บทที่ 23Chapter 23

ทรัพย์สมบัติที่แท้จริงTrue Riches

1เมื่อเจ้านั่งร่วมโต๊ะรับประทานอาหารกับผู้ครอบครอง จงพิจารณาให้ดีว่าอะไรอยู่ตรงหน้าเจ้า

2และจงเอามีดจ่อคอของเจ้าไว้ หากเจ้าเป็นคนตะกละ

3อย่าโลภอาหารเลิศรสของเขา เพราะอาหารนั้นลวงตา

คำกล่าวที่ 8Saying 8

4อย่าทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อหาความร่ำรวย จงมีปัญญาพอที่จะยับยั้งตนเอง

5พอเจ้าเหลือบมองความมั่งคั่ง มันก็หายวับไป เพราะมันติดปีกบินหนีไปบนฟ้าดุจนกอินทรี

คำกล่าวที่ 9Saying 9

6อย่ากินอาหารของคนตระหนี่ และอย่าโลภอาหารเลิศรสของเขา

7เพราะเขาคอยคิดคำนวณอยู่ในใจ เขากล่าวแก่เจ้าว่า ‘กินและดื่มเถิด’ แต่ใจของเขาไม่ได้อยู่กับเจ้า

8เจ้าจะอาเจียนสิ่งเล็กน้อยที่กินเข้าไปออกมา และเสียคำพูดไพเราะของเจ้าไปเปล่าๆ

ถ้อยคำที่ 10Saying 10

9อย่าพูดกับคนโง่ เพราะเขาจะดูหมิ่นปัญญาในถ้อยคำของเจ้า

คำกล่าวที่ 11Saying 11

10อย่าโยกย้ายหลักเขตเก่าแก่ หรือรุกล้ำที่นาของลูกกำพร้า

11เพราะพระผู้ไถ่ของพวกเขาทรงเข้มแข็ง พระองค์จะทรงสู้คดีแทนพวกเขาต่อสู้เจ้า

คำกล่าวที่ 12Saying 12

12จงน้อมใจของเจ้ารับคำสั่งสอน และเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความรู้

คำกล่าวที่ 13Saying 13

13อย่าระงับการตีสอนจากเด็ก แม้เจ้าตีเขาด้วยไม้เรียว เขาก็จะไม่ตาย

14จงตีเขาด้วยไม้เรียว แล้วเจ้าจะช่วยจิตวิญญาณของเขาให้พ้นจากแดนคนตาย

คำกล่าวที่ 14Saying 14

15ลูกเอ๋ย หากใจของเจ้ามีปัญญา ใจของเราเองก็จะชื่นชมยินดี

16ส่วนลึกในใจของเราจะปีติยินดี เมื่อริมฝีปากของเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง

คำกล่าวที่ 15Saying 15

17อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาคนบาป แต่จงดำรงอยู่ในความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าเสมอ

18เพราะแน่ทีเดียวว่ามีอนาคต และความหวังของเจ้าจะไม่ถูกตัดขาด

คำกล่าวที่ 16Saying 16

19ลูกเอ๋ย จงฟังและจงมีปัญญา จงนำใจของเจ้าไปในทางที่ถูกต้อง

20อย่าคบหากับคนที่ดื่มเหล้าองุ่นมากเกินไป หรือคนที่กินเนื้ออย่างตะกละ

21เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน และความง่วงเหงาจะทำให้เขานุ่งห่มผ้าขี้ริ้ว

ถ้อยคำที่ 17Saying 17

22จงฟังบิดาผู้ให้กำเนิดเจ้า และอย่าดูหมิ่นมารดาเมื่อนางแก่ชราลง

23จงซื้อความจริงและอย่าขายมันไป จงซื้อปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจ

24บิดาของคนชอบธรรมจะปีติยินดียิ่งนัก และผู้ที่มีบุตรฉลาดก็จะชื่นชมในตัวเขา

25ขอให้บิดามารดาของเจ้ายินดี และขอให้มารดาผู้ให้กำเนิดเจ้าเปรมปรีดิ์

คำกล่าวที่ 18Saying 18

26ลูกเอ๋ย จงมอบใจของเจ้าให้แก่เรา และให้ตาของเจ้าพึงพอใจในทางของเรา

27เพราะหญิงโสเภณีเป็นเหมือนหลุมลึก และหญิงคนชู้เป็นเหมือนบ่อแคบ

28นางซุ่มดักอยู่เหมือนโจร และเพิ่มพูนจำนวนคนทรยศในหมู่มนุษย์

คำกล่าวที่ 19Saying 19

29ใครหนอมีความทุกข์ ใครมีความโศกเศร้า ใครมีการวิวาท ใครมีเรื่องร้องทุกข์ ใครมีบาดแผลโดยไม่จำเป็น ใครมีตาแดงก่ำ

30คือบรรดาผู้ที่นั่งแช่อยู่กับเหล้าองุ่น ผู้ที่เที่ยวไปชิมเหล้าผสม

31อย่าจ้องมองเหล้าองุ่นเมื่อมันมีสีแดง เมื่อมันเป็นประกายในถ้วยและไหลลงคออย่างนุ่มนวล

32ในที่สุดมันกัดเหมือนงู และต่อยเหมือนงูพิษ

33ตาของเจ้าจะเห็นสิ่งแปลกประหลาด และจิตใจของเจ้าจะพูดสิ่งที่วิปริต

34เจ้าจะเป็นเหมือนคนที่นอนหลับอยู่กลางทะเล หรือนอนอยู่บนยอดเสากระโดงเรือ

35‘เขาตีข้า แต่ข้าไม่เจ็บ เขาทุบข้า แต่ข้าไม่รู้สึก เมื่อไรข้าจะตื่นขึ้น จะได้หาเหล้าดื่มอีกสักครั้ง’