บทที่ 5
1ฉะนั้น เมื่อเราทรงถูกประกาศว่าชอบธรรมโดยความเชื่อแล้ว เราจึงมีสันติสุขกับพระเจ้า ผ่านพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
2ผ่านพระองค์ เราได้เข้าถึงพระคุณนี้โดยความเชื่อ และเรายืนหยัดอยู่ในพระคุณนี้ และเราชื่นชมยินดีในความหวังแห่งพระเกียรติของพระเจ้า
3ไม่เพียงเท่านั้น เรายังชื่นชมยินดีในความทุกข์ลำบากด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ลำบากก่อให้เกิดความเพียร
4ความเพียรก่อให้เกิดอุปนิสัยที่ผ่านการทดสอบ และอุปนิสัยที่ผ่านการทดสอบก่อให้เกิดความหวัง
5และความหวังไม่ทำให้ผิดหวัง เพราะความรักของพระเจ้าได้ทรงเทลงในจิตใจของเรา ผ่านพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ทรงประทานให้แก่เราแล้ว
6เพราะในขณะที่เรายังอ่อนแอ พระคริสต์ได้สิ้นพระชนม์เพื่อคนอธรรมในเวลาที่เหมาะสม
7เพราะแทบจะไม่มีใครยอมตายเพื่อคนชอบธรรม — แต่สำหรับคนดีก็อาจจะมีบางคนกล้าตายเพื่อเขา
8แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์ที่มีต่อเราในข้อนี้ — คือในขณะที่เรายังเป็นคนบาป พระคริสต์ได้สิ้นพระชนม์เพื่อเรา
9ฉะนั้น เมื่อบัดนี้เราทรงถูกประกาศว่าชอบธรรมโดยพระโลหิตของพระองค์แล้ว ยิ่งกว่านั้นมากเพียงใด เราจะรอดพ้นจากพระพิโรธโดยทางพระองค์
10เพราะถ้าในขณะที่เราเป็นศัตรู เราทรงคืนดีกับพระเจ้าผ่านการสิ้นพระชนม์ของพระบุตรของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นมากเพียงใด เมื่อเราทรงคืนดีแล้ว เราจะรอดโดยพระชนม์ชีพของพระองค์
11ไม่เพียงเท่านั้น เรายังชื่นชมยินดีในพระเจ้าผ่านพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา — ผ่านพระองค์เราได้รับการคืนดีบัดนี้แล้ว
12เพราะฉะนั้น เช่นเดียวกับที่บาปได้เข้ามาในโลกผ่านมนุษย์คนเดียว และความตายเข้ามาผ่านบาป ดังนั้นความตายจึงแผ่ไปถึงมนุษย์ทุกคน เพราะมนุษย์ทุกคนได้ทำบาป
13เพราะก่อนถึงสมัยที่ได้รับธรรมบัญญัติ บาปก็อยู่ในโลกแล้ว แต่บาปไม่ถูกนับเอาเมื่อไม่มีธรรมบัญญัติ
14อย่างไรก็ตาม ความตายก็ครอบครองตั้งแต่อาดัมจนถึงโมเสส แม้แต่เหนือคนที่ไม่ได้ทำบาปในแบบเดียวกับการละเมิดของอาดัม ผู้ซึ่งเป็นภาพของผู้ที่จะมา
15แต่ของประทานไม่เหมือนการล่วงละเมิด เพราะถ้าโดยการล่วงละเมิดของคนเดียว คนเป็นอันมากตายไป ยิ่งกว่านั้นมากเพียงใด พระคุณของพระเจ้าและของประทานโดยพระคุณของมนุษย์คนเดียว คือพระเยซูคริสต์ ก็ได้ล้นเหลือถึงคนเป็นอันมากด้วย
16และของประทานก็ไม่เหมือนผลจากบาปของคนคนเดียว เพราะการพิพากษาเริ่มจากบาปเดียวสู่คำพิพากษาให้ลงโทษ แต่ของประทานเริ่มจากการล่วงละเมิดมากมายสู่การที่ทรงประกาศว่าชอบธรรม
17เพราะถ้าโดยการล่วงละเมิดของคนคนเดียว ความตายได้ครอบครองผ่านคนคนนั้น ยิ่งกว่านั้นมากเพียงใด คนที่รับพระคุณอันล้นเหลือและของประทานแห่งความชอบธรรม จะครอบครองในชีวิตโดยคนคนเดียว คือพระเยซูคริสต์
18ฉะนั้น เช่นเดียวกับที่การล่วงละเมิดเดียวนำคำพิพากษาให้ลงโทษมาถึงมนุษย์ทุกคน ดังนั้นการกระทำที่ชอบธรรมเดียวก็นำการที่ทรงประกาศว่าชอบธรรมและชีวิตมาถึงมนุษย์ทุกคน
19เพราะเช่นเดียวกับที่โดยการไม่เชื่อฟังของมนุษย์คนเดียว คนเป็นอันมากถูกตั้งให้เป็นคนบาป ดังนั้นโดยการเชื่อฟังของมนุษย์คนเดียว คนเป็นอันมากก็จะทรงตั้งให้เป็นผู้ชอบธรรม
20ธรรมบัญญัติได้แทรกเข้ามาเพื่อให้การล่วงละเมิดทวีคูณ แต่ที่ใดบาปทวีคูณ พระคุณก็ล้นเหลือยิ่งกว่านั้น
21เพื่อเช่นเดียวกับที่บาปได้ครอบครองในความตาย ดังนั้นพระคุณก็จะครอบครองโดยทางความชอบธรรม สู่ชีวิตนิรันดร์ ผ่านพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.