เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 26Chapter 26

คำอุปมาและคำสั่งสอนSimilitudes and Instructions

1เกียรติยศไม่เหมาะกับคนโง่ เหมือนหิมะในฤดูร้อนหรือฝนในฤดูเก็บเกี่ยว
2คำสาปแช่งที่ไม่สมเหตุก็ไม่มาเกาะติด เหมือนนกกระจอกที่บินผ่านหรือนกนางแอ่นที่โฉบไป
3แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังของคนโง่
4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่เขลาของเขา เกรงว่าเจ้าเองจะกลายเป็นเหมือนเขา
5จงตอบคนโง่ตามความโง่เขลาของเขา เกรงว่าเขาจะกลายเป็นคนฉลาดในสายตาของตนเอง
6การฝากข่าวไปกับมือของคนโง่ ก็เหมือนการตัดเท้าของตนเองหรือการดื่มความรุนแรง
7สุภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนขาที่ง่อยเปลี้ยห้อยอยู่
8การให้เกียรติแก่คนโง่ ก็เหมือนการมัดก้อนหินไว้กับสลิง
9สุภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนหนามที่ตำมือคนขี้เมา
10ผู้ที่จ้างคนโง่หรือคนสัญจรผ่านไป ก็เหมือนนักธนูที่ยิงทำร้ายคนทั่วไปอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า
11สุนัขกลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมาฉันใด คนโง่ก็ทำความโง่เขลาซ้ำอีกฉันนั้น
12เจ้าเห็นคนที่ฉลาดในสายตาของตนเองหรือไม่ ยังมีความหวังสำหรับคนโง่มากกว่าคนเช่นนั้น
13คนเกียจคร้านกล่าวว่า ‘มีสิงโตอยู่ที่ถนน สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางลานเมือง’
14ประตูหมุนอยู่บนบานพับฉันใด คนเกียจคร้านก็พลิกตัวอยู่บนเตียงฉันนั้น
15คนเกียจคร้านจุ่มมือลงในชาม แต่เหนื่อยเกินกว่าจะยกมันกลับเข้าปากของตน
16คนเกียจคร้านฉลาดในสายตาของตนเองยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล
17คนที่สัญจรผ่านไปแล้วเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตน ก็เหมือนคนที่จับหูสุนัข
18คนบ้าที่ยิงคบเพลิงและลูกธนูอันร้ายแรงออกไปฉันใด
19คนที่หลอกลวงเพื่อนบ้านแล้วกล่าวว่า ‘ข้าแค่ล้อเล่นเท่านั้น’ ก็เป็นฉันนั้น
20เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ดับ เมื่อไม่มีคนนินทา การวิวาทก็ยุติ
21ถ่านสำหรับถ่านที่คุอยู่และฟืนสำหรับไฟฉันใด คนชอบทะเลาะก็เป็นเชื้อก่อการวิวาทฉันนั้น
22ถ้อยคำของคนนินทาเป็นเหมือนของกินชิ้นโอชะ ที่ลงไปสู่ส่วนลึกภายใน
23ริมฝีปากที่ร้อนรนพร้อมใจที่ชั่วร้าย ก็เหมือนน้ำเคลือบที่ฉาบภาชนะดิน
24คนที่เกลียดชังก็อำพรางตัวด้วยวาจาของตน แต่เก็บความหลอกลวงไว้ในใจ
25เมื่อเขาพูดอย่างกรุณา อย่าเชื่อเขา เพราะในใจของเขาเต็มไปด้วยสิ่งน่ารังเกียจเจ็ดประการ
26แม้ความเกลียดชังของเขาถูกอำพรางด้วยการหลอกลวง ความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงในที่ชุมนุม
27ผู้ที่ขุดหลุมพรางก็จะตกลงไปในหลุมนั้นเอง และผู้ที่กลิ้งหินก็จะถูกหินนั้นกลิ้งทับ
28ลิ้นที่มุสาเกลียดชังผู้ที่มันทำร้าย และปากที่ประจบสอพลอก็นำความพินาศมา
← บทที่ 25บทที่ 27 →