เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 26

1เกียรติยศไม่เหมาะกับคนโง่ เหมือนหิมะในฤดูร้อนหรือฝนในฤดูเก็บเกี่ยว 2คำสาปแช่งที่ไม่สมเหตุก็ไม่มาเกาะติด เหมือนนกกระจอกที่บินผ่านหรือนกนางแอ่นที่โฉบไป 3แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังของคนโง่ 4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่เขลาของเขา เกรงว่าเจ้าเองจะกลายเป็นเหมือนเขา 5จงตอบคนโง่ตามความโง่เขลาของเขา เกรงว่าเขาจะกลายเป็นคนฉลาดในสายตาของตนเอง 6การฝากข่าวไปกับมือของคนโง่ ก็เหมือนการตัดเท้าของตนเองหรือการดื่มความรุนแรง 7สุภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนขาที่ง่อยเปลี้ยห้อยอยู่ 8การให้เกียรติแก่คนโง่ ก็เหมือนการมัดก้อนหินไว้กับสลิง 9สุภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนหนามที่ตำมือคนขี้เมา 10ผู้ที่จ้างคนโง่หรือคนสัญจรผ่านไป ก็เหมือนนักธนูที่ยิงทำร้ายคนทั่วไปอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า 11สุนัขกลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมาฉันใด คนโง่ก็ทำความโง่เขลาซ้ำอีกฉันนั้น 12เจ้าเห็นคนที่ฉลาดในสายตาของตนเองหรือไม่ ยังมีความหวังสำหรับคนโง่มากกว่าคนเช่นนั้น 13คนเกียจคร้านกล่าวว่า ‘มีสิงโตอยู่ที่ถนน สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางลานเมือง’ 14ประตูหมุนอยู่บนบานพับฉันใด คนเกียจคร้านก็พลิกตัวอยู่บนเตียงฉันนั้น 15คนเกียจคร้านจุ่มมือลงในชาม แต่เหนื่อยเกินกว่าจะยกมันกลับเข้าปากของตน 16คนเกียจคร้านฉลาดในสายตาของตนเองยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล 17คนที่สัญจรผ่านไปแล้วเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตน ก็เหมือนคนที่จับหูสุนัข 18คนบ้าที่ยิงคบเพลิงและลูกธนูอันร้ายแรงออกไปฉันใด 19คนที่หลอกลวงเพื่อนบ้านแล้วกล่าวว่า ‘ข้าแค่ล้อเล่นเท่านั้น’ ก็เป็นฉันนั้น 20เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ดับ เมื่อไม่มีคนนินทา การวิวาทก็ยุติ 21ถ่านสำหรับถ่านที่คุอยู่และฟืนสำหรับไฟฉันใด คนชอบทะเลาะก็เป็นเชื้อก่อการวิวาทฉันนั้น 22ถ้อยคำของคนนินทาเป็นเหมือนของกินชิ้นโอชะ ที่ลงไปสู่ส่วนลึกภายใน 23ริมฝีปากที่ร้อนรนพร้อมใจที่ชั่วร้าย ก็เหมือนน้ำเคลือบที่ฉาบภาชนะดิน 24คนที่เกลียดชังก็อำพรางตัวด้วยวาจาของตน แต่เก็บความหลอกลวงไว้ในใจ 25เมื่อเขาพูดอย่างกรุณา อย่าเชื่อเขา เพราะในใจของเขาเต็มไปด้วยสิ่งน่ารังเกียจเจ็ดประการ 26แม้ความเกลียดชังของเขาถูกอำพรางด้วยการหลอกลวง ความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงในที่ชุมนุม 27ผู้ที่ขุดหลุมพรางก็จะตกลงไปในหลุมนั้นเอง และผู้ที่กลิ้งหินก็จะถูกหินนั้นกลิ้งทับ 28ลิ้นที่มุสาเกลียดชังผู้ที่มันทำร้าย และปากที่ประจบสอพลอก็นำความพินาศมา
← บทที่ 25บทที่ 27 →