิงที่มีน้ำใจงามย่อมได้รับเกียรติ แต่คนโหดร้ายได้แต่ทรัพย์สมบัติ 17คนที่มีเมตตาก็ทำประโยชน์แก่ตนเอง แต่คนโหดร้ายก็นำความเดือดร้อนมาสู่ตนเอง 18คนชั่วได้ค่าจ้างที่ว่างเปล่า แต่ผู้ที่หว่านความชอบธรรมได้รับบำเหน็จที่แท้จริง 19ความชอบธรรมที่แท้จริงนำไปสู่ชีวิต แต่การมุ่งหาความชั่วนำไปสู่ความตาย 20คนที่มีใจคดโกงเป็นที่น่ารังเกียจต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่คนที่ดำเนินอย่างไร้ที่ติเป็นที่ทรงโปรดปรานของพระองค์ 21จงมั่นใจเถิดว่าคนชั่วจะไม่พ้นโทษ แต่เชื้อสายของคนชอบธรรมจะรอดพ้น 22หญิงงามที่ขาดวิจารณญาณก็เหมือนห่วงทองคำที่จมูกหมู 23ความปรารถนาของคนชอบธรรมนำไปสู่สิ่งดีเท่านั้น แต่ความหวังของคนชั่วนำมาซึ่งพระพิโรธ 24คนหนึ่งให้อย่างใจกว้าง แต่กลับได้เพิ่มมากขึ้น อีกคนหวงสิ่งที่ควรให้ แต่กลับยากจนลง 25จิตใจที่เอื้อเฟื้อจะเจริญรุ่งเรือง และผู้ที่ให้ความสดชื่นแก่ผู้อื่นก็จะได้รับความสดชื่นเช่นกัน 26ผู้คนจะสาปแช่งคนที่กักตุนข้าว แต่พรจะอยู่บนศีรษะของผู้ที่ขายมัน 27ผู้ที่เสาะหาความดีก็พบความโปรดปราน แต่ความชั่วจะมาถึงผู้ที่แสวงหามัน 28ผู้ที่วางใจในทรัพย์สมบัติจะล้มลง แต่คนชอบธรรมจะเจริญงอกงามดุจใบไม้เขียวสด 29ผู้ที่นำความเดือดร้อนมาสู่ครัวเรือนของตนจะได้ลมเป็นมรดก และคนโง่จะเป็นทาสของคนที่มีใจฉลาด 30ผลของคนชอบธรรมเป็นต้นไม้แห่งชีวิต และผู้ที่ชนะดวงวิญญาณก็มีปัญญา 31หากคนชอบธรรมยังได้รับผลตอบแทนบนแผ่นดินโลก คนอธรรมและคนบาปจะยิ่งได้รับมากกว่านั้นสักเท่าใด
← บทที่ 10บทที่ 12 →