บทที่ 69

1ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง ‘ดอกลิลลี่’ บทเพลงของดาวิด

2ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด เพราะน้ำท่วมขึ้นมาถึงคอแล้ว

3ข้าพระองค์จมลงในเลนลึกที่ไม่มีที่ยืน ข้าพระองค์มาถึงห้วงน้ำลึก และกระแสน้ำก็ท่วมข้าพระองค์

4ข้าพระองค์อ่อนล้าเพราะการร้องไห้ คอของข้าพระองค์แห้งผาก นัยน์ตาของข้าพระองค์อ่อนล้าด้วยการเฝ้าคอยพระเจ้าของข้าพระองค์

5ผู้ที่เกลียดชังข้าพระองค์โดยไม่มีเหตุนั้นมีมากกว่าผมบนศีรษะของข้าพระองค์ ศัตรูที่จะทำลายข้าพระองค์โดยไม่มีเหตุก็มีมากมาย เขาบังคับให้ข้าพระองค์คืนสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่ได้ขโมยมา

6ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงทราบความโง่เขลาของข้าพระองค์ และความผิดของข้าพระองค์ก็ไม่ได้ซ่อนเร้นจากพระองค์

7ข้าแต่องค์เจ้านาย องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ขออย่าให้ผู้ที่หวังในพระองค์ต้องอับอายเพราะข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขออย่าให้ผู้ที่แสวงหาพระองค์ต้องขายหน้าเพราะข้าพระองค์

8เพราะข้าพระองค์ได้ทนรับการเยาะเย้ยเพราะเห็นแก่พระองค์ ความอับอายปกคลุมใบหน้าของข้าพระองค์

9ข้าพระองค์กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพี่น้องของข้าพระองค์ และเป็นคนต่างด้าวสำหรับบุตรของมารดาข้าพระองค์

10เพราะความร้อนรนเพื่อพระนิเวศของพระองค์ได้เผาผลาญข้าพระองค์ และคำสบประมาทของผู้ที่สบประมาทพระองค์ก็ตกอยู่บนข้าพระองค์

11เมื่อข้าพระองค์ร้องไห้และอดอาหาร สิ่งนั้นกลับนำการเยาะเย้ยมาสู่ข้าพระองค์

12เมื่อข้าพระองค์สวมผ้ากระสอบ ข้าพระองค์ก็กลายเป็นที่ขบขันของพวกเขา

13บรรดาผู้ที่นั่งอยู่ที่ประตูเมืองพากันนินทาข้าพระองค์ และข้าพระองค์เป็นเพลงเยาะเย้ยของพวกขี้เมา

14ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่สำหรับข้าพระองค์ คำอธิษฐานของข้าพระองค์ขึ้นมาถึงพระองค์ในเวลาอันเหมาะสม ข้าแต่พระเจ้า ด้วยความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์ ขอทรงตอบข้าพระองค์ด้วยความรอดอันแน่นอนของพระองค์

15ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากเลน อย่าให้ข้าพระองค์จมลง ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากผู้ที่เกลียดชังข้าพระองค์ และให้พ้นจากห้วงน้ำลึก

16ขออย่าให้กระแสน้ำท่วมข้าพระองค์ อย่าให้ที่ลึกกลืนข้าพระองค์ และอย่าให้ปากเหวงับข้าพระองค์ไว้

17ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตอบข้าพระองค์ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์นั้นประเสริฐ ขอทรงหันมาหาข้าพระองค์ตามพระเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

18ข้าพระองค์กำลังเดือดร้อน ขอทรงรีบตอบข้าพระองค์เถิด ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากผู้รับใช้ของพระองค์เลย

19ขอเสด็จเข้ามาใกล้ชีวิตของข้าพระองค์และทรงไถ่ข้าพระองค์ไว้ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นเพราะเหตุศัตรูของข้าพระองค์

20พระองค์ทรงทราบการที่ข้าพระองค์ถูกเยาะเย้ย ความอับอายและความอัปยศของข้าพระองค์ ศัตรูทั้งสิ้นของข้าพระองค์ก็อยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์

21การเยาะเย้ยทำให้ใจของข้าพระองค์แตกสลาย และข้าพระองค์ก็หมดกำลังใจ ข้าพระองค์มองหาความเห็นใจแต่ไม่พบ มองหาผู้ปลอบโยนแต่ก็ไม่เจอ

22เขาให้ของขมเป็นอาหารแก่ข้าพระองค์ และให้น้ำส้มสายชูแก่ข้าพระองค์ดื่มแก้กระหาย

23ขอให้สำรับอาหารที่อยู่ตรงหน้าพวกเขากลายเป็นบ่วงแร้ว และเป็นกับดักสำหรับพันธมิตรของพวกเขา

24ขอให้ตาของพวกเขามืดมัวไปจนมองไม่เห็น และให้หลังของพวกเขาค้อมลงตลอดไป

25ขอทรงเทพระพิโรธของพระองค์ลงเหนือพวกเขา และให้ความกริ้วอันแรงกล้าของพระองค์ตามทันพวกเขา

26ขอให้ที่อยู่ของพวกเขาร้างเปล่า อย่าให้มีผู้ใดอาศัยอยู่ในเต็นท์ของพวกเขา

27เพราะพวกเขาข่มเหงผู้ที่พระองค์ทรงตี และซ้ำเติมความเจ็บปวดของผู้ที่พระองค์ทรงทำให้บาดเจ็บ

28ขอทรงเพิ่มความผิดบาปให้แก่ความผิดบาปของพวกเขา อย่าให้พวกเขาได้เข้าส่วนในความชอบธรรมของพระองค์

29ขอให้พวกเขาถูกลบออกจากหนังสือแห่งชีวิต และไม่ถูกบันทึกไว้ร่วมกับคนชอบธรรม

30ข้าแต่พระเจ้า แต่ข้าพระองค์กำลังเจ็บปวดและทุกข์ใจ ขอให้ความรอดของพระองค์ปกป้องข้าพระองค์ไว้บนที่สูง

31ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระเจ้าด้วยบทเพลง และจะยกย่องพระองค์ด้วยการขอบพระคุณ

32การนี้จะเป็นที่พอพระทัยองค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งกว่าวัวผู้ ยิ่งกว่าวัวหนุ่มที่มีเขาและกีบ

33ผู้ที่ถ่อมใจจะเห็นและยินดี ท่านผู้แสวงหาพระเจ้าเอ๋ย ขอให้จิตใจของท่านมีชีวิตชีวาขึ้น

34เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับฟังคนขัดสน และไม่ทรงดูหมิ่นประชากรของพระองค์ที่ถูกจองจำ

35ขอให้ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกสรรเสริญพระองค์ ทั้งทะเลและทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้น

36เพราะพระเจ้าจะทรงช่วยศิโยนให้รอด และจะทรงสร้างเมืองต่างๆ ของยูดาห์ขึ้นใหม่ เพื่อผู้คนจะได้อาศัยและครอบครองที่นั่น

37เชื้อสายของบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์จะได้รับที่นั่นเป็นมรดก และผู้ที่รักพระนามของพระองค์จะได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในนั้น

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.