บทที่ 4
1ลูกทั้งหลายเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของบิดา จงตั้งใจฟังเพื่อจะได้ความเข้าใจ
2เพราะเราให้คำสอนอันดีแก่เจ้า อย่าละทิ้งคำสั่งสอนของเรา
3เมื่อเราเป็นบุตรอยู่กับบิดาของเรา เป็นลูกน้อยที่อ่อนโยนและเป็นที่รักเพียงคนเดียวของมารดา
4บิดาสอนเราและกล่าวว่า ‘ให้ใจของเจ้ายึดถ้อยคำของเราไว้ จงรักษาคำบัญชาของเรา แล้วเจ้าจะมีชีวิต
5จงได้ปัญญา จงได้ความเข้าใจ อย่าลืมถ้อยคำของเรา หรือหันเหไปจากถ้อยคำนั้น
6อย่าละทิ้งปัญญา แล้วนางจะปกป้องเจ้า จงรักนาง แล้วนางจะคุ้มครองเจ้า
7ปัญญาเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ดังนั้นจงได้ปัญญา และไม่ว่าเจ้าจะได้สิ่งใด จงได้ความเข้าใจ
8จงเทิดทูนนาง แล้วนางจะเชิดชูเจ้า จงโอบกอดนางไว้ แล้วนางจะให้เกียรติเจ้า
9นางจะสวมมาลัยแห่งความงามบนศีรษะของเจ้า และจะมอบมงกุฎอันงดงามแก่เจ้า’
10ลูกเอ๋ย จงฟังและรับถ้อยคำของเรา แล้วปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะมากมาย
11เราได้ชี้ทางแห่งปัญญาแก่เจ้า เราได้นำเจ้าไปตามวิถีอันเที่ยงตรง
12เมื่อเจ้าเดิน ย่างก้าวของเจ้าจะไม่ถูกขัดขวาง และเมื่อเจ้าวิ่ง เจ้าจะไม่สะดุดล้ม
13จงยึดคำสั่งสอนไว้ให้มั่น อย่าปล่อยไป จงรักษามันไว้ เพราะมันคือชีวิตของเจ้า
14อย่าก้าวเท้าเข้าสู่วิถีของคนชั่ว หรือเดินในทางของคนทำชั่ว
15จงหลีกเลี่ยงทางนั้น อย่าเดินไป จงหันจากมันและผ่านเลยไป
16เพราะคนชั่วนอนไม่หลับจนกว่าจะได้ทำชั่ว พวกเขาไม่อาจหลับจนกว่าจะทำให้ใครสักคนล้มลง
17เพราะพวกเขากินอาหารแห่งความชั่ว และดื่มเหล้าองุ่นแห่งความรุนแรง
18ทางของคนชอบธรรมเป็นเหมือนแสงอรุณรุ่ง ที่ส่องสว่างยิ่งขึ้นๆ จนถึงเที่ยงวัน
19แต่ทางของคนชั่วเป็นเหมือนความมืดมิด พวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งใดทำให้ตนสะดุด
20ลูกเอ๋ย จงตั้งใจฟังถ้อยคำของเรา จงเงี่ยหูฟังคำกล่าวของเรา
21อย่าให้สิ่งเหล่านั้นคลาดจากสายตาของเจ้า จงเก็บรักษามันไว้ในใจของเจ้า
22เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นชีวิตแก่ผู้ที่พบมัน และเป็นความสุขสมบูรณ์แก่ร่างกายทั้งสิ้น
23จงระแวดระวังรักษาใจของเจ้ายิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เพราะชีวิตเริ่มต้นออกมาจากใจนั้น
24จงกำจัดวาจาคดโกงออกจากปากของเจ้า และให้ริมฝีปากของเจ้าห่างไกลจากคำพูดบิดเบือน
25ให้ดวงตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้า และเพ่งสายตาของเจ้าไปยังเบื้องหน้า
26จงทำทางเดินของเจ้าให้ราบเรียบ แล้วทุกวิถีทางของเจ้าจะมั่นคง
27อย่าหันเหไปทางขวาหรือทางซ้าย จงยับยั้งเท้าของเจ้าจากความชั่ว
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.