บทที่ 22

1ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง ‘กวางตัวเมียแห่งรุ่งอรุณ’ บทเพลงสดุดีของดาวิด 2พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์? เหตุใดทรงอยู่ห่างไกล ไม่ช่วยข้าพระองค์ให้รอด ทรงห่างจากเสียงร้องคร่ำครวญของข้าพระองค์? 3ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลในเวลากลางวัน แต่พระองค์ไม่ทรงตอบ ในเวลากลางคืนข้าพระองค์ก็ไม่ได้สงบนิ่งเลย 4แต่พระองค์ทรงบริสุทธิ์ ทรงประทับเหนือคำสรรเสริญของอิสราเอล 5บรรพบุรุษของข้าพระองค์วางใจในพระองค์ พวกเขาวางใจ และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้น 6พวกเขาร้องทูลต่อพระองค์และได้รับการช่วยกู้ พวกเขาวางใจในพระองค์และไม่ต้องอับอาย 7แต่ข้าพระองค์เป็นเหมือนหนอน ไม่ใช่คน เป็นที่เยาะเย้ยของมนุษย์ และเป็นที่ดูหมิ่นของประชาชน 8ทุกคนที่เห็นข้าพระองค์ก็เยาะเย้ย พวกเขาเบ้ปากและส่ายศีรษะใส่ข้าพระองค์ว่า 9‘เขามอบตัวไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็ให้พระองค์ทรงช่วยเขาให้รอดสิ ให้พระองค์ทรงช่วยกู้เขา ในเมื่อพระองค์พอพระทัยในตัวเขา’ 10แต่พระองค์ทรงเป็นผู้นำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ ทรงให้ข้าพระองค์วางใจตั้งแต่อยู่แนบอกของมารดา 11ตั้งแต่แรกเกิดข้าพระองค์ก็ถูกมอบไว้กับพระองค์ ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ 12ขออย่าทรงห่างไกลจากข้าพระองค์ เพราะความทุกข์ใกล้เข้ามาแล้ว และไม่มีใครช่วยได้เลย 13วัวผู้มากมายล้อมรอบข้าพระองค์ วัวกระทิงแห่งบาชานล้อมข้าพระองค์ไว้ 14พวกมันอ้าปากเข้าใส่ข้าพระองค์ ดุจสิงโตที่ขย้ำเหยื่อและคำราม 15ข้าพระองค์ถูกเทออกเหมือนน้ำ กระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุดจากข้อต่อ หัวใจของข้าพระองค์ละลายดุจขี้ผึ้งภายในอกของข้าพระองค์ 16กำลังของข้าพระองค์เหือดแห้งดุจเศษกระเบื้อง ลิ้นของข้าพระองค์ติดอยู่กับเพดานปาก และพระองค์ทรงวางข้าพระองค์ไว้ในผงคลีแห่งความตาย 17เพราะสุนัขล้อมรอบข้าพระองค์ กลุ่มคนชั่วร้ายรายล้อมข้าพระองค์ไว้ พวกเขาแทงมือและเท้าของข้าพระองค์ 18ข้าพระองค์นับกระดูกของข้าพระองค์ได้ทุกซี่ ผู้คนจ้องมองและเพ่งดูข้าพระองค์อย่างสะใจ 19พวกเขาเอาเสื้อผ้าของข้าพระองค์มาแบ่งกัน และจับสลากเอาเสื้อคลุมของข้าพระองค์ 20ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ขอพระองค์อย่าทรงห่างไกล ข้าแต่พระกำลังของข้าพระองค์ ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์ 21ขอทรงช่วยกู้ชีวิตข้าพระองค์จากคมดาบ ช่วยชีวิตอันมีค่าของข้าพระองค์จากอุ้งเท้าสุนัข 22ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากปากสิงโต พระองค์ทรงตอบข้าพระองค์แล้วจากเขาของวัวป่า 23ข้าพระองค์จะประกาศพระนามของพระองค์แก่พี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางที่ประชุม 24ท่านผู้ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า จงสรรเสริญพระองค์ เชื้อสายทั้งสิ้นของยาโคบ จงถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอล จงยำเกรงพระองค์ 25เพราะพระองค์ไม่ทรงดูหมิ่นหรือรังเกียจความทุกข์ของผู้ตกทุกข์ได้ยาก และเมื่อผู้นั้นร้องทูล พระองค์ก็ทรงสดับ พระองค์ไม่ได้ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์ไปจากเขา 26คำสรรเสริญของข้าพระองค์ในที่ประชุมใหญ่มาจากพระองค์ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณต่อหน้าผู้ที่ยำเกรงพระองค์ 27ผู้ที่ถ่อมใจจะได้กินอิ่ม บรรดาผู้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ ขอให้ใจของท่านทั้งหลายมีชีวิตอยู่เป็นนิตย์ 28ทุกสุดปลายแผ่นดินโลกจะระลึกได้และหันกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกตระกูลของประชาชาติจะกราบนมัสการต่อพระพักตร์ของพระองค์ 29เพราะราชอาณาจักรเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ทรงครอบครองเหนือประชาชาติทั้งหลาย 30บรรดาผู้มั่งคั่งในแผ่นดินโลกจะกินและกราบนมัสการ ทุกคนที่ลงไปสู่ผงคลีดินจะคุกเข่าลงต่อพระพักตร์ของพระองค์ คือผู้ที่ไม่อาจรักษาชีวิตของตนไว้ได้ 31ลูกหลานจะปรนนิบัติพระองค์ จะมีการเล่าขานถึงองค์เจ้านายแก่ชนรุ่นต่อไป 32พวกเขาจะมาประกาศความชอบธรรมของพระองค์แก่ชนชาติที่ยังไม่เกิด ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำสำเร็จแล้ว

1ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง ‘กวางตัวเมียแห่งรุ่งอรุณ’ บทเพลงสดุดีของดาวิด

2พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์? เหตุใดทรงอยู่ห่างไกล ไม่ช่วยข้าพระองค์ให้รอด ทรงห่างจากเสียงร้องคร่ำครวญของข้าพระองค์?

3ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลในเวลากลางวัน แต่พระองค์ไม่ทรงตอบ ในเวลากลางคืนข้าพระองค์ก็ไม่ได้สงบนิ่งเลย

4แต่พระองค์ทรงบริสุทธิ์ ทรงประทับเหนือคำสรรเสริญของอิสราเอล

5บรรพบุรุษของข้าพระองค์วางใจในพระองค์ พวกเขาวางใจ และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้น

6พวกเขาร้องทูลต่อพระองค์และได้รับการช่วยกู้ พวกเขาวางใจในพระองค์และไม่ต้องอับอาย

7แต่ข้าพระองค์เป็นเหมือนหนอน ไม่ใช่คน เป็นที่เยาะเย้ยของมนุษย์ และเป็นที่ดูหมิ่นของประชาชน

8ทุกคนที่เห็นข้าพระองค์ก็เยาะเย้ย พวกเขาเบ้ปากและส่ายศีรษะใส่ข้าพระองค์ว่า

9‘เขามอบตัวไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็ให้พระองค์ทรงช่วยเขาให้รอดสิ ให้พระองค์ทรงช่วยกู้เขา ในเมื่อพระองค์พอพระทัยในตัวเขา’

10แต่พระองค์ทรงเป็นผู้นำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ ทรงให้ข้าพระองค์วางใจตั้งแต่อยู่แนบอกของมารดา

11ตั้งแต่แรกเกิดข้าพระองค์ก็ถูกมอบไว้กับพระองค์ ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์

12ขออย่าทรงห่างไกลจากข้าพระองค์ เพราะความทุกข์ใกล้เข้ามาแล้ว และไม่มีใครช่วยได้เลย

13วัวผู้มากมายล้อมรอบข้าพระองค์ วัวกระทิงแห่งบาชานล้อมข้าพระองค์ไว้

14พวกมันอ้าปากเข้าใส่ข้าพระองค์ ดุจสิงโตที่ขย้ำเหยื่อและคำราม

15ข้าพระองค์ถูกเทออกเหมือนน้ำ กระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุดจากข้อต่อ หัวใจของข้าพระองค์ละลายดุจขี้ผึ้งภายในอกของข้าพระองค์

16กำลังของข้าพระองค์เหือดแห้งดุจเศษกระเบื้อง ลิ้นของข้าพระองค์ติดอยู่กับเพดานปาก และพระองค์ทรงวางข้าพระองค์ไว้ในผงคลีแห่งความตาย

17เพราะสุนัขล้อมรอบข้าพระองค์ กลุ่มคนชั่วร้ายรายล้อมข้าพระองค์ไว้ พวกเขาแทงมือและเท้าของข้าพระองค์

18ข้าพระองค์นับกระดูกของข้าพระองค์ได้ทุกซี่ ผู้คนจ้องมองและเพ่งดูข้าพระองค์อย่างสะใจ

19พวกเขาเอาเสื้อผ้าของข้าพระองค์มาแบ่งกัน และจับสลากเอาเสื้อคลุมของข้าพระองค์

20ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ขอพระองค์อย่าทรงห่างไกล ข้าแต่พระกำลังของข้าพระองค์ ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์

21ขอทรงช่วยกู้ชีวิตข้าพระองค์จากคมดาบ ช่วยชีวิตอันมีค่าของข้าพระองค์จากอุ้งเท้าสุนัข

22ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากปากสิงโต พระองค์ทรงตอบข้าพระองค์แล้วจากเขาของวัวป่า

23ข้าพระองค์จะประกาศพระนามของพระองค์แก่พี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางที่ประชุม

24ท่านผู้ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า จงสรรเสริญพระองค์ เชื้อสายทั้งสิ้นของยาโคบ จงถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอล จงยำเกรงพระองค์

25เพราะพระองค์ไม่ทรงดูหมิ่นหรือรังเกียจความทุกข์ของผู้ตกทุกข์ได้ยาก และเมื่อผู้นั้นร้องทูล พระองค์ก็ทรงสดับ พระองค์ไม่ได้ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์ไปจากเขา

26คำสรรเสริญของข้าพระองค์ในที่ประชุมใหญ่มาจากพระองค์ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณต่อหน้าผู้ที่ยำเกรงพระองค์

27ผู้ที่ถ่อมใจจะได้กินอิ่ม บรรดาผู้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ ขอให้ใจของท่านทั้งหลายมีชีวิตอยู่เป็นนิตย์

28ทุกสุดปลายแผ่นดินโลกจะระลึกได้และหันกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกตระกูลของประชาชาติจะกราบนมัสการต่อพระพักตร์ของพระองค์

29เพราะราชอาณาจักรเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ทรงครอบครองเหนือประชาชาติทั้งหลาย

30บรรดาผู้มั่งคั่งในแผ่นดินโลกจะกินและกราบนมัสการ ทุกคนที่ลงไปสู่ผงคลีดินจะคุกเข่าลงต่อพระพักตร์ของพระองค์ คือผู้ที่ไม่อาจรักษาชีวิตของตนไว้ได้

31ลูกหลานจะปรนนิบัติพระองค์ จะมีการเล่าขานถึงองค์เจ้านายแก่ชนรุ่นต่อไป

32พวกเขาจะมาประกาศความชอบธรรมของพระองค์แก่ชนชาติที่ยังไม่เกิด ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำสำเร็จแล้ว

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.