เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 30

1ถ้อยคำของอากูร์บุตรยาเคห์ เป็นถ้อยแถลงที่ชายผู้นี้ประกาศแก่อิธีเอล ‘ข้าพเจ้าเหน็ดเหนื่อย ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าอ่อนล้าเต็มที 2แท้จริงข้าพเจ้าโง่เขลายิ่งกว่ามนุษย์คนใด ข้าพเจ้าไม่มีความเข้าใจอย่างมนุษย์ 3ข้าพเจ้าไม่ได้เรียนรู้ปัญญา และไม่มีความรู้เรื่ององค์บริสุทธิ์ 4ใครเล่าได้ขึ้นไปยังสวรรค์แล้วลงมา ใครเล่าได้กอบลมไว้ในอุ้งพระหัตถ์ของพระองค์ ใครเล่าได้ห่อน้ำไว้ในเสื้อคลุมของพระองค์ ใครเล่าได้สถาปนาที่สุดปลายทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก พระนามของพระองค์คืออะไร และพระนามของพระบุตรของพระองค์คืออะไร เจ้ารู้แน่หรือ 5พระวจนะทุกคำของพระเจ้าไร้ที่ติ พระองค์ทรงเป็นโล่แก่ผู้ที่เข้าลี้ภัยในพระองค์ 6อย่าเพิ่มเติมถ้อยคำใดเข้าในพระวจนะของพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงตำหนิเจ้า และเจ้าจะถูกพิสูจน์ว่าเป็นคนโกหก 7ข้าพระองค์ทูลขอสองสิ่งจากพระองค์ ขออย่าทรงปฏิเสธก่อนที่ข้าพระองค์จะตาย 8ขอให้ความเท็จและถ้อยคำหลอกลวงห่างไกลจากข้าพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์ยากจนหรือมั่งมี ขอเพียงประทานอาหารที่เป็นส่วนของข้าพระองค์ 9มิฉะนั้น ข้าพระองค์อาจมีมากเกินไปแล้วปฏิเสธพระองค์ โดยกล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าคือใคร’ หรืออาจยากจนแล้วลักขโมย และลบหลู่พระนามของพระเจ้าของข้าพระองค์ 10อย่าใส่ร้ายทาสต่อนายของเขา เกรงว่าเขาจะสาปแช่งเจ้า และเจ้าจะต้องรับผิด 11มีคนชั่วอายุหนึ่งที่สาปแช่งบิดาของตน และไม่อวยพรมารดาของตน 12มีคนชั่วอายุหนึ่งที่บริสุทธิ์ในสายตาของตนเอง แต่ยังไม่ได้ชำระล้างจากความโสโครกของตน 13มีคนชั่วอายุหนึ่งที่มีตาหยิ่งยโส และสายตาที่เย่อหยิ่ง 14มีคนชั่วอายุหนึ่งที่ฟันเป็นดาบและกรามเป็นมีด เพื่อเขมือบคนยากจนจากแผ่นดินโลกและคนขัดสนจากท่ามกลางมนุษย์ 15ปลิงมีลูกสาวสองตัว ชื่อ ‘ขอ’ กับ ‘ขอ’ มีสามสิ่งที่ไม่เคยอิ่ม สี่สิ่งที่ไม่เคยกล่าวว่า ‘พอแล้ว’ คือ 16แดนคนตาย ครรภ์ที่เป็นหมัน แผ่นดินที่ไม่เคยอิ่มน้ำ และไฟที่ไม่เคยกล่าวว่า ‘พอแล้ว’ 17ตาที่เยาะเย้ยบิดาและดูหมิ่นการเชื่อฟังมารดา ขอให้อีกาแห่งหุบเขาจิกมันออกมา และให้ลูกแร้งกินมันเสีย 18มีสามสิ่งที่อัศจรรย์เกินกว่าข้าพเจ้าจะเข้าใจ สี่สิ่งที่ข้าพเจ้าหยั่งไม่ถึง คือ 19ทางของนกอินทรีในท้องฟ้า ทางของงูบนก้อนหิน ทางของเรือกลางทะเล และทางของชายกับหญิงสาว 20นี่คือทางของหญิงคนชู้ นางกินแล้วเช็ดปาก และกล่าวว่า ‘ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด’ 21แผ่นดินสั่นสะเทือนด้วยสามสิ่ง และทนไม่ได้กับสี่สิ่ง คือ 22ทาสที่ได้เป็นกษัตริย์ คนโง่ที่อิ่มหมีพีมัน 23หญิงที่ไม่เป็นที่รักแต่ได้แต่งงาน และสาวใช้ที่แย่งตำแหน่งนายหญิงของตน 24มีสี่สิ่งบนแผ่นดินโลกที่เล็กกระจิริด แต่ฉลาดเหลือเกิน คือ 25มดเป็นสัตว์ที่มีกำลังน้อย แต่มันก็สะสมอาหารไว้ในฤดูร้อน 26ตัวกระจงผาเป็นสัตว์ที่ไม่มีกำลัง แต่มันก็ทำรังอยู่ในซอกหิน 27ตั๊กแตนไม่มีกษัตริย์ แต่มันก็เดินขบวนเป็นแถวอย่างมีระเบียบ 28จิ้งจกจับได้ด้วยมือ แต่มันก็อยู่ในพระราชวังของกษัตริย์ได้ 29มีสามสิ่งที่ก้าวเดินอย่างสง่างาม และสี่สิ่งที่เดินอย่างน่าเกรงขาม คือ 30สิงโต ผู้แข็งแกร่งในหมู่สัตว์ ที่ไม่ถอยหนีสิ่งใด 31ไก่ที่เดินกร่าง แพะตัวผู้ และกษัตริย์ที่มีกองทัพห้อมล้อม 32หากเจ้าได้ทำตัวโง่เขลาด้วยการยกตนขึ้น หรือหากเจ้าได้คิดการชั่ว จงเอามือปิดปากของเจ้าเสีย 33เพราะการกวนนมก่อให้เกิดเนย และการบิดจมูกก่อให้เกิดเลือด ดังนั้นการยุยงความโกรธก็ก่อให้เกิดการวิวาท’
← บทที่ 29บทที่ 31 →