1นาโอมีมีญาติคนหนึ่งทางฝ่ายสามีของนาง เป็นชายผู้มีฐานะมั่งคั่งและทรงเกียรติจากตระกูลเอลีเมเลค ชื่อว่าโบอาส
2รูธหญิงโมอับกล่าวแก่นาโอมีว่า “ขอให้ดิฉันออกไปที่ทุ่งนา และเก็บรวงข้าวที่ตกตามหลังคนที่จะแสดงความเมตตาแก่ดิฉันเถิด” นาโอมีตอบว่า “ไปเถิด ลูกของฉัน”
3นางจึงออกไป และเก็บรวงข้าวในทุ่งตามหลังพวกคนเกี่ยว และเหตุบังเอิญเป็นไปว่า นางมาถึงส่วนของทุ่งที่เป็นของโบอาส ซึ่งมาจากตระกูลเอลีเมเลค
4ดูเถิด โบอาสมาจากเบธเลเฮม และกล่าวแก่พวกคนเกี่ยวว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตกับท่านทั้งหลาย” พวกเขาตอบว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรท่าน”
5โบอาสจึงถามคนรับใช้ของตนซึ่งเป็นหัวหน้าคุมพวกคนเกี่ยวว่า “หญิงสาวคนนี้เป็นของผู้ใด?”
6หัวหน้าคุมพวกคนเกี่ยวตอบว่า “นางคือหญิงสาวชาวโมอับที่กลับมากับนาโอมีจากแผ่นดินโมอับ
7นางได้กล่าวว่า ‘ขอให้ดิฉันเก็บรวงข้าวและรวบรวมในระหว่างฟ่อนข้าวตามหลังพวกคนเกี่ยวเถิด’ นางจึงเข้ามาและอยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้าจนถึงบัดนี้ พักในเพิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
8โบอาสจึงกล่าวแก่รูธว่า “จงฟังเถิด ลูกของฉัน อย่าไปเก็บรวงข้าวในทุ่งของผู้อื่นเลย และอย่าออกไปจากที่นี่ จงอยู่ใกล้ชิดกับสาวรับใช้ของฉันเถิด
9จงคอยเฝ้าดูทุ่งที่พวกเขาเกี่ยวอยู่ และตามไปกับพวกเขา ฉันได้สั่งคนรับใช้หนุ่มของฉันไว้แล้วว่าอย่าได้แตะต้องเจ้า เมื่อใดเจ้ากระหายน้ำ จงไปที่ภาชนะและดื่มน้ำที่คนรับใช้หนุ่มของฉันได้ตักไว้”
10นางจึงก้มหน้าลงกราบจดดิน แล้วกล่าวแก่เขาว่า “เหตุใดดิฉันจึงได้รับความเมตตาในสายตาของท่าน จนท่านเหลียวแลดิฉัน ทั้ง ๆ ที่ดิฉันเป็นคนต่างชาติ?”
11โบอาสตอบนางว่า “ฉันได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เจ้าได้ทำเพื่อแม่สามีของเจ้าหลังจากที่สามีของเจ้าสิ้นชีวิตแล้ว เจ้าได้ละบิดามารดาและแผ่นดินถิ่นกำเนิดของเจ้า มาอยู่กับชนชาติที่เจ้าไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย
12ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบแทนการกระทำของเจ้า และขอให้รางวัลของเจ้าครบบริบูรณ์จากองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งอิสราเอล ที่เจ้ามาลี้ภัยอยู่ใต้ปีกของพระองค์”
13นางตอบว่า “ขอให้ดิฉันได้รับความเมตตาในสายตาของท่านสืบไปเถิด นายของดิฉัน เพราะท่านได้ปลอบประโลมและพูดด้วยความเมตตาต่อสาวรับใช้ของท่าน แม้ว่าดิฉันไม่ได้มีฐานะเทียบเท่าสาวรับใช้คนหนึ่งของท่านก็ตาม”
14ถึงเวลาอาหาร โบอาสกล่าวแก่นางว่า “เชิญมาที่นี่เถิด รับขนมปังและจุ่มในน้ำส้มสายชู” นางจึงนั่งลงข้างพวกคนเกี่ยว และเขายื่นข้าวคั่วให้นาง นางก็รับประทานจนอิ่มและยังเหลืออยู่
15เมื่อรูธลุกขึ้นไปเก็บรวงข้าวอีก โบอาสสั่งคนรับใช้หนุ่มของตนว่า “แม้นางจะเก็บในระหว่างฟ่อนข้าว ก็อย่าตำหนินาง
16ยิ่งไปกว่านั้น จงดึงรวงข้าวบางมัดออกจากกองให้นาง และทิ้งไว้ให้นางเก็บ อย่าได้ตำหนินางเลย”
17รูธเก็บรวงข้าวในทุ่งจนถึงเย็น เมื่อนางนวดข้าวที่เก็บได้ ก็ได้ข้าวบาร์เลย์ประมาณหนึ่งเอฟาห์
18นางหอบข้าวกลับไปยังเมือง แม่สามีของนางก็ได้เห็นสิ่งที่นางเก็บได้ แล้วนางก็เอาของที่เหลือจากอาหารของนางออกมาให้แก่นาโอมี
19แม่สามีถามนางว่า “วันนี้เจ้าไปเก็บข้าวที่ไหน และทำงานที่ใด? ขอชายผู้ที่เหลียวแลเจ้าได้รับพระพร” นางจึงเล่าให้แม่สามีฟังว่านางได้ทำงานกับใคร แล้วนางว่า “ชื่อของชายที่ดิฉันได้ทำงานด้วยในวันนี้คือโบอาส”
20นาโอมีกล่าวแก่สะใภ้ของนางว่า “ขอเขาได้รับพระพรจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ไม่ทรงละทิ้งความรักมั่นคงของพระองค์ต่อทั้งคนเป็นและคนตาย” นาโอมีกล่าวต่อไปว่า “ชายผู้นี้เป็นญาติใกล้ชิดของเรา เป็นหนึ่งในญาติผู้ไถ่ของเรา”
21รูธหญิงโมอับกล่าวว่า “ยิ่งกว่านั้น เขาบอกดิฉันว่า ‘จงอยู่ใกล้ชิดกับคนรับใช้หนุ่มของฉัน จนกว่าพวกเขาจะเกี่ยวข้าวของฉันเสร็จสิ้น’”
22นาโอมีจึงกล่าวแก่รูธสะใภ้ของนางว่า “ลูกของฉันเอ๋ย ดีแล้วที่เจ้าได้ออกไปกับสาวรับใช้ของเขา เพื่อจะไม่มีใครทำอันตรายแก่เจ้าในทุ่งของผู้อื่น”
23รูธจึงอยู่ใกล้ชิดกับสาวรับใช้ของโบอาส คอยเก็บรวงข้าวจนกระทั่งฤดูเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์และข้าวสาลีเสร็จสิ้น และนางก็อาศัยอยู่กับแม่สามีของนาง
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.