เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 22

1ชื่อเสียงที่ดีเป็นที่น่าปรารถนายิ่งกว่าทรัพย์สมบัติมากมาย และความโปรดปรานก็ดีกว่าเงินและทอง 2ทั้งคนรวยและคนจนมีสิ่งนี้เหมือนกัน คือองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้สร้างพวกเขาทั้งหมด 3คนสุขุมเห็นภัยและหลบเข้าที่กำบัง แต่คนรู้น้อยเดินหน้าต่อไปและรับเคราะห์ 4บำเหน็จของความถ่อมใจและความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า คือความมั่งคั่ง เกียรติ และชีวิต 5หนามและกับดักอยู่บนทางของคนคดโกง ผู้ที่ระวังจิตวิญญาณของตนก็อยู่ห่างไกลจากสิ่งเหล่านั้น 6จงฝึกเด็กในทางที่เขาควรเดินไป และเมื่อเขาแก่ตัวลง เขาก็จะไม่หันเหไปจากทางนั้น 7คนรวยปกครองเหนือคนจน และผู้ที่ขอยืมก็เป็นทาสของผู้ให้ยืม 8ผู้ที่หว่านความอยุติธรรมจะเก็บเกี่ยวความหายนะ และไม้เรียวแห่งความเกรี้ยวกราดของเขาจะถูกทำลาย 9คนใจกว้างจะได้รับพร เพราะเขาแบ่งปันอาหารของตนแก่คนยากจน 10จงขับไล่คนชอบเยาะเย้ยออกไป แล้วความขัดแย้งก็จะหมดไป ทั้งการทะเลาะและการสบประมาทก็จะยุติลง 11ผู้ที่รักใจอันบริสุทธิ์และมีวาจาอ่อนโยน จะได้กษัตริย์เป็นมิตร 12องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้ถ้อยคำของคนทรยศล้มเหลว แต่พระเนตรของพระองค์เฝ้าระวังความรู้ไว้ 13คนเกียจคร้านกล่าวว่า ‘มีสิงโตอยู่ข้างนอก ข้าจะถูกฆ่ากลางถนน’ 14ปากของหญิงคนชู้เป็นเหมือนหลุมลึก ผู้ที่อยู่ใต้พระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะตกลงไปในนั้น 15ความโง่เขลาฝังอยู่ในใจของเด็ก แต่ไม้เรียวแห่งการตีสอนจะขับมันออกไปจากเขา 16ผู้ที่ข่มเหงคนยากจนเพื่อเพิ่มพูนทรัพย์ของตน และผู้ที่ให้ของกำนัลแก่คนรวย ทั้งสองจะยากจนลงอย่างแน่นอน 17จงเงี่ยหูฟังถ้อยคำของคนมีปัญญา และจงตั้งใจรับความรู้ของเรา 18เพราะเป็นการดีที่เจ้าจะเก็บถ้อยคำเหล่านั้นไว้ในใจ และให้มันพร้อมอยู่ที่ริมฝีปากของเจ้าเสมอ 19เพื่อความวางใจของเจ้าจะอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า วันนี้เราจึงสั่งสอนเจ้า ใช่แล้ว เจ้านั่นแหละ 20เราได้เขียนคำสอนสามสิบประการเกี่ยวกับคำปรึกษาและความรู้ให้แก่เจ้าแล้วมิใช่หรือ 21เพื่อสอนเจ้าให้รู้ถ้อยคำที่จริงและเชื่อถือได้ เพื่อเจ้าจะตอบผู้ที่ส่งเจ้ามาได้อย่างถูกต้อง 22อย่าปล้นคนยากจนเพราะเขายากจน และอย่าบดขยี้คนทุกข์ยากที่ประตูเมือง 23เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงสู้คดีแทนพวกเขา และจะทรงปล้นชีวิตของผู้ที่ปล้นพวกเขา 24อย่าคบหากับคนที่มักโกรธ และอย่าสมาคมกับคนใจร้อน 25เกรงว่าเจ้าจะเรียนรู้ทางของเขา และนำบ่วงมาผูกมัดตัวเจ้าเอง 26อย่าเป็นคนที่ให้คำมั่นค้ำประกัน หรือรับประกันหนี้สินของผู้อื่น 27หากเจ้าไม่มีอะไรจะใช้หนี้ เหตุใดจะให้เขายึดที่นอนไปจากใต้ตัวเจ้าเล่า 28อย่าโยกย้ายหลักเขตเก่าแก่ ที่บรรพบุรุษของเจ้าได้ปักไว้ 29เจ้าเห็นคนที่ชำนาญในงานของตนหรือไม่ เขาจะได้รับใช้อยู่ต่อหน้ากษัตริย์ ไม่ใช่ต่อหน้าคนต่ำต้อย
← บทที่ 21บทที่ 23 →