บทที่ 131Chapter 131
ข้าพเจ้าได้สงบจิตใจของข้าพเจ้าI Have Stilled My Soul
1บทเพลงใช้แห่ขึ้นของดาวิด ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ใจของข้าพระองค์ไม่ได้หยิ่งผยอง และนัยน์ตาของข้าพระองค์ก็ไม่ได้ทะนงตน ข้าพระองค์ไม่ได้ฝักใฝ่ในเรื่องที่ใหญ่โต หรือเรื่องที่สูงเกินตัวข้าพระองค์
2แท้จริง ข้าพระองค์ได้สงบและระงับจิตใจของข้าพระองค์แล้ว เหมือนเด็กที่หย่านมแล้วซึ่งสงบอยู่กับมารดาของตน จิตใจของข้าพระองค์ในตัวข้าพระองค์ก็เป็นเหมือนเด็กที่หย่านมแล้ว
3อิสราเอลเอ๋ย จงหวังใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า ตั้งแต่บัดนี้สืบไปเป็นนิตย์
ข้าพเจ้าได้สงบจิตใจของข้าพเจ้าI Have Stilled My Soul
1บทเพลงใช้แห่ขึ้นของดาวิด ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ใจของข้าพระองค์ไม่ได้หยิ่งผยอง และนัยน์ตาของข้าพระองค์ก็ไม่ได้ทะนงตน ข้าพระองค์ไม่ได้ฝักใฝ่ในเรื่องที่ใหญ่โต หรือเรื่องที่สูงเกินตัวข้าพระองค์
2แท้จริง ข้าพระองค์ได้สงบและระงับจิตใจของข้าพระองค์แล้ว เหมือนเด็กที่หย่านมแล้วซึ่งสงบอยู่กับมารดาของตน จิตใจของข้าพระองค์ในตัวข้าพระองค์ก็เป็นเหมือนเด็กที่หย่านมแล้ว
3อิสราเอลเอ๋ย จงหวังใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า ตั้งแต่บัดนี้สืบไปเป็นนิตย์
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.