บทที่ 10
1พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ต้องการให้พวกท่านขาดความรู้ในเรื่องที่ว่า บรรพบุรุษของเราทุกคนได้อยู่ใต้เมฆ และได้ข้ามทะเลไปทั้งหมด
2และทุกคนได้รับบัพติศมาเข้าในโมเสส ในเมฆและในทะเล
3และทุกคนได้กินอาหารฝ่ายวิญญาณอย่างเดียวกัน
4และทุกคนได้ดื่มของฝ่ายวิญญาณอย่างเดียวกัน เพราะพวกเขาดื่มจากศิลาฝ่ายวิญญาณที่ติดตามพวกเขาไป และศิลานั้นก็คือพระคริสต์
5แต่กระนั้น พระเจ้าก็ไม่ได้ทรงพอพระทัยในคนส่วนใหญ่ของพวกเขา เพราะพวกเขาถูกประหารล้มตายในถิ่นทุรกันดาร
6เหตุการณ์เหล่านี้ได้กลายเป็นแบบอย่างสำหรับเรา เพื่อเราจะไม่เป็นผู้ที่ปรารถนาในสิ่งชั่วร้าย เหมือนอย่างที่พวกเขาได้ปรารถนา
7อย่าเป็นคนกราบไหว้รูปเคารพเหมือนอย่างคนบางคนของพวกเขา ตามที่มีคำเขียนไว้ว่า “ประชาชนนั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นเต้นเล่น”
8เราอย่าได้ล่วงประเวณี เหมือนอย่างคนบางคนของพวกเขาได้ล่วงประเวณี และในวันเดียวก็มีสองหมื่นสามพันคนล้มตายไป
9เราอย่าได้ทดลองพระคริสต์ เหมือนอย่างคนบางคนของพวกเขาได้ทดลอง และพินาศไปด้วยพวกงู
10และอย่าได้บ่นพึมพำ เหมือนอย่างคนบางคนของพวกเขาได้บ่นพึมพำ และพินาศไปด้วยทูตผู้ทำลาย
11สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับพวกเขาเป็นแบบอย่าง และได้รับการเขียนไว้เพื่อเป็นข้อตักเตือนสำหรับเรา ผู้ที่อยู่ในยุคสุดท้ายของยุคทั้งหลาย
12ดังนั้น ผู้ที่คิดว่าตนยืนมั่นคงอยู่ จงระวังเถิดอย่าให้ล้มลง
13การทดลองที่เกิดขึ้นกับพวกท่านไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเป็นการทดลองที่มนุษย์ทั่วไปต้องเผชิญ พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ พระองค์จะไม่ทรงปล่อยให้พวกท่านถูกทดลองเกินกว่าที่พวกท่านจะรับได้ แต่ในเวลาที่ถูกทดลองนั้น พระองค์จะทรงเปิดทางออกให้ด้วย เพื่อพวกท่านจะสามารถทนได้
14ดังนั้น ที่รักทั้งหลายของข้าพเจ้า จงหนีจากการกราบไหว้รูปเคารพเสีย
15ข้าพเจ้ากล่าวกับพวกท่านในฐานะคนที่มีปัญญา ขอพวกท่านจงพิจารณาเองในสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าว
16ถ้วยแห่งพระพรซึ่งเราอวยพร ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในพระโลหิตของพระคริสต์หรือ? ขนมปังที่เราหัก ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในพระกายของพระคริสต์หรือ?
17เพราะมีขนมปังก้อนเดียว เราจึงเป็นกายเดียวกัน แม้เราจะมีจำนวนมาก เพราะเราทุกคนล้วนได้รับส่วนร่วมจากขนมปังก้อนเดียวนั้น
18จงพิจารณาดูชาวอิสราเอลตามเนื้อหนังเถิด ผู้ที่กินเครื่องบูชาก็เป็นผู้ร่วมในแท่นบูชาด้วยไม่ใช่หรือ?
19ถ้าเช่นนั้นข้าพเจ้ากำลังกล่าวอะไร? ว่าอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพเป็นอะไรหรือ? หรือว่ารูปเคารพเป็นอะไรหรือ?
20เปล่าเลย แต่สิ่งที่คนต่างชาติบูชาก็เป็นการบูชาแก่ผีปีศาจ ไม่ใช่บูชาแก่พระเจ้า ข้าพเจ้าไม่ต้องการให้พวกท่านกลายเป็นผู้ร่วมกับผีปีศาจ
21พวกท่านไม่สามารถดื่มถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าและถ้วยของผีปีศาจในเวลาเดียวกัน พวกท่านไม่สามารถมีส่วนร่วมในโต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและโต๊ะของผีปีศาจในเวลาเดียวกัน
22หรือเรากำลังทำให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหึงหวงหรือ? เรามีกำลังกว่าพระองค์หรือ?
23“ทำสิ่งใดก็ได้ทั้งสิ้น” — แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งจะเป็นประโยชน์ “ทำสิ่งใดก็ได้ทั้งสิ้น” — แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งจะเสริมสร้าง
24อย่าให้ผู้ใดแสวงหาผลประโยชน์ของตนเอง แต่จงแสวงหาผลประโยชน์ของผู้อื่น
25อาหารทุกอย่างที่ขายในตลาดเนื้อ จงกินเถิด โดยไม่ต้องไต่ถามอะไรเพราะเหตุของมโนธรรม
26เพราะ “แผ่นดินโลกและทุกสิ่งที่เต็มอยู่ในแผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า”
27ถ้าใครในพวกผู้ที่ไม่เชื่อเชิญพวกท่าน และพวกท่านปรารถนาที่จะไป ก็จงกินทุกสิ่งที่เขาตั้งให้พวกท่าน โดยไม่ต้องไต่ถามอะไรเพราะเหตุของมโนธรรม
28แต่ถ้าใครพูดกับพวกท่านว่า “นี่เป็นของถวายแก่เทพเจ้า” ก็อย่ากินเลย เพราะเห็นแก่ผู้ที่บอกท่านและเพราะเห็นแก่มโนธรรม
29ที่ข้าพเจ้ากล่าวถึงมโนธรรมนั้น ไม่ใช่มโนธรรมของท่านเอง แต่เป็นของอีกคนหนึ่ง เพราะเหตุใดเล่า เสรีภาพของข้าพเจ้าจะถูกตัดสินโดยมโนธรรมของผู้อื่น?
30ถ้าข้าพเจ้ารับประทานด้วยพระคุณและขอบพระคุณ เหตุใดข้าพเจ้าจึงถูกตำหนิในสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ขอบพระคุณ?
31ดังนั้น ไม่ว่าพวกท่านจะกินหรือดื่ม หรือทำสิ่งใดก็ตาม จงทำทุกสิ่งเพื่อพระเกียรติของพระเจ้า
32อย่าเป็นเหตุให้สะดุด ไม่ว่าต่อชาวยิว หรือต่อชาวกรีก หรือต่อคริสตจักรของพระเจ้า
33เช่นเดียวกับที่ข้าพเจ้าพยายามทำให้ทุกคนพอใจในทุกสิ่ง โดยไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์ของตนเอง แต่ผลประโยชน์ของคนเป็นจำนวนมาก เพื่อพวกเขาจะได้รับความรอด
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.