เอเรโมส · Eremos Thai Bible

เศคาริยาห์ · Zechariah

บทที่ 14

1ดูเถิด วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังจะมาถึง เมื่อของที่ริบจากเจ้าจะถูกแบ่งกันท่ามกลางเจ้า 2‘เพราะเราจะรวบรวมประชาชาติทั้งปวงมาทำสงครามกับเยรูซาเล็ม เมืองนั้นจะถูกยึด บ้านเรือนจะถูกปล้น และผู้หญิงจะถูกข่มขืน ครึ่งหนึ่งของเมืองจะตกไปเป็นเชลย แต่ประชาชนที่เหลือจะไม่ถูกกวาดออกไปจากเมือง’ 3แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จออกไปต่อสู้กับประชาชาติเหล่านั้น ดุจในยามที่ทรงต่อสู้ในวันสงคราม 4ในวันนั้น พระบาทของพระองค์จะยืนอยู่บนภูเขามะกอกเทศ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเยรูซาเล็ม และภูเขามะกอกเทศจะแยกออกเป็นสองส่วนจากตะวันออกไปตะวันตก เกิดเป็นหุบเขาใหญ่มาก ภูเขาครึ่งหนึ่งจะเคลื่อนไปทางเหนือ และอีกครึ่งหนึ่งไปทางใต้ 5พวกเจ้าจะหนีไปตามหุบเขาแห่งภูเขาของเรา เพราะหุบเขานั้นจะทอดยาวไปถึงอาซัล พวกเจ้าจะหนีเหมือนที่หนีจากแผ่นดินไหวในรัชสมัยอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพเจ้าจะเสด็จมา พร้อมกับบรรดาผู้บริสุทธิ์ทั้งสิ้น 6ในวันนั้น จะไม่มีแสงสว่าง ดวงสว่างทั้งหลายจะหรี่จางลง 7เป็นวันพิเศษหนึ่งเดียว ซึ่งเป็นที่รู้จักแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ใช่กลางวันและไม่ใช่กลางคืน แต่เมื่อถึงเวลาเย็นก็จะมีแสงสว่าง 8ในวันนั้น น้ำที่มีชีวิตจะไหลออกจากเยรูซาเล็ม ครึ่งหนึ่งไหลไปยังทะเลด้านตะวันออก และอีกครึ่งหนึ่งไหลไปยังทะเลด้านตะวันตก ทั้งในฤดูร้อนและฤดูหนาว 9และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเป็นกษัตริย์เหนือทั่วทั้งแผ่นดินโลก ในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเป็นหนึ่งเดียว และพระนามของพระองค์ก็จะเป็นหนึ่งเดียว 10ทั้งแผ่นดินจะกลายเป็นที่ราบ ตั้งแต่เมืองเกบาจนถึงเมืองริมโมนทางใต้ของเยรูซาเล็ม แต่กรุงเยรูซาเล็มจะถูกยกขึ้นสูงและยังคงตั้งอยู่ในที่ของตน ตั้งแต่ประตูเบนยามินถึงที่ตั้งของประตูแรก ถึงประตูมุมเมือง และจากหอคอยฮานันเอลถึงบ่อย่ำองุ่นหลวง 11ผู้คนจะอาศัยอยู่ในเมืองนั้น และจะไม่มีคำสาปแช่งแห่งการทำลายล้างอีกต่อไป กรุงเยรูซาเล็มจะอยู่อย่างปลอดภัย 12นี่จะเป็นภัยพิบัติที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงใช้ลงโทษชนชาติทั้งปวงที่ยกทัพมาต่อสู้เยรูซาเล็ม คือ เนื้อหนังของพวกเขาจะเน่าเปื่อยทั้งที่ยังยืนอยู่ ตาของพวกเขาจะเน่าคาเบ้า และลิ้นของพวกเขาจะเน่าคาปาก 13ในวันนั้น ความโกลาหลครั้งใหญ่จากองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา ต่างคนต่างจะคว้ามือของกันและกัน และมือของคนหนึ่งจะตวัดขึ้นต่อสู้มือของอีกคนหนึ่ง 14ยูดาห์ก็จะสู้รบที่กรุงเยรูซาเล็มด้วย และทรัพย์สมบัติของประชาชาติทั้งปวงโดยรอบจะถูกรวบรวมไว้ ทั้งทองคำ เงิน และเสื้อผ้ามากมายเหลือล้น 15ภัยพิบัติเช่นเดียวกันนี้ก็จะเกิดแก่ม้า ล่อ อูฐ ลา และสัตว์ทั้งปวงที่อยู่ในค่ายเหล่านั้น เหมือนภัยพิบัติที่กล่าวมานี้ 16แล้วทุกคนที่รอดชีวิตจากบรรดาประชาชาติที่ยกมาต่อสู้เยรูซาเล็ม จะขึ้นไปนมัสการองค์กษัตริย์ คือองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา และถือเทศกาลอยู่เพิงเป็นประจำทุกปี 17และถ้าครอบครัวใดในแผ่นดินโลกไม่ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการองค์กษัตริย์ คือองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ฝนก็จะไม่ตกลงมาเหนือพวกเขา 18และถ้าครอบครัวของอียิปต์ไม่ขึ้นไปและไม่เข้าร่วม ฝนก็จะไม่ตกลงมาเหนือพวกเขาเช่นกัน นี่จะเป็นภัยพิบัติที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงใช้ลงโทษบรรดาประชาชาติที่ไม่ขึ้นไปถือเทศกาลอยู่เพิง 19นี่จะเป็นโทษของอียิปต์ และเป็นโทษของบรรดาประชาชาติที่ไม่ขึ้นไปถือเทศกาลอยู่เพิง 20ในวันนั้น แม้แต่บนกระดิ่งของม้าก็จะมีคำจารึกว่า ‘บริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า’ และหม้อต้มในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะบริสุทธิ์ดุจชามประพรมหน้าแท่นบูชา 21แท้จริง หม้อทุกใบในกรุงเยรูซาเล็มและในยูดาห์จะบริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ทุกคนที่มาถวายเครื่องบูชาจะหยิบหม้อเหล่านั้นมาต้มเนื้อบูชา และในวันนั้น จะไม่มีพ่อค้าในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาอีกต่อไป
← บทที่ 13เศคาริยาห์ →