บทที่ 5Chapter 5

การหลีกหนีการล่วงประเวณีAvoiding Immorality

1ลูกเอ๋ย จงตั้งใจฟังปัญญาของเรา จงเงี่ยหูฟังความหยั่งรู้ของเรา

2เพื่อเจ้าจะรักษาความสุขุมไว้ และริมฝีปากของเจ้าจะสงวนความรู้ไว้

3แม้ริมฝีปากของหญิงชั่วจะหยาดความหวานดุจน้ำผึ้ง และวาจาของนางลื่นยิ่งกว่าน้ำมัน

4แต่ในที่สุดนางขมยิ่งกว่าบอระเพ็ด และคมยิ่งกว่าดาบสองคม

5เท้าของนางก้าวลงสู่ความตาย ย่างก้าวของนางมุ่งตรงสู่แดนคนตาย

6นางไม่คำนึงถึงวิถีแห่งชีวิต ทางของนางคดเคี้ยวโดยที่นางไม่รู้ตัว

7บัดนี้ ลูกทั้งหลายเอ๋ย จงฟังเรา และอย่าหันเหจากถ้อยคำแห่งปากของเรา

8จงรักษาทางของเจ้าให้ห่างไกลจากนาง อย่าเข้าใกล้ประตูบ้านของนาง

9เกรงว่าเจ้าจะยกศักดิ์ศรีของเจ้าให้แก่ผู้อื่น และมอบปีเดือนของเจ้าแก่คนโหดร้าย

10เกรงว่าคนแปลกหน้าจะเสพสุขกับทรัพย์ของเจ้า และน้ำพักน้ำแรงของเจ้าจะไปเพิ่มพูนบ้านของคนต่างถิ่น

11ในบั้นปลายชีวิต เจ้าจะคร่ำครวญ เมื่อเนื้อและกายของเจ้าทรุดโทรมไป

12และเจ้าจะกล่าวว่า ‘ข้าเกลียดการตีสอนเสียจริง และใจของข้าดูหมิ่นการว่ากล่าว

13ข้าไม่ฟังเสียงของครูของข้า และไม่เงี่ยหูฟังผู้สั่งสอนของข้า

14ข้าเกือบถึงความพินาศสิ้นเชิงท่ามกลางที่ชุมนุมทั้งปวง’

15จงดื่มน้ำจากบ่อเก็บน้ำของเจ้าเอง และดื่มน้ำที่ไหลจากบ่อน้ำของเจ้าเอง

16ควรหรือที่น้ำพุของเจ้าจะไหลล้นออกไปตามถนน และธารน้ำของเจ้าจะไหลไปตามลานเมือง

17จงให้น้ำเหล่านั้นเป็นของเจ้าผู้เดียว ไม่ใช่แบ่งปันกับคนแปลกหน้า

18ขอให้น้ำพุของเจ้าได้รับพร และจงชื่นชมยินดีในภรรยาที่เจ้าได้มาตั้งแต่หนุ่ม

19นางเป็นดุจกวางตัวเมียที่น่ารัก เป็นดุจเลียงผาที่งดงาม ขอให้ทรวงอกของนางทำให้เจ้าอิ่มเอมอยู่เสมอ ขอให้เจ้าหลงใหลในความรักของนางตลอดไป

20ลูกเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงหลงใหลในหญิงคนชู้ และโอบกอดอกของหญิงแปลกหน้าเล่า

21เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพิเคราะห์ทางเดินทั้งสิ้นของมนุษย์ และวิถีทางของเขาล้วนอยู่ต่อหน้าพระเนตรของพระองค์

22ความชั่วช้าของคนชั่วจะดักจับตัวเขาเอง และบ่วงแห่งบาปของเขาจะรัดเขาไว้

23เขาจะตายเพราะขาดการตีสอน และหลงเตลิดไปเพราะความโง่เขลาอันใหญ่หลวงของตน