บทที่ 52

1ถึงหัวหน้านักดนตรี บทมัสคีลของดาวิด

2เมื่อโดเอกชาวเอโดมไปทูลซาอูลว่า ‘ดาวิดได้มาที่บ้านของอาหิเมเลค’

3ข้าแต่ชายผู้มีอำนาจ เหตุใดเจ้าจึงโอ้อวดในความชั่ว ความรักมั่นคงของพระเจ้าดำรงอยู่ตลอดวัน

4ลิ้นของเจ้าคิดประดิษฐ์การทำลายล้าง ดุจมีดโกนคมกริบ เจ้าผู้ทำการหลอกลวง

5เจ้ารักความชั่วมากกว่าความดี รักการพูดเท็จมากกว่าการพูดความจริง เซลาห์

6เจ้ารักถ้อยคำทำลายล้างทั้งสิ้น โอ ลิ้นที่หลอกลวง

7แต่พระเจ้าจะทรงทำลายเจ้าลงเป็นนิตย์ พระองค์จะทรงฉวยเจ้าและกระชากเจ้าออกจากเต็นท์ และถอนรากเจ้าออกจากแผ่นดินของคนเป็น เซลาห์

8คนชอบธรรมจะเห็นและยำเกรง พวกเขาจะหัวเราะเยาะเขา

9‘ดูเถิด นี่คือคนที่ไม่ยอมให้พระเจ้าเป็นที่กำบังเข้มแข็งของตน แต่วางใจในทรัพย์สมบัติอันมากมายของตน และเข้มแข็งขึ้นด้วยการทำลายล้างของตน’

10แต่ข้าพเจ้าเป็นเหมือนต้นมะกอกเขียวสดในพระนิเวศของพระเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในความรักมั่นคงของพระเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์

11ข้าพระองค์จะขอบพระคุณพระองค์เป็นนิตย์ เพราะพระองค์ได้ทรงกระทำ และข้าพระองค์จะรอคอยพระนามของพระองค์ เพราะพระนามนั้นประเสริฐ ต่อหน้าผู้ที่ภักดีของพระองค์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.