เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 27Chapter 27

อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้Do Not Boast about Tomorrow

1อย่าโอ้อวดถึงวันพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะนำสิ่งใดมา
2จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า ไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนแปลกหน้าสรรเสริญ ไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง
3ก้อนหินก็หนักและทรายก็เป็นภาระ แต่ความรำคาญจากคนโง่หนักยิ่งกว่าทั้งสองอย่าง
4ความเกรี้ยวกราดก็โหดร้ายและความโกรธก็เหมือนน้ำท่วม แต่ใครเล่าจะทนต่อความหึงหวงได้
5การว่ากล่าวอย่างเปิดเผยก็ดีกว่าความรักที่ปกปิดไว้
6บาดแผลจากเพื่อนนั้นซื่อสัตย์ แต่การจูบของศัตรูนั้นหลอกลวง
7ผู้ที่อิ่มแล้วก็เบื่อแม้แต่น้ำผึ้ง แต่สำหรับคนหิว แม้ของขมก็ยังหวาน
8คนที่ระเหเร่ร่อนจากบ้านของตน ก็เหมือนนกที่พลัดจากรังของมัน
9น้ำมันและเครื่องหอมทำให้ใจเบิกบาน และคำปรึกษาของเพื่อนก็หวานชื่นแก่จิตวิญญาณ
10อย่าทอดทิ้งเพื่อนของเจ้าหรือเพื่อนของบิดาเจ้า และอย่าไปบ้านพี่น้องของเจ้าในวันที่เจ้าประสบภัย เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ก็ดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล
11ลูกเอ๋ย จงมีปัญญาและทำให้ใจของเราชื่นบาน เพื่อเราจะตอบผู้ที่เยาะเย้ยเราได้
12คนสุขุมเห็นภัยและหลบเข้าที่กำบัง แต่คนรู้น้อยเดินหน้าต่อไปและรับโทษ
13จงยึดเสื้อผ้าของผู้ที่ค้ำประกันให้คนแปลกหน้า จงเอาของมาเป็นประกันหากเขาค้ำประกันให้คนต่างถิ่น
14หากผู้ใดอวยพรเพื่อนบ้านด้วยเสียงดังแต่เช้าตรู่ ก็จะถือว่าเป็นการสาปแช่งเขา
15หญิงที่ชอบทะเลาะก็เหมือนน้ำที่หยดไม่หยุดในวันฝนตก
16การห้ามนางก็เหมือนการกั้นลม หรือการกำน้ำมันไว้ในมือขวา
17เหล็กลับเหล็กให้คมได้ฉันใด คนหนึ่งก็ลับอีกคนหนึ่งให้คมได้ฉันนั้น
18ผู้ที่ดูแลต้นมะเดื่อจะได้กินผลของมัน และผู้ที่เอาใจใส่นายของตนจะได้รับเกียรติ
19น้ำสะท้อนใบหน้าฉันใด ใจก็สะท้อนตัวตนที่แท้จริงของคนฉันนั้น
20แดนคนตายและแดนพินาศไม่เคยอิ่มฉันใด ตาของมนุษย์ก็ไม่เคยอิ่มฉันนั้น
21เบ้าหลอมสำหรับเงินและเตาหลอมสำหรับทองคำ แต่คนถูกทดสอบด้วยคำสรรเสริญที่เขาได้รับ
22แม้เจ้าจะตำคนโง่ในครกด้วยสากเหมือนตำเมล็ดข้าว ความโง่เขลาของเขาก็จะไม่พรากจากเขา
23จงรู้สภาพฝูงแกะของเจ้าให้แน่ และเอาใจใส่ฝูงสัตว์ของเจ้าให้ดี
24เพราะทรัพย์สมบัติไม่คงอยู่ตลอดไป และมงกุฎก็ไม่ยั่งยืนทุกชั่วอายุ
25เมื่อหญ้าแห้งถูกเก็บไปและหญ้าใหม่งอกขึ้น และหญ้าจากภูเขาถูกเก็บเกี่ยว
26ลูกแกะจะให้เครื่องนุ่งห่มแก่เจ้า และแพะจะเป็นค่าซื้อที่นา
27เจ้าจะมีนมแพะมากพอเป็นอาหารสำหรับเจ้า สำหรับครัวเรือนของเจ้า และเป็นอาหารเลี้ยงสาวใช้ของเจ้า
← บทที่ 26บทที่ 28 →