บทที่ 1

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งมาถึงเศฟันยาห์ บุตรคูชี ผู้เป็นบุตรเกดาลิยาห์ ผู้เป็นบุตรอามาริยาห์ ผู้เป็นบุตรเฮเซคียาห์ ในรัชสมัยของโยสิยาห์ ราชโอรสของอาโมน กษัตริย์แห่งยูดาห์

2‘เราจะกวาดล้างทุกสิ่งให้สิ้นไปจากพื้นแผ่นดิน’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้

3‘เราจะกวาดล้างทั้งมนุษย์และสัตว์ เราจะกวาดล้างนกในท้องฟ้าและปลาในทะเล ทั้งสิ่งที่ทำให้สะดุดพร้อมกับคนชั่ว เราจะตัดมนุษยชาติออกจากพื้นแผ่นดิน’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้

4‘เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้ยูดาห์ และต่อสู้ชาวเยรูซาเล็มทั้งปวง เราจะกำจัดส่วนที่เหลือของพระบาอัลออกไปจากสถานที่นี้ ทั้งชื่อของปุโรหิตผู้บูชารูปเคารพพร้อมกับปุโรหิตทั้งหลาย

5ทั้งบรรดาผู้ที่ขึ้นไปกราบไหว้บริวารแห่งฟ้าสวรรค์บนดาดฟ้า และบรรดาผู้ที่กราบไหว้พลางปฏิญาณต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ก็ยังปฏิญาณต่อพระมิลโคมด้วย

6ทั้งบรรดาผู้ที่หันกลับจากการติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า และผู้ที่ไม่แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า ทั้งไม่ทูลถามพระองค์’

7จงเงียบสงบต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว แท้จริงองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดเตรียมเครื่องบูชาไว้แล้ว และทรงชำระแขกที่ทรงเชิญไว้ให้บริสุทธิ์

8‘และในวันแห่งเครื่องบูชาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เราจะลงโทษบรรดาขุนนางและบรรดาราชโอรส และทุกคนที่สวมเสื้อผ้าแบบต่างชาติ

9ในวันนั้นเราจะลงโทษทุกคนที่กระโดดข้ามธรณีประตู ผู้ที่ทำให้เรือนของนายตนเต็มไปด้วยความรุนแรงและการหลอกลวง

10‘และในวันนั้น’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ‘จะมีเสียงร้องดังขึ้นจากประตูปลา เสียงร่ำไห้จากเขตที่สอง และเสียงพังทลายดังสนั่นจากเนินเขาทั้งหลาย

11‘ชาวเขตมักเทชเอ๋ย จงร่ำไห้เถิด เพราะบรรดาพ่อค้าทั้งปวงถูกทำลายสิ้นแล้ว ทุกคนที่ชั่งเงินก็ถูกตัดออกไป

12ในเวลานั้นเราจะค้นหาทั่วเยรูซาเล็มด้วยตะเกียง และจะลงโทษบรรดาคนที่นอนนิ่งเฉยอยู่บนตะกอนของตน ผู้ที่กล่าวในใจว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงกระทำการดี และจะไม่ทรงกระทำการร้าย’

13ทรัพย์สมบัติของพวกเขาจะถูกปล้น และบ้านเรือนของพวกเขาจะถูกทิ้งร้าง พวกเขาจะสร้างบ้านแต่จะไม่ได้อยู่อาศัย จะปลูกสวนองุ่นแต่จะไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นจากสวนนั้น’

14วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าอันยิ่งใหญ่ใกล้เข้ามาแล้ว ใกล้เข้ามาและเร่งรุดมาอย่างรวดเร็วยิ่งนัก ฟังเถิด เสียงแห่งวันขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นขมขื่น แม้แต่นักรบก็ยังร้องครวญครางอยู่ที่นั่น

15วันนั้นเป็นวันแห่งพระพิโรธ วันแห่งความทุกข์ใจและความลำเค็ญ วันแห่งความพินาศและความหายนะ วันแห่งความมืดและความมืดมน วันแห่งเมฆหมอกและความมืดทึบ

16วันแห่งเสียงเขาสัตว์และเสียงโห่ร้องออกศึก ต่อสู้บรรดาเมืองที่มีป้อมปราการ และต่อสู้ป้อมมุมเมืองอันสูงตระหง่าน

17‘เราจะนำความทุกข์ลำเค็ญมาสู่มนุษย์ จนพวกเขาเดินไปเหมือนคนตาบอด เพราะพวกเขาได้ทำบาปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า โลหิตของพวกเขาจะถูกเทออกเหมือนผงคลีดิน และเนื้อหนังของพวกเขาจะเป็นเหมือนมูลสัตว์

18ทั้งเงินและทองของพวกเขาก็ไม่อาจช่วยพวกเขาให้รอดได้ในวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทั้งแผ่นดินโลกจะถูกเผาผลาญด้วยไฟแห่งความหวงแหนของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงกระทำให้ทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกถึงอวสานอย่างฉับพลันและน่าสะพรึงกลัว’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.