บทที่ 7Chapter 7

คำชื่นชมของเจ้าบ่าวAdmiration by the Bridegroom

1เท้าของเธอในรองเท้างามนัก โอ บุตรสาวแห่งผู้สูงศักดิ์เอ๋ย ส่วนโค้งแห่งต้นขาของเธอดั่งอัญมณี เป็นฝีมือแห่งช่างผู้ชำนาญ

2สะดือของเธอดั่งจอกกลมเกลี้ยง ที่ไม่เคยขาดเหล้าองุ่นผสม ท้องของเธอดั่งกองข้าวสาลี ล้อมรอบด้วยดอกบัว

3ทรวงอกทั้งสองของเธอดั่งลูกละมั่งสองตัว เป็นแฝดของแม่ละมั่ง

4ลำคอของเธอดั่งหอคอยงาช้าง ดวงตาของเธอดั่งสระน้ำแห่งเฮชโบน ริมประตูเมืองบัทรับบิม จมูกของเธอดั่งหอคอยแห่งเลบานอน ที่หันหน้าสู่ดามัสกัส

5ศีรษะของเธอสง่าดั่งภูเขาคารเมล เส้นผมที่ปล่อยสยายดั่งด้ายสีม่วง กษัตริย์ก็ตกเป็นเชลยอยู่ในปอยผมนั้น

6เธองามเสียนี่กระไร น่าชื่นใจเสียนี่กระไร โอ ความรักเอ๋ย เปี่ยมด้วยความรื่นรมย์ยิ่งนัก

7รูปร่างของเธอดั่งต้นอินทผลัม และทรวงอกของเธอดั่งพวงผล

8ฉันว่า ฉันจะปีนต้นอินทผลัมนั้น จะจับกิ่งก้านของมันไว้ ขอให้ทรวงอกของเธอเป็นดั่งพวงองุ่น และกลิ่นลมหายใจของเธอหอมดั่งผลแอปเปิล

เจ้าสาวThe Bride

9และปากของเธอดั่งเหล้าองุ่นชั้นเลิศ ที่ไหลรินอย่างนุ่มนวลให้ที่รักของฉัน ระเรื่อยผ่านริมฝีปากของผู้หลับใหล

10ฉันเป็นของที่รักของฉัน และความปรารถนาของเขาก็มีต่อฉัน

11มาเถิด ที่รักของฉัน ให้เราออกไปยังท้องทุ่ง ให้เราค้างคืนตามหมู่บ้าน

12ให้เราตื่นแต่เช้าไปยังสวนองุ่น ไปดูว่าเถาองุ่นผลิดอกแล้วหรือยัง ดอกองุ่นบานแล้วหรือไม่ และต้นทับทิมออกดอกแล้วหรือไม่ ที่นั่นฉันจะมอบความรักของฉันแก่เธอ

13ผลเลื่อนส่งกลิ่นหอมฟุ้ง และที่ประตูของเรามีผลเลิศรสทุกอย่าง ทั้งใหม่และเก่า ที่ฉันได้สะสมไว้เพื่อเธอ ที่รักของฉัน