1วันหนึ่ง นาโอมีแม่สามีของรูธกล่าวแก่นางว่า “ลูกของฉันเอ๋ย ฉันควรจะหาที่พักพิงให้เจ้า เพื่อเจ้าจะอยู่ดีมีสุขมิใช่หรือ?
2บัดนี้ โบอาสซึ่งเจ้าได้ทำงานกับสาวรับใช้ของเขานั้น เป็นญาติของเรามิใช่หรือ? คืนนี้เขากำลังจะฝัดข้าวบาร์เลย์ที่ลานนวดข้าว
3ฉะนั้น เจ้าจงอาบน้ำ ชโลมน้ำหอม สวมเสื้อผ้าที่ดีที่สุดของเจ้า แล้วลงไปยังลานนวดข้าว แต่อย่าให้ชายผู้นั้นรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นั่น จนกว่าเขาจะกินและดื่มเสร็จแล้ว
4เมื่อเขาเอนกายลง ให้สังเกตที่ที่เขานอน แล้วเข้าไปเปิดผ้าที่คลุมเท้าของเขาและนอนลง เขาจะบอกเจ้าเองว่าเจ้าควรทำสิ่งใด”
5รูธตอบนางว่า “สิ่งใดก็ตามที่ท่านบอก ดิฉันจะทำตาม”
6นางจึงลงไปยังลานนวดข้าว และทำตามทุกสิ่งที่แม่สามีของนางสั่งไว้
7เมื่อโบอาสกินดื่มเสร็จและจิตใจของเขาก็เบิกบาน เขาก็ไปนอนที่ปลายกองข้าว แล้วรูธก็แอบเข้าไป เปิดผ้าที่คลุมเท้าของเขา และนอนลง
8ตอนเที่ยงคืน ชายผู้นั้นสะดุ้งและพลิกตัว ดูเถิด มีหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ที่เท้าของเขา!
9เขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร?” นางตอบว่า “ดิฉันคือรูธ สาวรับใช้ของท่าน ขอท่านโปรดกางชายผ้าคลุมของท่านมาคลุมสาวรับใช้ของท่านด้วยเถิด เพราะท่านเป็นญาติผู้ไถ่”
10โบอาสกล่าวว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรเจ้า ลูกของฉันเอ๋ย ความรักมั่นคงของเจ้าในครั้งหลังนี้ยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อนเสียอีก เพราะเจ้าไม่ได้วิ่งไล่ตามชายหนุ่ม ไม่ว่าจะรวยหรือจน
11บัดนี้ ลูกของฉันเอ๋ย อย่ากลัวเลย ฉันจะทำตามที่เจ้าขอทุกประการ เพราะคนทั้งเมืองของฉันต่างรู้ว่าเจ้าเป็นหญิงผู้ทรงคุณธรรมและทรงเกียรติ
12บัดนี้แม้ว่าเป็นความจริงที่ฉันเป็นญาติผู้ไถ่ แต่ยังมีญาติผู้ไถ่อีกคนหนึ่งซึ่งใกล้ชิดกว่าฉัน
13ค้างคืนนี้ที่นี่เถิด รุ่งเช้า ถ้าเขาจะไถ่เจ้าก็ดี ให้เขาไถ่ไปเถิด แต่ถ้าเขาไม่ประสงค์จะไถ่เจ้า ตราบใดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระชนม์อยู่ ฉันจะไถ่เจ้าเอง บัดนี้จงนอนพักจนถึงรุ่งเช้า”
14นางจึงนอนที่เท้าของเขาจนถึงรุ่งเช้า แต่นางลุกขึ้นก่อนที่ใครจะมองเห็นกัน เพราะโบอาสได้กล่าวว่า “อย่าให้ใครรู้ว่ามีหญิงเข้ามาที่ลานนวดข้าว”
15เขายังกล่าวว่า “จงคลี่ผ้าคลุมที่อยู่บนตัวเจ้าออกมาและถือไว้” เมื่อนางถือไว้ เขาก็เทข้าวบาร์เลย์หกทะนานลงในผ้าคลุมและวางไว้บนนาง แล้วเขาก็เข้าไปในเมือง
16เมื่อรูธกลับมาหาแม่สามีของนาง นาโอมีถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ลูกของฉันเอ๋ย?” แล้วนางก็เล่าทุกสิ่งที่ชายผู้นั้นได้ทำเพื่อนางให้แม่สามีฟัง
17นางกล่าวว่า “เขาให้ข้าวบาร์เลย์หกทะนานนี้แก่ดิฉัน เพราะเขาได้บอกว่า ‘อย่ากลับไปหาแม่สามีของเจ้ามือเปล่า’”
18นาโอมีจึงกล่าวว่า “รอดูเถิด ลูกของฉันเอ๋ย จนกว่าเจ้าจะรู้ว่าเรื่องนี้จะเป็นไปเช่นไร เพราะชายผู้นั้นจะไม่หยุดพักจนกว่าจะดำเนินเรื่องนี้ให้เสร็จในวันนี้”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.