โรม 14 · Eremos Thai Bible

1จงต้อนรับผู้ที่อ่อนแอในความเชื่อ — ไม่ใช่เพื่อมาตัดสินความเห็นของเขา 2คนหนึ่งเชื่อว่าตนกินทุกอย่างได้ — แต่ผู้ที่อ่อนแอกินแต่ผัก 3ผู้ที่กิน อย่าดูหมิ่นผู้ที่ไม่กิน — และผู้ที่ไม่กิน อย่าตัดสินผู้ที่กิน เพราะพระเจ้าทรงต้อนรับเขาแล้ว 4ท่านเป็นใครที่จะตัดสินคนรับใช้ของผู้อื่น? เขาจะยืนหยัดหรือล้มลง ก็ขึ้นอยู่กับนายของเขาเอง — แต่เขาจะยืนหยัด เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสามารถทำให้เขายืนหยัดได้ 5คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งสำคัญกว่าวันอื่น — อีกคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน ขอให้แต่ละคนมั่นใจเต็มที่ในจิตของตน 6ผู้ที่ถือวันก็ถือเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า — ผู้ที่กินก็กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะเขาขอบพระคุณพระเจ้า — และผู้ที่ไม่กิน ก็ไม่กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และเขาก็ขอบพระคุณพระเจ้าด้วย 7เพราะไม่มีผู้ใดในเราที่มีชีวิตอยู่เพื่อตนเอง — และไม่มีผู้ใดตายเพื่อตนเอง 8เพราะถ้าเรามีชีวิตอยู่ เราก็มีชีวิตอยู่เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และถ้าเราตาย เราก็ตายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ฉะนั้น ไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่หรือเราจะตาย เราก็เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า 9เพราะเหตุนี้พระคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์และทรงพระชนม์อยู่ — เพื่อพระองค์จะทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทั้งคนตายและคนเป็น 10แล้วท่านตัดสินพี่น้องของท่านทำไม? หรือท่านดูหมิ่นพี่น้องของท่านทำไม? เพราะเราทุกคนจะปรากฏที่หน้าบัลลังก์การพิพากษาของพระเจ้า 11เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า — เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ทุกหัวเข่าจะคุกลงต่อหน้าเรา และทุกลิ้นจะสารภาพแด่พระเจ้าฉันนั้น’ 12ฉะนั้น แต่ละคนในเราจะต้องให้บัญชีเกี่ยวกับตนเอง 13ฉะนั้น เราอย่าตัดสินกันและกันอีกต่อไป แต่จงตัดสินสิ่งนี้แทน — คืออย่าวางสิ่งที่ทำให้สะดุดหรือเป็นอุปสรรคแก่พี่น้องของท่าน 14ข้าพเจ้ารู้และมั่นใจในพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ไม่มีสิ่งใดเป็นมลทินโดยตัวมันเอง — เว้นแต่สำหรับผู้ที่นับว่าสิ่งใดเป็นมลทิน สำหรับผู้นั้นสิ่งนั้นก็เป็นมลทิน 15เพราะถ้าพี่น้องของท่านเป็นทุกข์เพราะเรื่องอาหาร ท่านก็ไม่ได้ดำเนินชีวิตตามความรักอีกต่อไป อย่าทำลายผู้ที่พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเขา ด้วยเรื่องอาหารของท่าน 16ฉะนั้น อย่าให้สิ่งที่ดีของพวกท่านถูกพูดในเชิงร้าย 17เพราะอาณาจักรของพระเจ้าไม่ใช่เรื่องอาหารและเครื่องดื่ม — แต่เป็นความชอบธรรม สันติสุข และความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์ 18เพราะผู้ที่รับใช้พระคริสต์ในแนวนี้ก็เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า และเป็นที่ยอมรับของมนุษย์ 19ฉะนั้น ขอให้เราแสวงหาสิ่งที่นำไปสู่สันติสุข และสิ่งที่นำไปสู่การเสริมสร้างกันและกัน 20อย่าทำลายงานของพระเจ้าเพราะเรื่องอาหาร ทุกสิ่งก็บริสุทธิ์ แต่เป็นการชั่วสำหรับคนที่กินโดยทำให้ผู้อื่นสะดุด 21เป็นการดีที่จะไม่กินเนื้อหรือดื่มเหล้าองุ่น หรือทำสิ่งใดที่ทำให้พี่น้องของท่านสะดุด หรือถูกกีดกั้น หรืออ่อนแอ 22ความเชื่อที่ท่านมี จงรักษาไว้ระหว่างท่านกับพระเจ้า ผู้ใดไม่กล่าวโทษตนเองในสิ่งที่ตนเห็นชอบ ผู้นั้นก็เป็นสุข 23แต่ผู้ที่ลังเล ถ้าเขากิน ก็ถูกพิพากษาให้ลงโทษ เพราะไม่ได้กินจากความเชื่อ — และทุกสิ่งที่ไม่ได้มาจากความเชื่อก็เป็นบาป

บทที่ 14