เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 8

1ปัญญามิได้ร้องเรียกหรอกหรือ และความเข้าใจมิได้เปล่งเสียงของนางหรอกหรือ 2นางยืนอยู่บนที่สูงข้างทาง ที่ทางแยกนางตั้งหลักอยู่ 3ข้างประตูเมือง ที่ทางเข้าเมือง นางร้องเสียงดังว่า 4‘มนุษย์ทั้งหลายเอ๋ย เราร้องเรียกเจ้า เราเปล่งเสียงถึงบรรดาบุตรของมนุษย์ 5คนรู้น้อยเอ๋ย จงเรียนรู้ที่จะมีไหวพริบ คนโง่เอ๋ย จงได้ความเข้าใจ 6จงฟังเถิด เพราะเราจะกล่าวสิ่งที่ประเสริฐ และริมฝีปากของเราจะเผยสิ่งที่ถูกต้อง 7เพราะปากของเราจะกล่าวความจริง และความชั่วเป็นที่น่ารังเกียจแก่ริมฝีปากของเรา 8ถ้อยคำทั้งสิ้นจากปากของเราล้วนชอบธรรม ไม่มีคำใดคดโกงหรือบิดเบือน 9ถ้อยคำเหล่านั้นชัดแจ้งแก่ผู้ที่มีวิจารณญาณ และเที่ยงตรงแก่ผู้ที่พบความรู้ 10จงรับคำสั่งสอนของเราแทนเงิน และรับความรู้แทนทองคำเนื้อดี 11เพราะปัญญาล้ำค่ายิ่งกว่าทับทิม และไม่มีสิ่งใดที่เจ้าปรารถนาจะเทียบนางได้ 12เรา คือปัญญา อยู่ร่วมกับความสุขุม เราพบความรู้และความรอบคอบ 13การยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าคือการเกลียดชังความชั่ว เราเกลียดความหยิ่งจองหอง ความเย่อหยิ่ง ทางที่ชั่วร้าย และวาจาที่บิดเบือน 14คำปรึกษาและสติปัญญาอันสุขุมเป็นของเรา เรามีความเข้าใจและพละกำลัง 15โดยเรา บรรดากษัตริย์จึงครองราชย์ และบรรดาผู้ปกครองจึงออกกฎหมายที่ยุติธรรม 16โดยเรา บรรดาเจ้านายจึงปกครอง และบรรดาขุนนางทั้งปวงจึงครองอย่างยุติธรรม 17เรารักผู้ที่รักเรา และผู้ที่เสาะหาเราแต่เช้าจะพบเรา 18ความมั่งคั่งและเกียรติยศอยู่กับเรา ทรัพย์สมบัติที่ยั่งยืนและความชอบธรรมก็เช่นกัน 19ผลของเราดีกว่าทองคำ ยิ่งกว่าทองคำบริสุทธิ์ และผลตอบแทนของเราดีกว่าเงินเนื้อดี 20เราเดินในทางแห่งความชอบธรรม ตามวิถีแห่งความยุติธรรม 21เพื่อมอบความมั่งคั่งแก่ผู้ที่รักเรา และทำให้คลังของพวกเขาเต็มบริบูรณ์ 22องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้เราถือกำเนิดเป็นปฐมแห่งพระมรรคาของพระองค์ ก่อนพระราชกิจของพระองค์ในกาลดึกดำบรรพ์ 23เราได้รับการสถาปนาตั้งแต่นิรันดร์กาล ตั้งแต่ปฐมกาล ก่อนที่แผ่นดินโลกจะเริ่มมีขึ้น 24เมื่อยังไม่มีห้วงน้ำลึก เราก็ถือกำเนิดแล้ว เมื่อยังไม่มีน้ำพุที่มีน้ำไหลล้น 25ก่อนที่ภูเขาจะถูกตั้งไว้ ก่อนเนินเขาทั้งหลาย เราก็ถือกำเนิดแล้ว 26ก่อนที่พระองค์ทรงสร้างแผ่นดินหรือทุ่งนา หรือผงคลีดินแห่งแผ่นดินโลก 27เราอยู่ที่นั่นเมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์ เมื่อพระองค์ทรงขีดเส้นขอบฟ้าบนพื้นผิวของห้วงลึก 28เมื่อพระองค์ทรงตั้งเมฆไว้เบื้องบน เมื่อน้ำพุแห่งห้วงลึกพุ่งขึ้นมา 29เมื่อพระองค์ทรงกำหนดขอบเขตให้แก่ทะเล เพื่อไม่ให้น้ำล้ำพ้นพระบัญชาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก 30เราก็อยู่เคียงข้างพระองค์ในฐานะช่างผู้ชำนาญ เราเป็นที่ปีติยินดีของพระองค์วันแล้ววันเล่า ชื่นชมยินดีอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์เสมอ 31ชื่นชมยินดีในแผ่นดินโลกของพระองค์ และปีติยินดีในหมู่บุตรของมนุษย์ 32บัดนี้ ลูกทั้งหลายเอ๋ย จงฟังเรา เพราะความสุขเป็นของผู้ที่รักษาทางของเรา 33จงฟังคำสั่งสอนและจงมีปัญญา อย่าเพิกเฉยต่อมันเลย 34ความสุขเป็นของผู้ที่ฟังเรา ผู้ที่เฝ้าอยู่ที่ประตูของเราทุกวัน คอยอยู่ที่เสาประตูของเรา 35เพราะผู้ใดที่พบเราก็พบชีวิต และได้รับความโปรดปรานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า 36แต่ผู้ที่ทำพลาดไม่พบเราก็ทำร้ายตนเอง ทุกคนที่เกลียดชังเราก็รักความตาย’
← บทที่ 7บทที่ 9 →