บทที่ 109

1ถึงหัวหน้านักดนตรี บทเพลงสดุดีของดาวิด ข้าแต่พระเจ้าผู้ที่ข้าพระองค์สรรเสริญ ขออย่าทรงเงียบอยู่เลย

2เพราะปากของคนชั่วและคนเจ้าเล่ห์เปิดออกต่อสู้ข้าพระองค์ พวกเขาพูดใส่ร้ายข้าพระองค์ด้วยลิ้นที่โกหก

3พวกเขารุมล้อมข้าพระองค์ด้วยถ้อยคำแห่งความเกลียดชัง และโจมตีข้าพระองค์โดยไม่มีเหตุ

4เขาตอบแทนความรักของข้าพระองค์ด้วยการกล่าวหา แต่ข้าพระองค์เป็นคนแห่งการอธิษฐาน

5พวกเขาตอบแทนข้าพระองค์ด้วยความชั่วแทนความดี และด้วยความเกลียดชังแทนความรักของข้าพระองค์

6ขอทรงตั้งคนชั่วให้อยู่เหนือเขา ขอให้มีผู้กล่าวหายืนอยู่ข้างขวาของเขา

7เมื่อเขาถูกพิพากษา ขอให้เขาถูกตัดสินว่าผิด และขอให้คำอธิษฐานของเขากลายเป็นบาป

8ขอให้วันเวลาของเขาเหลือน้อย และให้คนอื่นมายึดตำแหน่งของเขา

9ขอให้ลูกๆ ของเขากำพร้าพ่อ และให้ภรรยาของเขาเป็นม่าย

10ขอให้ลูกๆ ของเขาระเหเร่ร่อนไปขอทาน เสาะหาอาหารห่างไกลจากบ้านที่ปรักหักพังของพวกเขา

11ขอให้เจ้าหนี้ยึดทุกสิ่งที่เขามี และให้คนแปลกหน้าปล้นผลแห่งการตรากตรำของเขา

12ขออย่าให้มีใครสำแดงความกรุณาต่อเขา และอย่าให้ใครเมตตาลูกกำพร้าของเขา

13ขอให้เชื้อสายของเขาถูกตัดขาด และให้ชื่อของพวกเขาถูกลบไปในชั่วอายุถัดไป

14ขอให้ความผิดบาปของบรรพบุรุษของเขาเป็นที่ระลึกต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และอย่าให้บาปของมารดาเขาถูกลบเลย

15ขอให้บาปของพวกเขาอยู่ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าเสมอ เพื่อพระองค์จะทรงตัดความทรงจำถึงพวกเขาออกจากแผ่นดินโลก

16เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะสำแดงความกรุณา แต่กลับข่มเหงคนยากจน คนขัดสน และคนชอกช้ำใจ จนถึงความตาย

17เขารักการสาปแช่ง ขอให้การสาปแช่งนั้นตกแก่เขา เขาไม่ยินดีในการอวยพร ขอให้พรนั้นห่างไกลจากเขา

18เขาสวมการสาปแช่งเหมือนเสื้อคลุม ขอให้มันซึมเข้าในตัวเขาเหมือนน้ำ และเข้าในกระดูกของเขาเหมือนน้ำมัน

19ขอให้มันเป็นเหมือนเสื้อที่ห่อหุ้มเขาไว้ เหมือนเข็มขัดที่คาดรอบตัวเขาไว้เป็นนิตย์

20ขอให้นี่เป็นบำเหน็จจากองค์พระผู้เป็นเจ้าแก่ผู้ที่กล่าวหาข้าพระองค์ แก่ผู้ที่พูดร้ายต่อข้าพระองค์

21แต่ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์เจ้านายของข้าพระองค์ ขอทรงกระทำต่อข้าพระองค์ด้วยความกรุณาเพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ด้วยความรักมั่นคงอันประเสริฐของพระองค์

22เพราะข้าพระองค์ยากจนและขัดสน และใจของข้าพระองค์ก็ชอกช้ำอยู่ภายใน

23ข้าพระองค์กำลังจางหายไปเหมือนเงาที่ทอดยาว ข้าพระองค์ถูกสลัดทิ้งเหมือนตั๊กแตน

24เข่าของข้าพระองค์อ่อนเปลี้ยเพราะการอดอาหาร และร่างกายของข้าพระองค์ก็ซูบผอม

25ข้าพระองค์กลายเป็นที่เยาะเย้ยของผู้ที่กล่าวหาข้าพระองค์ เมื่อพวกเขาเห็นข้าพระองค์ ก็สั่นศีรษะ

26ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดตามความรักมั่นคงของพระองค์

27ขอให้พวกเขารู้ว่านี่เป็นพระหัตถ์ของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เองเป็นผู้กระทำการนี้

28ถึงแม้พวกเขาจะสาปแช่ง แต่พระองค์จะทรงอวยพร เมื่อพวกเขาลุกขึ้นต่อสู้ พวกเขาจะต้องอับอาย แต่ผู้รับใช้ของพระองค์จะเปรมปรีดิ์

29ขอให้ผู้ที่กล่าวหาข้าพระองค์สวมความอัปยศ ขอให้พวกเขาห่มความอับอายของตนเหมือนเสื้อคลุม

30ข้าพระองค์จะขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่งด้วยปากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางคนเป็นอันมาก

31เพราะพระองค์ทรงยืนอยู่ที่เบื้องขวาของผู้ขัดสน เพื่อช่วยเขาให้รอดจากบรรดาผู้ที่ตัดสินลงโทษชีวิตของเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.