เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 17

1อาหารแห้งๆ คำเดียวพร้อมความสงบสุข ก็ดีกว่าบ้านที่เต็มไปด้วยงานเลี้ยงพร้อมการวิวาท 2ทาสที่มีปัญญาจะปกครองเหนือบุตรที่น่าอับอาย และจะได้ส่วนแบ่งมรดกร่วมกับบรรดาพี่น้อง 3เบ้ามีไว้สำหรับเงินและเตาหลอมมีไว้สำหรับทองคำ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้ทดสอบจิตใจ 4คนชั่วฟังริมฝีปากที่ชั่วร้าย คนโกหกเงี่ยหูฟังลิ้นที่ทำลาย 5ผู้ที่เยาะเย้ยคนยากจนก็ดูหมิ่นพระผู้ทรงสร้างเขา ผู้ที่ดีใจในความหายนะของผู้อื่นจะไม่พ้นโทษ 6หลานๆ เป็นมงกุฎของคนชรา และศักดิ์ศรีของบุตรคือบิดาของเขา 7วาจาที่ไพเราะไม่เหมาะกับคนโง่ ริมฝีปากที่มุสายิ่งไม่เหมาะกับผู้ปกครองสักเท่าใด 8สินบนเป็นเหมือนเครื่องรางในสายตาของผู้ให้ ไม่ว่าเขาจะหันไปทางใดก็ประสบความสำเร็จ 9ผู้ที่ปกปิดความผิดก็ส่งเสริมความรัก แต่ผู้ที่รื้อฟื้นเรื่องเก่าก็ทำให้เพื่อนแตกคอกัน 10คำตักเตือนเพียงครั้งเดียวกินใจคนมีวิจารณญาณ ลึกกว่าการเฆี่ยนร้อยทีที่ลงแก่คนโง่ 11คนชั่วมุ่งแต่การกบฏ ทูตที่โหดร้ายจะถูกส่งไปจัดการเขา 12พบหมีที่ถูกพรากลูกยังดีกว่าพบคนโง่ในความโง่เขลาของเขา 13ผู้ใดตอบแทนความดีด้วยความชั่ว ความชั่วจะไม่พรากจากบ้านของเขา 14การเริ่มต้นการวิวาทก็เหมือนการปล่อยน้ำให้ทะลัก ดังนั้นจงเลิกราเสียก่อนที่การทะเลาะจะปะทุ 15การปล่อยคนผิดให้พ้นโทษและการกล่าวโทษคนชอบธรรม ทั้งสองอย่างเป็นที่น่ารังเกียจต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า 16เหตุใดคนโง่จึงมีเงินอยู่ในมือ ทั้งที่ไม่มีใจจะซื้อปัญญา 17เพื่อนรักกันทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก 18คนที่ขาดสามัญสำนึกจับมือทำสัญญาและค้ำประกันให้เพื่อนบ้านของตน 19ผู้ที่รักการล่วงละเมิดก็รักการวิวาท ผู้ที่สร้างประตูบ้านให้สูงก็เชื้อเชิญความพินาศ 20ผู้ที่มีใจคดโกงไม่พบสิ่งดี และผู้ที่มีลิ้นหลอกลวงก็ตกในความเดือดร้อน 21ผู้ที่ให้กำเนิดบุตรโง่ก็มีแต่ความเศร้าโศก บิดาของคนโง่ไม่มีความยินดีเลย 22ใจที่ชื่นบานเป็นยาดี แต่จิตใจที่แตกสลายทำให้กระดูกแห้งเหี่ยว 23คนชั่วรับสินบนอย่างลับๆ เพื่อบิดเบือนวิถีแห่งความยุติธรรม 24ปัญญาอยู่ตรงหน้าคนมีวิจารณญาณ แต่ตาของคนโง่มองเลื่อนลอยไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก 25บุตรที่โง่เขลานำความเศร้าโศกมาสู่บิดา และความขมขื่นมาสู่มารดาผู้ให้กำเนิด 26การลงโทษคนบริสุทธิ์ก็ไม่ดีแน่ และการเฆี่ยนคนมีเกียรติเพราะความซื่อตรงของเขาก็ไม่ดีเช่นกัน 27ผู้มีความรู้ก็ยับยั้งถ้อยคำของตน และผู้มีความเข้าใจก็มีจิตใจสงบเยือกเย็น 28แม้แต่คนโง่ก็ยังถูกนับว่าฉลาดหากนิ่งเงียบ และถูกนับว่ามีวิจารณญาณหากระงับลิ้นของตน
← บทที่ 16บทที่ 18 →