เอเรโมส · Eremos Thai Bible

1 ซามูเอล · 1 Samuel

บทที่ 16

1และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อซามูเอลว่า “เจ้าจะคร่ำครวญเพื่อซาอูลนานเท่าใด ในเมื่อเราได้ปฏิเสธเขาจากการเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลแล้ว? จงเอาน้ำมันมาเต็มเขาของเจ้า และจงไป เราจะส่งเจ้าไปยังเจสซีชาวเบธเลเฮม เพราะเราได้เห็นกษัตริย์สำหรับเราในบุตรของเขา” 2และซามูเอลพูดว่า “ข้าพระองค์จะไปได้อย่างไร? ซาอูลจะได้ยินและจะฆ่าข้าพระองค์” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงเอาลูกวัวตัวเมียไปกับเจ้าและจงพูดว่า ‘ข้ามาเพื่อถวายบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า’ 3และจงเรียกเจสซีมายังเครื่องบูชา และเราจะแจ้งให้เจ้าทราบสิ่งที่เจ้าต้องทำ และเจ้าจะเจิมสำหรับเราผู้ที่เราจะบอกเจ้า” 4และซามูเอลทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส และมาถึงเบธเลเฮม และผู้อาวุโสของเมืองต่างสั่นสะท้านในการพบเขา และพวกเขาพูดว่า “ท่านมาด้วยสันติหรือ?” 5และเขาตอบว่า “ด้วยสันติ ข้ามาเพื่อถวายบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า จงชำระตนให้บริสุทธิ์และมาในเครื่องบูชากับข้า” และเขาชำระเจสซีและบุตรของเขาให้บริสุทธิ์ และเรียกพวกเขามาในเครื่องบูชา 6และเมื่อพวกเขามาถึง เขาเห็นเอลีอับ และพูดในใจว่า “แท้จริง ผู้ที่พระองค์ทรงเจิมก็อยู่ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” 7และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อซามูเอลว่า “อย่ามองดูรูปร่างของเขาหรือความสูงของเขา เพราะเราได้ปฏิเสธเขาแล้ว เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงเห็นเหมือนที่มนุษย์เห็น มนุษย์ดูรูปลักษณ์ภายนอก แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทอดพระเนตรที่ใจ” 8และเจสซีเรียกอาบีนาดับและให้เขาเดินผ่านต่อหน้าซามูเอล และเขาพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเลือกผู้นี้เช่นกัน” 9และเจสซีให้แชมมาห์เดินผ่าน และเขาพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเลือกผู้นี้เช่นกัน” 10และเจสซีให้บุตรเจ็ดคนของเขาเดินผ่านต่อหน้าซามูเอล และซามูเอลพูดต่อเจสซีว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเลือกใครในพวกนี้” 11และซามูเอลพูดต่อเจสซีว่า “เด็กชายเหล่านี้ทั้งหมดเป็นบุตรของท่านหรือ?” และเขาตอบว่า “ยังเหลือคนเล็กที่สุด และดูเถิด เขากำลังเลี้ยงฝูงแกะอยู่” และซามูเอลพูดต่อเจสซีว่า “จงส่งคนไปและพาเขามา เพราะเราจะไม่นั่งลงจนกว่าเขาจะมาถึงที่นี่” 12และเขาส่งคนไปและพาเขามา เขามีผิวพรรณเปล่งปลั่ง มีดวงตางาม และรูปร่างหน้าตาดี และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงลุกขึ้นและเจิมเขา เพราะนี่คือผู้นั้น” 13และซามูเอลเอาเขาที่บรรจุน้ำมัน และเจิมเขาในท่ามกลางพี่น้องของเขา และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาเหนือดาวิดอย่างทรงพลังตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป และซามูเอลลุกขึ้นและไปยังรามาห์ 14และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าจากซาอูลไปแล้ว และวิญญาณชั่วจากองค์พระผู้เป็นเจ้าก็เริ่มทรมานเขา 15และข้าราชการของซาอูลพูดต่อเขาว่า “ดูเถิด วิญญาณชั่วจากพระเจ้ากำลังทรมานท่าน 16ขอเจ้านายของพวกข้าสั่งข้าราชการของท่านที่อยู่ต่อหน้าท่าน ให้แสวงหาชายที่รู้จักเล่นพิณ และเมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาเหนือท่าน เขาจะเล่นด้วยมือของเขา และมันก็จะดีสำหรับท่าน” 17และซาอูลพูดต่อข้าราชการของเขาว่า “จงดูสำหรับข้า ชายที่เล่นได้ดี และจงนำเขามาให้ข้า” 18และคนหนึ่งจากเด็กหนุ่มตอบและพูดว่า “ดูเถิด ข้าเห็นบุตรของเจสซีชาวเบธเลเฮม ผู้รู้จักเล่น เป็นนักรบผู้กล้าหาญและชายแห่งสงคราม ฉลาดในคำพูดและรูปร่างหน้าตาดี และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตกับเขา” 19และซาอูลส่งผู้ส่งสารไปยังเจสซีและพูดว่า “จงส่งดาวิดบุตรของเจ้าที่อยู่กับฝูงแกะมาให้ข้า” 20และเจสซีเอาลาบรรทุกขนมปังหนึ่งตัว ถุงหนังเหล้าองุ่นหนึ่งถุง และลูกแพะหนึ่งตัว และส่งไปกับดาวิดบุตรของเขาไปยังซาอูล 21และดาวิดมาหาซาอูลและยืนต่อหน้าเขา และซาอูลรักเขามาก และเขาได้เป็นผู้ถือเครื่องอาวุธของเขา 22และซาอูลส่งข่าวไปยังเจสซีว่า “ขอให้ดาวิดได้ยืนต่อหน้าข้า เพราะเขาได้รับความโปรดปรานในตาของข้า” 23และเมื่อวิญญาณจากพระเจ้ามาเหนือซาอูล ดาวิดก็เอาพิณและเล่นด้วยมือของเขา และซาอูลก็ได้รับการบรรเทาและรู้สึกดีขึ้น และวิญญาณชั่วก็ออกไปจากเขา
← บทที่ 15บทที่ 17 →