เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 31

1ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นถ้อยแถลงที่มารดาของท่านได้สั่งสอนท่าน 2ลูกเอ๋ย แม่จะว่าอย่างไรดี โอรสแห่งครรภ์ของแม่เอ๋ย แม่จะว่าอย่างไร โอรสแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย แม่จะว่าอย่างไร 3อย่าทุ่มเทกำลังของเจ้าให้แก่ผู้หญิง หรือมอบเรี่ยวแรงของเจ้าแก่บรรดาผู้ที่ทำลายกษัตริย์ 4เลมูเอลเอ๋ย ไม่สมควรแก่กษัตริย์ ไม่สมควรแก่กษัตริย์ที่จะดื่มเหล้าองุ่น หรือแก่ผู้ปกครองที่จะกระหายสุรา 5เกรงว่าพวกเขาจะดื่มแล้วลืมสิ่งที่กฎหมายบัญญัติไว้ และตัดสิทธิ์ของผู้ถูกกดขี่ทั้งปวงจากความยุติธรรม 6จงให้สุราแก่ผู้ที่กำลังจะพินาศ และเหล้าองุ่นแก่ผู้ที่มีใจขมขื่น 7ให้เขาดื่มและลืมความยากจนของตน และไม่จดจำความทุกข์ของตนอีกต่อไป 8จงเปิดปากของเจ้าเพื่อผู้ที่ไม่มีเสียง เพื่อสิทธิ์ของผู้ที่สิ้นไร้ไม้ตอกทั้งปวง 9จงเปิดปากของเจ้า จงพิพากษาอย่างชอบธรรม และปกป้องสิทธิ์ของคนยากจนและคนขัดสน 10ภรรยาผู้ทรงคุณธรรมจะหาได้ที่ไหน นางล้ำค่ายิ่งกว่าทับทิมมากนัก 11ใจของสามีก็วางใจในนาง และเขาไม่ขาดสิ่งใดที่มีค่า 12นางนำสิ่งดีมาสู่เขา ไม่ใช่สิ่งร้าย ตลอดทุกวันแห่งชีวิตของนาง 13นางเลือกหาขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ 14นางเป็นเหมือนเรือสินค้า ที่นำอาหารมาจากแดนไกล 15นางตื่นขึ้นตั้งแต่ยังมืด เพื่อจัดอาหารให้คนในครัวเรือนและแบ่งงานให้สาวใช้ 16นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้ นางปลูกสวนองุ่นด้วยรายได้จากน้ำพักน้ำแรงของนาง 17นางคาดเอวด้วยกำลัง และแสดงให้เห็นว่าแขนของนางแข็งแรง 18นางเห็นว่ากิจการของนางมีกำไรดี ตะเกียงของนางก็ไม่ดับในยามค่ำคืน 19นางยื่นมือจับไน และจับเครื่องปั่นด้ายด้วยนิ้วของนาง 20นางยื่นมือช่วยคนยากจน และเอื้อมมือไปยังคนขัดสน 21เมื่อหิมะตก นางก็ไม่กลัวแทนคนในครัวเรือน เพราะทุกคนสวมเสื้อผ้าสีแดงเข้มอุ่นสบาย 22นางทำผ้าคลุมเตียง เสื้อผ้าของนางทำด้วยผ้าลินินเนื้อดีและผ้าสีม่วง 23สามีของนางเป็นที่รู้จักที่ประตูเมือง ที่ซึ่งเขานั่งอยู่ในหมู่ผู้อาวุโสของแผ่นดิน 24นางทำเสื้อผ้าลินินขาย และส่งผ้าคาดเอวให้แก่พ่อค้า 25กำลังและเกียรติเป็นอาภรณ์ของนาง และนางหัวเราะได้ต่อวันเวลาที่จะมาถึง 26นางเปิดปากด้วยปัญญา และคำสอนที่ซื่อสัตย์อยู่ที่ลิ้นของนาง 27นางดูแลกิจการในครัวเรือนของนาง และไม่กินอาหารแห่งความเกียจคร้าน 28ลูกๆ ของนางลุกขึ้นเรียกนางว่าเป็นสุข สามีของนางก็สรรเสริญนางด้วยว่า 29‘ผู้หญิงหลายคนทำสิ่งที่ทรงคุณค่า แต่เจ้าเลิศล้ำกว่าพวกเธอทั้งหมด’ 30เสน่ห์เป็นสิ่งหลอกลวงและความงามก็ไม่จีรัง แต่ผู้หญิงที่ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าสมควรได้รับการสรรเสริญ 31จงให้นางได้รับผลแห่งน้ำพักน้ำแรงของนาง และให้กิจการของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง
← บทที่ 30สุภาษิต →