บทที่ 9
1ปัญญาได้สร้างบ้านของนาง นางได้สกัดเสาเจ็ดต้นของนางขึ้น
2นางได้เตรียมเนื้อและผสมเหล้าองุ่นของนาง นางได้จัดโต๊ะของนางไว้แล้ว
3นางได้ส่งสาวใช้ของนางออกไป นางร้องเรียกจากที่สูงของเมือง
4‘ผู้ใดที่รู้น้อย ให้เขาแวะเข้ามาที่นี่’ นางกล่าวแก่ผู้ที่ขาดสามัญสำนึกว่า
5‘มาเถิด มากินอาหารของเราและดื่มเหล้าองุ่นที่เราผสมไว้
6จงละทิ้งความโง่เขลาของเจ้าเสีย แล้วเจ้าจะมีชีวิต จงเดินในทางแห่งความเข้าใจ’
7ผู้ที่ตักเตือนคนชอบเยาะเย้ยก็นำความอับอายมาสู่ตนเอง และผู้ที่ว่ากล่าวคนชั่วก็ทำให้ตนเองมัวหมอง
8อย่าว่ากล่าวคนชอบเยาะเย้ย เกรงว่าเขาจะเกลียดเจ้า จงว่ากล่าวคนมีปัญญา แล้วเขาจะรักเจ้า
9จงสั่งสอนคนมีปัญญา แล้วเขาจะยิ่งมีปัญญามากขึ้น จงสอนคนชอบธรรม แล้วเขาจะเพิ่มพูนการเรียนรู้
10ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา และความรู้จักองค์บริสุทธิ์คือความเข้าใจ
11เพราะโดยปัญญา วันคืนของเจ้าจะทวีขึ้น และปีเดือนจะถูกเพิ่มให้แก่ชีวิตของเจ้า
12หากเจ้ามีปัญญา ปัญญานั้นก็เป็นประโยชน์แก่ตัวเจ้าเอง แต่หากเจ้าเยาะเย้ย เจ้าก็จะแบกรับผลนั้นแต่ผู้เดียว
13หญิงที่ชื่อว่าความโง่เขลานั้นเป็นคนเอะอะ นางเป็นคนไร้เดียงสาและไม่รู้อะไรเลย
14นางนั่งอยู่ที่ประตูบ้านของนาง บนที่นั่งบนที่สูงของเมือง
15คอยร้องเรียกผู้ที่ผ่านไปมา ผู้ที่เดินตรงไปตามทางของตน
16‘ผู้ใดที่รู้น้อย ให้เขาแวะเข้ามาที่นี่’ นางกล่าวแก่ผู้ที่ขาดสามัญสำนึกว่า
17‘น้ำที่ลักมาได้นั้นหวาน และอาหารที่กินอย่างลับๆ ก็อร่อย’
18แต่เขาไม่รู้ว่าคนตายอยู่ที่นั่น และแขกของนางอยู่ในห้วงลึกของแดนคนตาย
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.